Een zondagsmis met KWD

Sedert onze TV-mis op zondag 31 januari weet gans Vlaanderen het: de Sint-Pius X-kerk is een kindvriendelijke kerk. Een kerk waar plaats is voor jonge mensen: peuters, kleuters, opgroeiende kinderen, adolescenten, jong-volwassenen, jonge ouders. Het kan niet anders dan verrijkend zijn: leeftijden die mekaar in Christus ontmoeten.

In die kindvriendelijkheid speelt de Kinderwoorddienst en de Kinderoppas een grote rol. Zij hebben met hun activiteit en hun inzet wegen gebaand en lijnen getrokken. Hier past een eresaluut. Annemie Mestdag heeft daarin een belangrijke rol gespeeld. Na jaren geëngageerde dynamiek heeft zij nu de fakkel doorgegeven aan Magda Kusters en Els Hellyn, die ook al jaren achter Annemie stonden. Het was mooi en onroerend om te bekijken, zondag laatsleden 28 februari (tweede zondag van de vasten) hoe talrijk onze kinderen er waren. Bij het uitspreken van het “Onze Vader” was het altaar een oase van kinderen geworden.

De vocale steun van het kinderkoor van de Sint-Pius x-school, onder de enige leiding van Miguele Traest en de sterke muzikaliteit van Rondo, maakten het geheel tot een heerlijke tuin van jong gebed. Een verfrissend verjongend religieus bad.

Na de heilige Mis, die ook een druk bijgewoonde familiemis was voor de familie Carlos Verhenne-Marie-Josée Vacquier (de familie van onze kerkraadvoorzitter Dirk Verhenne) en kleinkind Steven, werd er nog heel wat nagepraat onder de aanwezigen. Niemand had precies lust om het kerkgebouw te verlaten. Een goed teken. Een kerk moet een huis vol gastvrijheid zijn. Een plaats waar men graag toeft. Geen ijle koude tempel. Elke misviering moet een thuiskomen kunnen zijn.

In verschillende toonaarden werd ons gevraagd, welke juist de concrete werking is van de Kinderwoorddienst. Op de eigen pagina van de kinderwoorddienst op deze website is de werking te volgen. Volwassenen sla dit niet over. Het is een kinderkijk op datgene wat, vanuit kinderperceptie, de vastenperiode kan betekenen.