Wees dus waakzaam (Mt. 24,42)
De eerste zondag van de Advent. Een mijlpaal in het religieuze kerkelijke
jaar. Een aanvang van verwachting. Een baken van hoop. Een lichtflits naar vrede
op aarde. Een hunkering naar de geboorte van Christus Jezus. Een teken naar de
eeuwigheid. Elk jaar opnieuw.
Dit alles kreeg liturgische gestalte in de Misvieringen van het weekend van 1 en
2 december. Daarbij nog het feest van Sint-Elooi. Dus ook feest binnen onze
federatie.
H. Eucharistieviering
Een stemmig gevulde Kerk op zondag. Veel kinderen ook. Opvallend. Maar
kinderen zijn precies de creatie van Gods toekomstdroom van de wereld. Dus niet
verwonderlijk.
Hoop en toekomst vragen alert-zijn. Gericht zijn op wat komt. Het thema van de
viering – meteen ook de evangelietekst – was daarin heel duidelijk “Wees, dus,
waakzaam”.
)
Het licht, symbool van alles wat helder is in het leven van de mens - ook in
deze duistere dagen – werd betekenisvol aangestoken. De eerste kaars van de
adventskrans, deed de gelovigen “wandelen in het licht van Christus” zoals
Jesaja het profetisch uitdrukte. Die eerste adventskrans prijkt in de hoogte
“zodat het licht kan afdalen om bevrijding te brengen” (woorden van priester
Geert).
De homilie van priester Noël stond in het teken van de hoop. Vier weken na
elkaar zullen wij eerste lezingen horen uit de profeet Jesaja. Teksten van
verlangen naar licht, redding en bevrijding. Priester Noël hertaalde Jesaja met
een beklijvende zin: “Als de mens een vraag is, is Christus het antwoord”.
Hij verwees ook naar de nieuwe encycliek van Paus Benedictus XVI “Spe salvi” (In
deze hoop gered). Wij vieren met Kerstmis immers geen droom, maar een samenkomst
met Jezus: “Ik ben het leven. Wie gelooft in mij, wordt gered..” Deze boodschap
van waakzame hoop werd ook concreet gemaakt naar de wereldhoop. Hoop op vrede in
Irak, Iran, Afghanistan, Palestina, Israël… En ook naar onze microwereld is
waakzaamheid door gebed en actie geboden: 17 % van onze bevolking neigt naar
depressie, 1 op 7 mensen die aan de rand van de armoede leven (in Brussel 1 op
4). Kerstmis kan niet alleen een feest zijn van flikkerend licht en gezelligheid
en romantische muziek. Het is ook een ontmoetingsdag van mensen die er willen
zijn voor mensen. Een rustplaats van te maken vrede. Of zoals wij het hoorden
bij Jesaja opnieuw: “De volkeren zullen hun zwaarden omsmeden tot ploegijzers,
hun speren tot sikkels. Geen volk zal nog het zwaard trekken tegen een ander
volk, en niemand zal nog oorlog voeren.”
De homilie gaf de lijn aan voor wat de Adventsviering op onze parochie zal
worden: dagen, woorden, gebeden en ook daden van verwachting via de actie
Welzijnszorg.
De viering eindigde met “hevenu sjalom, sjalom, sjalom aleichem”. Ook al een
zang van hoop en ontmoeting in die mooie slome joodse zangtaal. Het was een
viering die insloeg bij de gelovigen. Een aanzet om ook de volgende
adventszondagen ‘hoop’ te vieren.
Kinderwoorddienst
Tijdens de viering startte ook het Adventsproject 2007 van de
Kinderwoorddienst. Op de pagina van de kinderwoorddienst geeft verantwoordelijke Annemie toelichting bij
“Sporen van Licht”.
En toen… wie kwam er daar uit Spanje ? De brave Sint met zijn knecht Piet. Tot
groot jolijt van groot en klein deelde Sint Niklaas rijkelijk lekkernijen uit
aan de Sint Pius-X-gelovigen. Sint, het was een leuke verrassing. Tot volgend
jaar!
)
)