Feestelingen

Een Kerk, een parochie moet ook iets van blijheid, van feestelijkheid kunnen uitstralen. Er zijn in goede en kwade tijden. In lief en leed.
Sint-Pius X stond de laatste weken in het feestlicht. Tenminste toch enkele van zijn parochianen. Het is goed dat de hele gemeenschap daar in mee deelt.

Een verrassing

Die zevende juni was wel verrassend in de H. Mis van elf uur. Nee, wees gerust, het had niets met de verkiezingsdag te maken. Al lagen bureau 7 en 8 als naaste buur vlak naast de Kerk. Het had er niets mee te maken. Geen belangenvermenging dus. Maar stel je voor. Plotsklaps (wat een samengetrokken woord) dook priester Geert op met naast zich een misdienaar met een bloementuil in de hand. Er had iemand Abraham gezien. Iemand was dus 50 jaar geworden. Tussen haakjes, ik vraag mij al heel lang af, waar die uitdrukking “Abraham en Sarah zien”, vandaan komt. Misschien kunnen etymologisch geïnteresseerde lezers, mij op de goede weg zetten. Ik wacht af.

En de jarige was… Jawel, diaken Dirk. Geen verwarring a.u.b. met die andere diaken Dirk Vergote. Die heeft al een tijdje Abraham gezien. Het ging dus om Dirk Deceuninck (zie beide Dirken op foto). Die precies die 7de juni 50 jaar werd. Een gelegenheid dus voor alle aanwezige parochianen om eens goed in de handen te klappen. Een vijftigste verjaardag komt maar eenmaal voorbij in een leven. Hij moet dus bij het nekvel gegrepen worden en iedereen mag het weten, Dirk, dat wij samen met jou meevieren. Een hartelijke proficiat, jij mag dees dagen wel eens de “keuning” te rijk zijn. Misschien ook nog even zeggen dat Dirk de ganse kerk wel eens wilde “trakteren”. Schalks voegde hij er aan toe… op het ontmoetingsmoment (het heerlijke woord voor receptie) van volgende zondag 14 juni. Dan was het immers vaderdag. Je merkt het. Iemand van vijftig heeft ervaring zat om de zaken efficiënt en vooral gratuit aan te pakken. Dirk, het allerbeste voor de volgende vijftig jaren en dat de parochie nog veel mag genieten van jouw grote inzet, in alle sereniteit, met dat vleugje humor erbij. Zo hebben wij je graag en willen wij jou houden.

Een diamanten feest

Maria Theresia Vervust en Jules Boone. Twee Sint-Pius X-parochianen vierden op zaterdag 23 mei hun diamanten huwelijksverjaardag. Een feest om toch even bij stil te staan en beiden in de spreekwoordelijke bloempjes te zetten.

Op 20 mei 1949 werden Trees (op de parochie Trèske Boone) en Jules te Oudenaarde in de echt verbonden. Jules was van Oudenaarde en Trees van Edelare. Meer dan dichte buren dus. Reeds in mei 1949 werden zij echter Kortrijkzanen. Eerst in de Kasteelstraat en in 1955 in de Simon Stevinstraat. Zij waren dus Sint-Pius X-parochianen “avant la lettre”. En alhoewel zij in augustus 2003 hun intrek namen in een serviceflat van de Grote Broel op de Dam, bleven zij met hun hart echte Sint-Pius X-ers. Hun inzet op de parochie vanaf haar ontstaan in 1959 was indrukwekkend.

Trees was medestichtster en voorzitster van KAV Sint-Pius X van 22 december 1961 tot oktober 1972. Ze was secretaresse van de Gezinskring van 1961 tot 1969. Zij was voorzitster van de missienaaikring Sint-Pius X van 1977 tot 2003. Daarbij ook (en nog altijd) secretaresse van de Gulden Parel van de parochie Sint-Pius X.

Juul bleef niet achter. Hij was stichtend lid en secretaris van de VZW Sint-Lutgardiszaal (het vroegere Trefpuntlokaal achter de pastorie). Hij was stichtend bestuurslid van KWB-Sint-Pius X en een van de bezielers van de parochiale feestdagen op Sint-Pius X.

Kortom, zij waren er allebei altijd voor de parochiegemeenschap en nooit werd tevergeefs op hen beroep gedaan. En dit was allemaal niet zo vanzelfsprekend. Een groot gezin met zes kinderen draaiende houden is reeds een reuze-opdracht op zichzelf. Trees en Juul konden dit alles aan, omdat zij werkelijk een onafscheidelijk en hecht team vormden. Zestig jaar lang. Het is niet niks.

Nu genieten zij van een welverdiende rust. Alhoewel dat nog altijd relatief is. Want zij blijven actief. Trees als secretaresse van de bewonersraad van de serviceflats. Beiden, als erg begane ouders van hun vier kinderen, hun acht kleinkinderen, hun achterkleinkind en eentje dat in augustus wordt verwacht. Zoals elk mensenleven werd ook het hunne door leed getekend. Twee kinderen ontvielen hen. Maar hun liefde en aanbiedende geborgenheid dragen zij verder over op hun kinderen Pater Andres Boone, ook meer dan bekend op Sint-Pius X en dochter Lutgard die beiden in Uruguay hun leven uittekenen en op hun beide andere kinderen, kleinkinderen en achterkleinkinderen die dichter bij hen thuis zijn.

Trees en Juul, wij zeggen gemeend in naam van de ganse Sint-Pius X-gemeenschap PROFICIAT. Dankbaar zijn wij dat jullie zoveel gegeven hebben aan deze parochie. Wij wensen jullie dan ook nog vele schitterende serene maar diep-gelukkige jaren toe. En… wij hopen jullie regelmatig nog eens te mogen ontmoeten op Sint-Pius X. Jullie zijn er meer dan welkom.