Goede Week Op Sint-Pius X
Witte donderdag
Onze Witte Donderdagdiensten zijn al jaren lang een liturgische parel. Het is de dag van de heilige Eucharistie. Meteen hét feest in de Goede Week voor onze Eerste Communicanten en onze Vormelingen. De kerk is enig mooi omkleed tot de Tafel van de Heer. Aan lange mooi versierde tafels zetelen onze jonge mensen. Omringd door ouders, broers en zussen, oma’s en opa’s en de gelovigen. Een bomvolle kerk. Vooral de Eerste Communicanten staan in “the picture”. Meester Martin, Juffrouw Pat en Meester Pol hebben de regie in handen. Jawel, het gaat om een samenwerking Sint-Elooi, Sint-Pius X waarin de beide afdelingen van het Sint-Amandscollege (Noord en Pius X) hun beste beentje voorzetten. Het was een dienst voor en door kinderen. Kan het betekenisvoller? Priester Geert speelde in op de leergierigheid en de fantasie van de kinderen. Een heerlijk moment van religieuze pedagogie. Via de spontaniteit van onze kleinen werd de weg geëffend naar de uitstalling en de aanbidding van het Heilig Sacrament. Waardevolle en beklijvende momenten. Stilte die luider spreekt dan veel werelds lawaai. Vooral veel authentieker spreekt. De witheid van deze donderdag was blanker dan blank.
Goede Vrijdag
’s Middags was er reeds het sober maal. Een unieke samenwerking tussen de
Sint-Pius X-school en de parochie. Of hoe een parochie kan leren van de school.
Volgende week krijgen jullie daar een uitgebreide reportage over.
De avondwake van Goede Vrijdag was indrukwekkend in zijn sereniteit. Er was het
Lijdensverhaal volgens Johannes, gelezen door onze twee priesters en diaken
Dirk, afgewisseld met koralen uit de Johannes-passie van Johann Sebastian Bach.
De koralen, gebracht door het koor Altra Voce op een werkelijk uitzonderlijke
aangrijpende wijze, sloten aan bij de tekst van het evangelieverhaal en waren
een beklijvende beschouwing over het lijden van Jezus Christus. Een aangepaste
vertaling uit het Duits, bood de talrijke gelovigen de mogelijkheid om intens
mee te beleven.
Na het lijdensverhaal volgde de kruishulde begeleid door de klanken van het Ave
verum corpus van Mozart. Daarvoor past maar een woord: hoogstaand.
Na de kruishulde werd een sober eenvoudig Onze Vader gebeden. Eenvoud in pracht.
Na de zending was het opvallend hoe ingetogen en stil de kerkgangers de kerk
verlieten.
Een Goede Vrijdag die de juiste geloofssnaar wist te treffen. Klassieke eenvoud.
Stilte en sereniteit. Sterven met hoop en zicht op leven en verlossing. Een
lafenis.
Stille Zaterdag
Zaterdagavond 3 april 2010. Onze paaswake om 19 uur. Een meer dan goed gevulde kerk en veel… ingetogenheid. De wijding van het vuur (onze KSJ was naar jaarlijkse traditie weer van dienst en hoe goed deden zij dit), de aansteking van de Paaskaars, het doorgeven van het Licht, de hernieuwing van de doopgeloften, de mooie vertolkingen van het Sint-Elooiskoor (je merkt hoe onze federatie reeds vaste vorm heeft gekregen) samen met het ensemble Rondo, het vrolijke belgerinkel (de klokken waren terug) de stijlvolle teksten, het waren allemaal ingrediënten van een lichtgevende hoopvolle viering in deze moeilijke tijden voor onze kerk. Of zoals priester Geert het uitdrukte in de Paashomilie: de weg naar Christus blijven volgen is belangrijker dan de structuren tegen wil en dank beschermen. Pasen is een weg naar… en wij allen als christen-gelovigen willen hem begaan met onze ogen gericht naar Christus.
Paaszondag
Orgelpunt van de Goede Week. Een “rijke” Misviering. Ditmaal met ons huiskoor
BassoAlte, dat op zaterdagavond reeds de Paaswake muzikaal had opgeluisterd in
de Sint-Rochuskerk bij pastoor John Dekimpe. Of hoe Sint-Pius X zijn muzikale
vleugels uitzwaait.
De Paasmis was een geïntegreerde viering, zoals wij dat elke week zowat beogen.
Uitdrukking zijn van wat leeft in onze gemeenschap. Het was een jaarmis voor
vier afgestorvenen en hun familie’s:
Mevrouw Julienne De Lodder wed. van dhr. Raymond Debosschere;
Dhr Hugo Lemaitre, echtg. Van Mevr. Marie-Georgette Lecluyse;
Dhr Eddy Vandenbussche, echtg. Van Mevr. Fabienne Hanna.
Dhr Gilles Dejaeghere, echtg. Van Mevrouw Carine Vlieghe
Ook de vormelingen waren aanwezig en de Paaslucht was voelbaar in de Kerk. De
acolieten in vlekkeloos wit, de gelovigen op hun Paasbest (wat dit tegenwoordig
ook aan diversiteit in zich draagt) de Kerkversiering hagelwit met felle
kleurenmèches er tussen en een hartelijk Zalig Pasen toegewenst. Kortom, het was
zalig toeven in onze Kerk die zondag van Pasen. Een uitnodiging om er regelmatig
te komen want weet… je bent er altijd welkom. Wie of wat je ook bent. Christen
zijn is onder andere ook een synoniem van gastvrijheid. Pasen duurt niet een
dag. Pasen is de drempel naar een nieuwe altijd durende dageraad. Zalig Pasen
aan allen!