Met zijn drieëntwintig: vormselviering 2009
Zoveel vormelingen waren er die 17de mei om 11 uur in de Zondagsmis. De lichting vormelingen 2009. Talrijk waren de familieleden en vrienden die dit belangrijk moment in het religieuze leven van deze jonge mensen, wilden bijwonen. Een bomvolle kerk dus.
Vormheer priester Peter Verbeke verwelkomde goed bespraakt en inhoudelijk gedragen, deze vele kerkgangers. De hele plechtigheid door zouden de woorden van de Vormheer raakpunten zijn met de gelovigen.
De Vormselmis startte traditioneel met de binnenopkomst in de Kerk.
Processiegewijs. Met ingetogenheid en met de ernstige blijheid van het moment op
hun gezichten, stapten de Vormelingen naar het altaar toe. Nog altijd een
aangrijpend moment. Velen zullen zich wel hun eigen moment opnieuw voor ogen
hebben gezien. Ikzelf althans dwaalde af naar mei 1950, toen het mijn “grote
dag” was. De vormelingen zelf – onder de deskundige leiding van de catecheten –
verzorgden zelf de leesteksten en de liederen. Het was hún Mis en ze hadden ze
meer dan degelijk in handen.
De uitbeelding van de eerste lezing was een pareltje en de daarop volgende
tussenzang “Laat al je strips maar thuis” bracht er de juiste stemming in.
Na de hernieuwing van de doopgeloften volgde de eigenlijke Vorming. De
Vormheer hield eraan elke vormeling de hand op te leggen en de zalving toe te
dienen. De ouders en de dooppeters en doopmeters stonden hun kinderen daarin
bij. Heel toepasselijk werd na de Vorming het lied: “Dat het Licht in ons mag
blijven branden” gezongen. Heel de Kerk deelde in de zalvingsvreugde.
De aanbreng van de offergaven was zeer symbolisch: een kruisje, bloemen, een
vormseltas, kaarsen, een jeugdbijbel, brood en wijn, en een kijkboek. Een heel
religieus arsenaal. Wegwijzers (GPS-en) voor het leven.
Na de Consecratie werd ook de vredeswens uitgesproken door een
verantwoordelijke en kinderen van de kinderwoorddienst met duiding naar de
gewijde kaarsen toe.
Tijdens de communie was er prachtig muziekspel van de vormelingen zelf. Viktor
(orgel), Bruno (Saxofoon), Louis (Djembé), Jenike (dwarsfluit) en Korneel
(orgel) deden dat prachtig. Ook Manu had reeds zijn gitaarspel leuk laten horen
en Seppe op de drum bleef niet achter. Wat teamwork toch allemaal vermag.
Catechete Ann Toye besloot de viering met een aangrijpend adieu-slotwoord. Van hieraf moet je gaan was het dragend motto ervan. Wij bieden het jullie integraal aan:
Samen waren we op weg, Een hechte, toffe groep.
Wij, begeleiders stapten graag mee met jullie enthousiasme, jullie medewerking,
jullie ‘groep zijn’.
Maar, het zit erop.
Van hieraf moet je zonder ons verder gaan.
Het is nog een lange weg.
Wegwijzers zijn soms zoek, de weg amper te vinden.
Maar we hopen dat jullie blijven samenwerken, enthousiast, geest-driftig groep
zijn, op weg met ouders, peter en meter, familie en vrienden, met de ganse
kerkgemeenschap.
Het ga jullie goed.
En, in goede en kwade dagen: weet dat je steeds welkom bent.
Een uiterst geslaagde viering. Coördinator en zangleider Peter Mayeur mag terecht trots zijn op zijn catecheten en zijn vormelingen. Wij bieden jullie hun namen aan als proficiat en huldeblijk. Echt fijn werk was het.
Groepje catechete Ann Toye
Shane Baes – Thibeau Deleu, Louic Depaepe, Robbe Janart, Louis Moriau, Ulrike
Sampers, Idris Samijn
Groepje catechete Ann Dobbelaere
Manu Byttebier, Seppe Decruyenaere, Axelle Defauw, Laurens Lepla, Arianna
Pieters
Groepje catechete Annemie Meerschaert
Bruno Demeulemeester, Pauline Demeyere, Jenike Detremmerie, Lander Mertens,
Viktor Tanghe
Groepje catechete Natalie Verhenne
Siebe Dewulf, Marie Vlieghe, Wolf Goddaer, Alicia Schietgat, Korneel Van de
Casteele, Tom Goddaer.