Veertigdagentijd en Pasen 2007
Aswoensdag - Solidariteitsweekend - verzoeningsviering en Palmzondag - Pasen-panorama - Witte Donderdag - Goede Vrijdag - Paaswake en Paashoogmis - een zalig hoogfeest van Pasen!
klik hier voor een verslag van de federale vastenbezinning op 14 maart 2007
klik hier voor een overzicht van de kinderwoorddienst tijdens de veertigdagentijd
Aswoensdag op Sint-Pius X
)
De veertig-dagen-tijd startte op Sint-Pius X met een
sterke Aswoensdagviering. In een tijd waarin “vasten” nu precies geen
“brandend actualiteitsthema” is, is het toch hoopgevend te zien hoe heel
wat christenen daar een nieuwe dimensie willen aan geven. Vasten, bidden
en delen. De drie pijlers waarop onze tocht naar Pasen toe steunt, werden
in de Aswoensdagviering krachtig onderlijnd. Onze toekomstige vormelingen
gaven er daarenboven nog een verdiept accent aan. Aan de hand van de drie
levensdraden: ons eigen leven, dit van de anderen en de draad naar
Christus Jezus toe, belichtte priester Geert de betekenis van de
Vastentijd. De Palmverbranding buiten de Kerk, de Asoplegging na het
Heilig Evangelie en de zending op het einde van de Eucharistieviering,
vormden waarachtige verdiepende momenten. Of zoals wij het in het
Openingsbed samen baden:
“Levende God,
laat allen die Jezus willen volgen
nu de heilige vastentijd binnengaan.
Laat het een tijd zijn van gebed, solidariteit en vasten.
Moge elk van ons groeien in gelovig menszijn,
opdat wij binnen veertig dagen vol dankbaarheid
het feest van Pasen mogen vieren.
Wij vragen het U in Jezus’ Naam.”
Een opgave voor onze symbolische tocht door de woestijn.
Drukke zondag op Sint-Pius X
)
)
)
)
)
De eucharistieviering van zondag 25 maart op Sint-Pius
X stak weer druk vol. Een aangenaam maartzonnetje, een ietwat schrale maar
lentevoelende noordoosten wind en veel glunderende gezichten van
parochianen. Er stond wat op stapel!
Inderdaad, er was de prachtige maar toch gemoedelijke Eucharistieviering,
waarop onze vormelingen bijna allen aanwezig waren, er was het prachtig
gezang van het Braziliaanse jongeren-ensemble en er waren de motards die
met meer dan tachtig aanwezig waren voor de inzegening na de misviering.
Een flikkerende moto vlak voor het altaar symboliseerde die inwijding.
Een vreemde mixt: vormelingen, motards, zingende Brazilaanse jeugd,
parochiale kerkbezoekers en daarbij nog een standje van de mensen van de
Bolster, die hun koopwaren voor het goede doel aanboden.
Het geheel deed even denken aan bijbelse taferelen uit de beschrijving van
de tempel in Jeruzalem. Of… zoals ik het verleden week al schreef: in het
huis van de Heer waren weer veel kamers. Diversiteit ook in het
kerkgebeuren is een levende uitdrukking van de “gekleurde” tijd waarin wij
leven. Onze Sint-Pius X-kerk slaat duidelijk de richting in van een ware
ontmoetingskerk. Een kerk die zijn spirituele wortels ook in de concrete
wereld en in de directe realiteit heeft, draagt duidelijk een toekomst in
zich. Misschien anders dan vroeger, misschien soms wat nieuwer en
verrassender dan we gewoon zijn. Maar als het even religieus-verdiepend en
menselijk gericht blijft, dan wenkt voor onze Kerk een blijvende Pasen.
Verzoeningsviering en Palmzondag: grote momenten van Christenheid
Het mag toch wel eens gezegd! Binnen onze federatie en
op de parochies werden krachtige en prachtige inspanningen geleverd om van
de diensten en vieringen in de Goede Week, werkelijke liturgische
hoogtepunten te maken.
Omdat de kopij vervroegd naar de drukkerij moest, wegens de Paasdagen, was
het ons niet mogelijk Witte Donderdag, Goede Vrijdag, de Paaswake en het
Hoogfeest van Pasen uitvoerig te belichten. Wij willen dat toch wel even
doen met de verzoeningsviering en de viering van Palmzondag.
De verzoeningsviering was dit jaar federatief georganiseerd in de Sint-Elooiskerk, op vrijdag 30 maart. Vlak voor het ingaan van de Goede Week. Symbolisch bijna een perfecte timing. Alles wat met verzoening (zeg maar biecht) heeft te maken is maatschappelijk en ook binnen onze Kerk wat vervaagd. En toch… op die vrijdagavond was de christen gemeenschap van de Sint-Amandusfederatie talrijk, heel talrijk aanwezig, en… ook onze toekomstige vormelingen waren er. Met een stuk eigen aangepaste viering. Enkele stemmige liederen van het jeugdig versterkte Sint-Elooiskoor, een verdiepende introductie van priester Noël naar de verzoeningsact toe, de doorgetrokken symboliek van het net als vangnet, visnet, springnet, draagnet voor mensen, de verzoeningsviering zelf, ingetogen gedragen door vier priesters, het waren momenten van christelijke verinnerlijking, die velen diep hebben geraakt. Ook verzoenen, ook biechten kan vierend zijn… kan een feest zijn.
)
)
Op zaterdag en zondag 31 maart en 1 april had dan in Sint-Pius X de palmviering plaats. Met telkens duidelijk het Passieverhaal van Lucas en de Palmwijding en de betekenis ervan, in het middelpunt. De Zondagviering werd daarbij op een enige manier opgeluisterd door Alfabet en… door de aanwezigheid van zovele kinderen die de blijde intrede van Jezus in Jeruzalem evoceerden en daarna in de Kinderwoorddienst een eigen viering beleefden.
Pasen-panorama
)
)
)
De Vlaamse kranten hadden er weer een kluif aan. Een groot Paasonderzoek was verschenen en… een derde van de Vlamingen (lees een derde van de ondervraagden) kon het Paasfeest religieus niet meer duiden. Lees dus positief: tweederden kon het wel duiden. Paashazen en paaseieren en Paasklokken domineerden duidelijk het mediapodium. Echt jammer dat die media ternauwernood aandacht besteedden aan het eigenlijke religieuze Paasgebeuren. De vieringen en diensten van Palmzondag, Witte Donderdag, Goede Vrijdag, de Paaswake zelf en het Hoogfeest van Pasen. Niet omdat zij het vertikken, berichtten wij er hier over in een Paas-Panorama. Wel omdat de Paasdiensten binnen onze federatie en op de Sint-Pius X-parochie in drie sterke woorden te vatten waren: diepdoorvoeld, ingetogen en vreugdevol. Ik wil het jullie niet onthouden.
Witte Donderdag
)
)
De Witte Donderdag-eucharistieviering op onze parochie
is een echte religieuze familiereünie. Het is een uiterst gelukkig idee op
de viering van het Laatste Avondmaal vormelingen en eerste communicanten
van beide parochies samen met hun ouders en grootouders en familie samen
te brengen in een groot interparochiaal geheel.
In onze Kerk en Leven-rubriek gebruiken wij veel het woord geborgenheid.
Op Witte Donderdag was dat geen ijdele term. De vormelingen en eerste
communicanten werden geborgen opgenomen en gekoesterd binnen de parochiale
gemeenschap. Het is voor hen een definitief “thuis” komen, een opgenomen
worden binnen een kerkgemeenschap, die hen wil begeleiden naar een
volwassen vorm van godsdienstbeleving. Beide groepen feestelingen staan
immers aan het begin van een nieuw te begaan stuk levensweg.
Naar jaarlijkse traditie was de kerk piekfijn gekuist door onze
vrijwillige kuisploeg (zie foto) en omgevormd tot een feestelijk
wit-geel-bebloemde banketzaal. Het was dus duidelijk feest. De eerste
communicanten, onder leiding van meester Paul, zongen terecht met hun
fijne stemmetjes
“Is de tafel niet mooi, de tafel van de Heer
Vol met bloemen, vol met kaarsen voor het feest!”
De Heilige Mis werd volledig opgebouwd via de vraag- en antwoord-methode
van priester Geert. Alles geďllustreerd met aangepaste, doordachte
symboliek. Brood, kaarsen en bloemen, hamer en zaag, een lang donker doek,
speelgoed, wandelstok en als sluitstuk een schaal met open handen in gips,
werden als offergaven aangebracht.
“Met onze handen leggen wij (de vormelingen) dingen op tafel die ons
doen
denken aan jouw handen, Jezus, en ook aan onze eigen handen.
Aan Jouw mensen denken wij, Jezus, en aan onze broeders en zusters.”
Zo baden onze vormelingen naar de offerande toe.
Innemend waren de met handgeklap begeleide woorden naar het Laatste
avondmaal toe: “Zing en dank onze Vader
Zing en dank ook de here Jezus”
Het Onze Vader werd in handenverbondenheid en op het ritme van de eerste
communicanten doorleefd uitgesproken. Een religieus kippenvelmoment.
De viering eindigde met de kerkrondgang, waar bij het Heilig Sacrament
naar het aanbiddingsaltaar werd gebracht. Begeleid door het altijd
ontroerende en weemoedig smekende: “Bleibet hier und wachet mit mir
Wachet und betet, wachet und betet.”
De Kerk bleef tot 20 uur open voor aanbidding…
“Wij willen waken en bidden
omdat wij weten dat God dan naar ons luistert
want zijn liefde is groter dan wij kunnen vermoeden.”
Op het einde van de Misviering kondigde priester Geert een nieuw
initiatief aan. Hij richtte een uitnodiging tot alle ouders van de eerste
communicanten en de vormelingen van beide parochies om in de maanden na de
Eerste Communie en de Vorming, tweemaal samen te komen onder het motto
“God zegene en beware jullie”. Bijeenkomsten waar in een gemoedelijke,
ongekunstelde en zeker niet hoogdravende stijl, een stukje vormingsweg zou
uitgetekend worden naar de religieuze begeleiding van de kinderen.
Zeg maar een gezellig samenzijn met een stukje diepgang.
Wat we nu wel weten is, dat de vormelingen en de eerste communicanten de
eerste zenuwkriebels beginnen te voelen naar hun grote dag toe.
Het Vormsel op zondag 22 april en de Eerste Communie op Pinksteren 27 mei
beginnen nu helemaal in zicht te komen. Voor de vormelingen is het zelfs
hoogtij. Maar daarover zie en lees je wel later.
Goede Vrijdag
)
De federale gebedswake van Goede Vrijdag 2007 in
Sint-Pius X was (zoals priester Noël het in een woord omschreef):
Indrukwekkend. En toch zo sober-groots. Eenvoudiger kon het niet. Het
Lijdensverhaal volgens Johannes werd gebracht in acht kantelmomenten van
het Passieverhaal: De hof van Olijven – De verloochening door Petrus – De
ondervraging door Pilatus – De geseling van Jezus - Veroordeling door
Pilatus – de Kruisiging – Jezus sterft aan het kruis – Jezus wordt
begraven.
Deze kantelmomenten werden met elkaar verbonden door koralen uit de
Johannespassie van Johann Sebastian Bach. Deze koralen sloten telkens aan
bij de tekst van het Evangelie. Beschouwingen over het lijden, die stuk
voor stuk, een eeuwigheidsdimensie in zich droegen. De wijze waarop die
koralen door het koor Altra Voce (zie foto)werden gebracht gaven aan het
Passieverhaal een menselijke diepte zoals ik die zelden heb aangevoeld.
Goddelijke woorden in menselijke tonen gegoten. Een uiting van
mensoverschrijdende harmonie. Daarin kon je De Heer ontmoeten en kreeg ook
het Lijden een meer dan zinvolle benadering.
Na het Johannesevangelie volgde een ingetogen Kruishulde met op de
achtergrond terug Altra Voce. Stemmen die het Kruis hielpen dragen.
Daarna overheerste de Stilte… op weg naar Pasen.
De Paaswake en de Paashoogmis
)
)
)
)
)
Zoals bij de vorige vieringen was de Sint-Pius X-kerk
meer dan goed gevuld.
De Paaswake startte met de Liturgie van het Licht. K.S.J. Sint-Pius X had
voor “echt brandend vuur” gezorgd waarmee de Paaskaars en de kaarsen van
de gelovigen werden aangemaakt.(zie foto’s)
Na de Liturgie van het Licht, kwam de Liturgie van het Woord. Een jong
gezin bracht op een eigentijdse manier het Scheppingsverhaal. Tussendoor
zorgde het versterkt en verjongd Sint-Elooiskoor en de familie Blomme voor
een verfrissende en vreugdevolle muzikale Paassfeer.
De Doopliturgie was een van de hoogtepunten van de Paasviering. Alle
gelovigen kruisten zichzelf met het pas gewijde doopwater en overtuigd
werden de doopbeloften hernieuwd.
Het “Glory, glory, alleluia” sloeg de brug naar de Liturgie van de Tafel
waar tijdens de Offerande de collecte van Broederlijk Delen werd gehouden.
Eindpunt van een zinvol opgezette en een-in-de-wereld-wortelende
vastenactie. De Heilige Eucharistieviering was doordrongen van de sfeer
zoals hij ook werd uitgezongen: “De Heer is waarlijk opgestaan,
alleluia.
Zoek bij hem de doden niet,
maar versta het nieuwe lied.
De Heer is waarlijk opgestaan, alleluia.”
Op Paaszondag werd een jubelende hoogmis van Pasen
gebracht met de heel warme medewerking van BassoAlte en… ook de
vormelingen waren terug aanwezig.
Een feestelijk eindpunt van een Goede Week die zoveel te bieden had.
Aan ons nu als christen die vreugdevolle innigheid die ons bezielt uit te
dragen naar de wereld toe en misschien te zorgen dat ook dat derde van de
ondervraagden de gelegenheid krijgt om ook iets op te steken over de
religieuze duiding van het Paasgebeuren en… ŕ propos de Paaseieren
ontbraken ook niet op Sint-Pius X. Onze acolieten deelden ze gul uit na de
Paaswake en na het Hoogfeest van Pasen. Ook Christen-zijn kan zoet smaken.
Nog een zalige na-Pasentijd.
Een zalig hoogfeest van Pasen!
De week tussen het hoogfeest van Pasen en Beloken Pasen
(Witte Zondag) is voor de christenen een week van wensen en zegeningen.
Een tijd waarin wij elkaar een zalig Pasen toewensen. Het klinkt zo gewoon
en misschien is het in de loop van een-en-twintig eeuwen christendom wat
te veel een louter jaarlijks terugkerende begroetingsformule geworden.
Toch steekt, in die twee woorden, de ultieme kern van ons gelovig zijn.
Zalig Pasen! Verrijzenisdag!
Mijn vader hield zijn kinderen elke Paasdag voor, krachtig, zonder veel
theologie maar vanuit zijn enorme diepe geloofsovertuiging:
“Als wij niet echt geloven in de Verrijzenis, als wij niet echt willen
groeien in de volmaaktheid van de godmens Kristus Jezus, zijn wij geen
gelovigen, zijn wij geen christenen. De Verrijzenis van Kristus Jezus is
de echtheid en de hechtheid van ons geloof.”
Deze zinnen draag ik mee vanaf mijn bewust kind-zijn. Ik zou ze, in naam
van alle medewerkers van deze parochiale en federatie-bladzijden in Kerk
en Leven, als paaswens willen meegeven.