Nieuwjaarsviering op Sint-Pius X
Zondag 10 januari was weer een hoogdag voor de Sint-Pius X-parochie. De zondagsmis van 11 uur was veelvuldig van uitzicht. Het was de feestelijke nieuwjaarsviering en tegelijk de zegeningsviering voor onze vormelingen. Voor de families Dekyvere en Lecluyse was het ook jaarmis. Een echte gemeenschapsgebeurtenis dus.
De zegeningsviering
)
)
)
De vormselcatechese op onze parochie is goed uitgebouwd. Onder de inspirerende leiding van Pieter Mayeur zetten de beide Ann's, Annemie en Natalie zich geëngageerd in, om onze vormelingen te begeleiden naar hun grote dag op zondag 25 april 2010.
In die vorming is de zegeningsviering een belangrijk moment. De zegening
verwijst naar het sacrament van het Doopsel. Niet toevallig gebeurt dat op deze
vroege zondag in januari. Het evangelie van deze zondag handelt immers over het
doopsel van Jezus door Johannes de Doper. De evangelist Lucas verhaalt daarin de
profetie van Johannes de Doper over de verwachting van de Messias: “Ik doop
jullie met water, maar er komt iemand die meer vermag dan ik; ik ben zelfs niet
goed genoeg om de riem van zijn sandalen los te maken. Hij zal jullie dopen met
de Heilige Geest.”
Die zegening van de vormelingen krijgt aldus een symbolische betekenis. Ritueel
werd dat op Sint-Pius X prachtig ingekleed. Samen met hun ouders doopten de
vormelingen één per één hun hand in het doopwater. Een herinnering aan het
doopsel dat zij twaalf jaar geleden kregen toegediend. Met dit doopwater maakten
zij een kruisteken, gewoon een uitdrukking van het geloof in de liefde van
Christus. “God ziet mij graag” zo drukte priester Noël het kernachtig uit. De
vormelingen verzorgden ook de heilige mis. De zang- en woorddienst waren hen
toebedeeld. En… wij zegden het reeds. De lichting 2010 mag er zijn. Verzorgde
woorddienst, toonvast en overtuigd gezang. Zo zien wij het graag. Het is ook
opmerkelijk hoe ouders en oma’s en opa’s met die catechese meeleven. Zo wordt
“de Plechtige Communie” veel meer dan een dag vol feest en geschenken. Het
sacrament van het Vormsel wordt “erg centraal” gesteld en zo wordt de vormseldag
een werkelijke eerste stap in de lange weg naar een volwassen christenheid.
Heel sympathiek en ontroerend was ook de spontaneïteit van de kinderen van de Kinderwoorddienst. Onder de zorgzame leiding van Magda en Els hadden zij innemende papieren duifjes gemaakt, verwijzend naar het doopsel van Jezus. Bij het “Onze Vader” van de kinderkring werd dit als symbool aan de priester overhandigd. Mooi!
Op het einde van de Heilige Mis sprak priester Geert de nieuwjaarswensen uit voor zijn parochianen en voor de parochie. Daarna belichtte priester Noël het belang van de tv-mis op zondag 31 januari. En daarna… was er een ontmoetingsmoment en de gebruikelijk nieuwjaarsreceptie.
De nieuwjaarsreceptie
)
De nieuwjaarsreceptie, na de Heilige Mis, was een parochiale klapper. Een bomvolle kerk tijdens de Eucharistieviering betekende uiteraard een druk bijgewoonde ontmoetingsreceptie. Het is goed dat mensen op zulke gelegenheden kunnen voelen, dat zij bij elkaar horen. Dat onderling begrip en gemeenschappelijk geloof lijnen trekken naar mensen toe. Belangrijk is dat elkeen er welkom is. Of zoals priester Noël het uitdrukte op de bijeenkomst van de parochieraden van de federatie, twee dagen later: “Of iemand nu elke week kerkganger is, of nu en dan eens, of om de drie jaar, of helemaal niet, elkeen behoort als mens tot onze christelijke gemeenschap als hij de essentie van het mens-zijn poogt te zoeken, ook in zijn transcendentie-dimensie. Wij willen geen cocoon-gemeenschap zijn, geen kleine elite. Allen zijn wij door God getekend en allen zijn wij dus bij Hem welkom.
Het ging er gezellig aan toe. De ontvangstgroep rond Claudine en Guy Allaert had weer zijn beste natje en droogje voorgezet. Het was op zijn nieuwjaars. Dus op zijn best. De nieuwjaarsviering 2010 mocht er zijn. Moge het de voorbode betekenen van een echt goed parochiaal jaar waarin het misthema van deze viering de leidraad kan zijn voor het hele jaar: “Jij bent mijn geliefde Zoon, in jou vind ik vreugde.” (Luc.3 15-22)