Op weg naar Pasen
Onze verdiepingsavond
Donderdag 26 maart was een grote dag voor onze federatie Sint-Amandus. Er was immers ‘Ommekeer’. Het idee was gegroeid tijdens de programmatievergaderingen van 50-jaar Sint-Pius X. Naast de vele feestelijkheden moest er ook iets écht religieus komen. Iets verdiepend. Iets waardoor wij allen religieus in onszelf konden afdalen. Een tocht in onszelf. Het gruis uit de diepte van ons hart halen. Om zuiver met Pasen een stukje zelfverrijzenis te kunnen vieren in het alomvattende licht van de Verrijzenis van de Heer. Het werd 26 maart. Een avond die vanuit de parochie Sint-Pius X werd opgetild tot een federatiegebeuren.
Bijna tweehonderd gelovigen (ja, je leest het juist) kwamen luisteren naar Vader abt Manu Van Hecke, abt van de Sint-Sixtusabdij Westvleteren. Het collectief van beide koren, het Sint-Elooikoor en BassoAlte zorgde voor religieuze sfeerschepping, samen met het prachtig orgelspel van organiste Inge.
Over de inhoud van deze vastenconferentie lees je meer op de federale pagina's.
Gedurende een uur maakten wij een Ommekeer in onszelf mee. Een vastenmeditatie die bakens binnen onszelf verlegde. De rustige vrede die Vader Abt uitstraalde, was van een ongekende dimensie. Vrede in zijn stem, vrede in zijn sobere handentaal, vrede in zijn woorden, bracht de vrede van de Heer in ons hart. Unieke momenten in een “levensstille” kerk. Woorden die van de kansel dwarrelden als vastenbloemen. Geen derven, geen doemwoorden. Vasthouden, dit was het thema. Het houden van de Heer.
Na de conferentie kreeg Vader Abt een eenvoudig kader aangereikt met drie
woorden op: Vrede, Vriendschap, Geweldloosheid. De synthese van de woorden die
ons waren toegesproken.
De avond eindigde met een koffie-stop ontmoeting ten voordele van Broederlijke
Delen. Na de contemplatie het doe-christendom. Een tweespan dat de kracht van
het christendom samenbalt.
Een heerlijke avond was het… Misschien het bescheiden maar zo gulle hoogtepunt
van ons jubileum. Of nee, anders gezegd. Het gulle overschijnende licht dat wij
voor de volgende jubileumactiviteiten zullen meedragen.
)
)
)
)
Verzoeningsviering
Op woensdag 1 april kregen wij onze federatie-verzoeningsviering in de Sint-Elooikerk. Ook heel wat Piusparochianen waren er op af gekomen. Onze vormelingen waren er ook met een vertegenwoordiging van BassoAlte, die het Sint-Elooikoor aanvulde. Het doet deugd om te zien, hoe wij binnen de federatie, als parochies, stilaan de weg naar elkaar vinden. De plechtigheid was sober maar aangrijpend. Liederen, gebeden en boeteviering waarin het Licht primeerde en waarin wij de woorden van Abt Manu Vanhecke verder konden koesteren onder de stille gewelven van de Sint-Elooikerk. Onze onvolmaaktheden konden omzetten in verzoening om opnieuw de weg van “ons pogen” te gaan.
Ook de vormelingen hadden er meer dan “IETS” aan. Voor hen was het een uur van verwondering en opkijken naar. Echt kennismaken met verzoening en vrede. Het is niet alle dagen “DIT” in onze wereld.
Meteen waren wij weer een stap dichter naar de Goede Week toe. Vandaag starten wij echt. De tocht naar de Verrijzenis toe. Naar “een nieuw Jeruzalem”. Zalig Paasfeest alvast. Bestaat er een mooiere wens van christelijke zusters en broeders aan elkaar?