Een mooi gebaar

Zondag 8 februari. De vijfde zondag door het jaar. Een schijnbaar gewone mooie verzorgde liturgische dienst met als thema “Vele zieken genas hij” (Marcus 1,34). Maandmis voor de in december overleden parochiaan Norbert Dekyvere, echtgenoot van Mevrouw Gilda Vanfleteren uit de Koolkappersstraat. Een goede gevulde kerk. Maar toch hing er iets speciaals in de kerklucht. Alleen al de homilie van priester Noël. Vanuit het Evangelie, een dag met Jezus meemaken. Merkwaardig hoe eigentijds de vertelling over een dag in het leven van Jezus, de dagelijkse realiteit raakte. Christenheid gesneden op de maat van onze tijd. Vierentwintig uur waar heel gewone alledaagsheid de transcendentie tegemoet trad. Of hoe de praktijk van het leven raakt aan de onverhaalbare eeuwigheidslijn. Een homilie om voorwerp te laten zijn van een vrij, open, gewoon, begrijpelijk gesprek tussen christenen “van de vele kamers in het huis van de heer”. Kortom het was een ontmoeting met” het gewone” bij de figuur van Jezus. De viering kreeg er zinvolle verdieping door. Een mooi zondags verhaal was het !
Na het slotgebed… Hoe vertrouwd zijn we geraakt met die eerste woorden: “Heer Jezus Christus, Gij hebt gezegd: de oogst is groot en op dat woord zijn door de eeuwen heen ontelbaar velen opgestaan en gaven zo veel prijs om U te volgen…”

Hetgeen daarop volgde was inderdaad een waar verhaal van Opstaan voor de Heer. Het stond ook volledig in het teken van het Marcus-evangelie over het genezen van zieken, het bijstaan van zwakkeren, gewoon het helpen van anderen.
Dit verhaal speelt zich af in de Iepersestraat, een onopvallende eenrichtingsverbindingsweg tussen de drukke “Brugse baan” en de “Kuurnsesteenweg”. Pakweg 50 huizen… Of overdrijf ik of onderschat ik? In ieder geval een huizenrij met veel warmte. Voor de tweede opeenvolgende maal werd daar in december 2008 een Kerstmarkt georganiseerd. Zo maar… Ontstaan uit de goedwil van mensen die iets willen doen voor anderen. Een buurtproject noemt men dat nu met een professionele term. Menselijke tegemoettreding, buurtsolidariteit, ontmoetingskansen, vrijwillig engagement. Allemaal woorden die meer zon uitstralen dan “buurtproject”.

Die kerstmarkten, gegroeid uit een behoefte aan buren voor buren, reikten algauw verder. Buurten openbreken en naar anderen toegaan. Ook dat stak er in. Iets tastbaars, moest van deze koude decemberavond overblijven. En zo werd dit verhaal verder uitgeschreven. Een Kerstmarkt brengt iets in de lade en dat werd gedeeld met anderen… die zoveel zwakker zijn, zo veel meer eenzaam zijn, zo veel minder kansen hebben… De initiatiefnemers kwamen in contact met priester Geert. Of er armoede of eenzaamheid of verdoken ellende op de parochie of federatie kon geledigd worden met de opbrengst? Een gelukkig samenvallen. Binnen de parochieraad en de federatieraad was juist de beslissing genomen iets structureels aan de dichtbije armoede te doen. Ook de Sint-Michielsbeweging zou op Paaszaterdag 11 april liefst 190 mensen laten bezoeken door zovele jonge mensen. De puzzel paste in elkaar… Of hoe mensen vanuit verschillende hoeken, maar vanuit een zelfde bezorgdheid, mekaar vinden.

Op het einde van de Misviering van 8 februari overhandigden vertegenwoordigers van het komitee van Initiatief van de Iepersestraat dan ook een cheque van 500 euro aan priester Geert voor de materiële en morele kansarmheid op onze parochie en onze federatie. Een mooi… maar vooral een zeer zinvol gebaar.
Waar weer eens mee wordt aangetoond dat er in deze soms zo koude wereld er nog vele warme hartelijke menselijke haardvuren branden.
Mensen uit de Iepersestraat, diepe dank voor wat jullie doen. Jullie hebben de essentie en de authenticiteit van Kerstmis met jullie Kerstmarkt fel doen schitteren.
Op de foto, samen met priesters en diakens, de vertegenwoordigers van de Iepersestraat Bart Pottie, met Alamis en Yaris, Robert Verhaeghe, Marc Tanghe, Kurt Schietgat en André Debackere. Christine Corion, een van de drijvende krachten, kon er jammer genoeg op deze zondag niet bij zijn.