Pius X-run: gemeenschapsopbouw

Raadpleeg voor de uitslagen en talrijke foto's de website www.piusxrun.be

Priester Geert drukte het op het einde van de 17 uur-Mis op zaterdag 8 mei, prachtig uit. Met het gezellige geluid van de prijsuitdeling van de PiusXrun op de achtergrond, sprak hij volgende dankwoorden tot de kerkgangers en tot de inrichters, die buiten de kerk nog druk doende waren: “De PiusXrun was een voorbeeld van gemeenschapsopbouw. Wij horen het hier binnen onze kerk, gemeenschapsopbouw binnen en buiten de Kerk vallen hier in een prachtige synthese samen. Parochiegemeenschap en wijkgemeenschap kunnen elkaar schitterend aanvullen. De parochiegemeenschap Sint-Pius X en de wikgemeenschap Sint-Pius X, beleven een prachtige dag vandaag”.

De run

De vier initiatiefnemers Wim Vandevelde, Jos Mertens, Guy Allaert en Herman Hillaert met hun respectieve echtgenotes, mochten terecht fier zijn. In september 2009 was in het spoor van de viering 50 jaar Sint-Pius X de idee gerijpt, terug aan te knopen met een oude traditie: een stratenloop. In de jaren 1970 werd binnen het kader van de toenmalige parochiale feestdagen reeds een stratenloop georganiseerd. Maar die ging teloor.
De “vier musketiers” (een vriendengroep uit de fameuse Leffe(s)tappers) verzamelden rondom zich een schare van enthousiaste medewerkers en ontwikkelden een geweldige organisatorische dynamiek. Maanden werd keihard gewerkt: parcoursuitbouw, sponsoring, promotie, logistieke uitbouw en zovele dingen die daar komen bij kijken, werd piekfijn uitgebouwd. Het enthousiasme van de wijkbewoners werd nog aangewakkerd door de oprichting van de Runnersclub Sint-Pius X. Elke zondag om 11 uur verzamelden (en verzamelen nog) ervaren joggers en onervarenen in de Bessenlaan, aan het huis van promoters Stefaan Dewulf en Barbara Verhenne, om op het joggingstraject een uurtje gezond te lopen. Elk naar eigen vermogen. Nu is dat ook al uitgebreid tot dinsdag- en donderdagavond om 20 uur verzamelen aan de Sint-Pius X-kerk.

8 mei: de grote dag

Het initiatief moest slagen. Het weer kantelde aanvankelijk wel wat: een druilerige mistregen ’s morgens, zware bewolking op de middag, maar tegen 14 uur (start van de run) waren de weergoden de run gewillig. Een fris temperatuurtje (goed voor de joggers) veel zuurstof in de lucht en nu en dan een heel, heel schuchter zonnetje. Maar iedereen wilde er zijn: 275 deelnemers, honderden supporterende parochianen, meer zelfs, er waren er ook vanuit Eeklo, Zottegem, Gent, Kortenberg. Ook onze wereldlijke autoriteiten wilden niet ontbreken: burgemeester Lieven Lybeer, schepen van sport Stefaan Bral en Vlaams volksvertegenwoordiger Carl Decaluwé gaven de verschillende startschoten. Zij waren er wellicht om hun OCMW-voorzitter Franceska Verhenne aan te moedigen die de start nam op de 5 Km.

Meester Martin (nooit verlegen om een woordje) praatte het geheel aan mekaar op zijn eigen luimige, boeiende manier. Het verhoogde nog de plezante stemming. Ten andere, na de run, hoorden wij voortdurend dezelfde klank: “Wij hebben ons gejeund!”
De kinderen beten de spits af. 1ste en 2de leerjaar vierhonderd meter, 3de en 4de leerjaar achthonderd meter, 5de en 6de leerjaar twaalfhonderd meter. De Sint-Elooisdreef bulkte van het jonge geweld.

Na de kinderen, die achteraf fier pronkten met hun veroverde medaille en met hun prijzenzak, startten de deelnemers van de vijf km. Twee ronden van 2,5 km doorheen het hart van de Sint-Pius X-wijk. De 114 starters werden luidruchtig toegejuicht. De winnaar Filip D’Haene liep 17 minuten en 29 seconden over de 5 km. De even verdienstelijke 114de deed er 35 minuten en 57 seconden over. Een verschil van 18 minuten, maar de inspanningen zijn voor elkeen even groot en allen zijn even verdienstelijk.
Het was een puike bonte jogginggroep met de meest diverse outfits, de meest diverse loopstijlen, maar allemaal met een optimistische “smile”. Soms wat overtrokken door de inspanning, maar de geestdrift bleef ervan afstralen.

Dan kwam de start van de 10 km. Het grote geweld en de keihard (alles is relatief) getrainden. Frederic Van der Heede maalde in trainingsgalop de 10 km af in 35 minuten en 3 seconden. Frederic was onlangs nog de beste Belg in de marathon van Parijs. Een loper van internationale allure dus. Sterk was ook de prestatie van Filip Dhaene, die als overwinnaar op de vijf kilometer, ook nog tweede werd op de 10 km. Je moet het maar doen.

De oudste maar ook meest pechvolle deelnemer was Julien Taillieu, 66 jaar, gekend figuur op onze buurtparochie Heule-Watermolen. In de laatste bocht botste hij tegen een ietwat roekeloze toeschouwer aan en viel pardoes op de grond. Schaafwonden waren het gevolg maar Julien is een taaie en hij nam het zeer filosofisch op: volgend jaar ben ik er terug bij, zei hij. We verwachten jou Julien met open armen.

De toeschouwersschare was ondertussen nog aangegroeid en de sfeer nog levendiger geworden. De PiusXrun was een voltreffer. Geslaagd op alle vlak, zowel op sportief vlak als op sociaal vlak. Sport is immers een uiterst geschikte stimulator om mensen “in ontmoeting” samen te brengen. En dat was zeker het geval voor de PiusXrun. Een hartelijk dank aan het viermanschap en hun vele geziene en ongeziene medewerkers. Een hartelijk dank ook aan de Sint-Pius X-school die zo gulhartig zijn accommodatie ter beschikking stelde.

Graag hadden wij iedereen vernoemd die zich vrijwillig uitsloofde om van die dag een klassenstuk te maken. Dit is echter onbegonnen werk. Bekijk echter zeker eens de aankomstlijsten op de website van de Pius X-run. Het zal een aangename bezigheid zijn te ontdekken wie op onze parochie en daarbuiten de loopmicrobe heeft te pakken.
Tot volgend jaar!!