In de marge van de controverse

Op maandag 18 januari werd de benoeming van de Naamse bisschop Mgr. André-Mutien Leonard tot aartsbisschop van Mechelen-Brussel officieel bevestigd. Ik citeer uit de extra-editie van de Kortrijkse Decanale Nieuwsbrief van maandag 18 januari 2010 volgende passus:
“De nieuwe aartsbisschop geldt als het buitenbeentje onder de Belgische bisschoppen. Niet om een controversiële uitspraak verlegen, staat hij als conservatief geboekstaafd. Tegelijk schrikt hij er niet voor terug sans-papiers in zijn bisschopshuis te herbergen of mee te stappen in een betoging tegen de oorlog in Irak.”
Deze omschrijving maakt duidelijk dat er rond de nieuwe kardinaal heel wat controverse ontstaat. Ten andere de veelvuldige en vaak tegengestelde meningen in de media en ook in onze Kerk, liegen er niet om. Het is hier duidelijk niet de plaats en de taak van de redactie daarover haar mening te geven. Elke christen moet in geweten kunnen uitmaken welke de weg van het christen-zijn voor hem de meest geijkte is. Hij moet dat kunnen doen binnen de veilige geborgenheid van een structuur die de Kerk toch is. Maar een structuur is een menselijk gegeven. Dus wordt er “gemenst” (dat wil zeggen: wordt er goed gewerkt maar ook gefaald). Het is dan ook binnen die Kerk dat daarover een dialoog moet ontstaan. In sereniteit en eerlijkheid. Het is aldus de opdracht van de kerkleiders een klimaat te scheppen waarin elkeen zich thuis voelt, open kan zijn en gericht op de figuur en de woorden van Christus Jezus. En al beseffen wij dat interpretaties van dit woord menselijk verschillend kunnen zijn, toch hopen wij dat elkeen bij ons (d.w.z. in onze Kerk, op onze parochie) – wat hij ook weze – hartelijk welkom zal zijn en blijven.

Twee jaar geleden hebben wij dit duidelijk als uitgangspunt van onze federatiewerking geduid en er onze Eucharistievieringen duidelijk op geënt. Wij hopen dat zij in deze visie verder worden gesteund en geïnspireerd door de nieuwe kardinaal.
Daarover hebben wij hem ook ingelicht. Op een heel originele en bijna providentiële wijze. Op de intekenlijsten van het boek van Chris De Paepe over “50 jaar Sint-Pius X” prijkt ook de naam van de nieuwe kardinaal, toen nog bisschop van Namen. Zijn intekening was authentiek. Hij was immers – uiteraard naast Mgr Vangheluwe – de enige bisschop die had ingetekend. Welnu, wij hopen dat kardinaal Leonard aan het boek iets zal hebben in de uitoefening en de uitbouw van zijn kardinaalschap. Het boek tekent immers op een enige wijze de ontwikkeling, de uitdagingen en de visie van een gemiddelde kleine maar intense christelijke gemeenschap in Vlaanderen. Een gemeenschap die uitgegroeid is tot een plaats waar godsgewijden en leken gezamenlijk willen werken aan een tolerante, tedere en ontvankelijke kerk, waar niet gevraagd wordt naar een certificaat van “goede christen” maar waar gepoogd wordt te werken aan een gemeenschap “met open armen”. Waar niet de catalogering wordt gemaakt tussen gelovigen en de anderen, maar waar gestreefd wordt naar een gemeenschap in de gloed van de woorden en de tekenen van het Evangelie. Ons boek kan

 aldus een positieve signaalfunctie hebben voor de kardinaal.
Wij hebben niet de gewoonte binnen de rubriek van Sint-Pius X de artikelen met namen te ondertekenen. Voor eenmaal dachten wij dit toch te moeten doen. Immers wat hier werd geschreven is en blijft het “stamelende” woord van één gelovige. Diversiteit en dialoog moeten immers mogelijk zijn tussen katholieke gelovigen. Hier ligt de mogelijkheid open. Vanuit de redactie: Hugo Verhenne.