Ons vierde parochiaal feest

De parochiemis

Eindelijk was het dan zover… 22 november. Het feest van Christus Koning en… het parochiefeest van Sint-Pius X.

Naar aloude traditie (vier jaar reeds…) begonnen de parochiale feestelijkheden met een echte Parochiemis. Een echt mooie viering, in een kerk die tot op het oksaal was gevuld. Alle ingrediënten waren aanwezig om er een fijne religieuze gebeurtenis van te maken. Onze priesters en diakens van de federatie waren present. Het koor Alfabet was aanwezig (zo wisten wij weer vooraf dat het echt goed zou worden). Wij mochten opnieuw twee nieuwe acolieten verwelkomen: Amelie Loosvelt en Ina Segers (merkwaardig toch, hoe de laatste maanden ons acolietenteam is aangegroeid). De kinderen van de KWD (Kinderwoorddienst) namen actief deel aan het Misgebeuren. Kortom, een ganse parochie vierde op een waardige wijze het feest van Christus Koning. Niet een koning van het grote protocol, maar zoals de inleidende lezing het zo terecht zegde:

“Het feest van Jezus, Koning van het heelal,
Een koning die de voeten wast,
Een koning die het verloren schaapje zoekt,
Een koning die zijn leven voor zijn vrienden geeft
Een koning die de deuren van het paradijs opent voor de kleinsten van zijn koninkrijk.”

Ook in de homilie werd dit thema diepzinnig verder uitgewerkt. De gelovigen voelden ook aan, dat belangrijke en essentiële principes van het Christendom in de teksten en de gezangen aanwezig waren. Het gevoelig gezongen Sensenina verpulverde het soms scheef getrokken triumfalistische beeld van Jezus Christus als koning, en bracht het terug tot zijn enige waarheid: Jezus Christus die er is voor mensen, hoe zwak ze ook mogen zijn, die geloven in Gods roeping voor elke mens.


Het parochiefeest

Na de Heilige Misviering stapten een kleine tweehonderd parochianen naar de zaal van Open School, voor de jaarlijkse hutsepot. Guy Allaert en zijn medewerkers van de Leffe(s)tappers hadden alweer hun beste beentje voorgezet. Vrijwilligerswerk op professionele leest geschoeid. Een uiterst verzorgde tafelschikking. Knus en gezellig. Een lekker aperitief en een bediening die “mijn restaurant” waardig was. Om dan nog niet te spreken van de puike organisatorische kant. Alles liep op goede gesmeerde wieltjes.

Na het aperitief de… hutsepot. Traiteur-slager Christophe met zijn ploeg had er iets “keurigs” van gemaakt en of er gesmuld… en gebabbeld werd. Dat is nu precies de sterke kracht van ons parochiefeest. Het is een werkelijk ontmoetingsfeest, waar wars van alle complimenten, mensen elkaar hetzij als buren, als vrienden, als parochianen, of als gelovigen kunnen treffen. Oud en jong en middengeneratie in een parochiaal intergenerationeel samenzijn. En natuurlijk was er ook weer de grote tombola. Altijd prijs en welke prijzen! Er wordt echt niet op een lotje gekeken. Elk weet dat de opbrengst naar het goede parochiale doel gaat, waarbij zwakken en zieken zeker niet worden vergeten.

En onze jeugd… die liet zich niet pramen. Was in groten getale aanwezig, hield er de stemming in en… onze KSJ (zij kunnen het niet laten) zorgden voor kinderanimatie. Zo kwamen ook de kleinsten aan hun trekken.

Het “bakje koffietroost” (dixit Guy Allaert) en het gebakjesbuffet rondden de gastronomische reeks af. Maar daarmee was de gezelligheidskous zeker niet af. Tot in de late namiddag werd er gekeuveld over God weet wat… Maar het was plezant. Dit eerste luik. Want de vrijdag erop volgde de parochiale quiz. En ook daar was gezelligheid en spanning troef. Maar meer daarover in volgende aflevering.
Nu, maar lekker kiekjes kijken van onze geslaagde vierde parochiale feestdag. Guy en alle medeverantwoordelijken… Een grote proficiat.