Kinderwoorddienst in de maand mei

Mariamaand gezien door de ogen van de kinderen - 13 mei: moederdag - op bedevaart naar de bomkapel - God zegene en beware je

terug naar overzicht kinderwoorddienst

Mariamaand gezien door de ogen van de kinderen

Met de kinderwoorddienst hebben we 3 zondagen verteld, gesproken en nagedacht rond Maria.
De eerste week draaide alles rond het thema: “Wie is Maria?”
Samen lazen we in de kinderbijbel een verhaal over Maria en vonden dat Maria iemand was die:

Ze was diep gelovig: ze bracht samen met Jozef de kleine Jezus naar de tempel om dicht bij zijn Vader te kunnen zijn. Ze leerde hem bidden en vertrouwde op God. Haar geloof was groot en sterk.

13 mei: moederdag

Als we de 4 blaadjes van ons klavertje nog eens goed gingen lezen merkten we dat Maria wel een echte mama is. En dit bracht ons bij het thema: mensen bidden tot Maria.
In het verhaal van Goede Vrijdag ontdekten we iets heel belangrijks: Jezus zei tot zijn moeder: “vrouw, ziedaar uw zoon” en tot Johannes zei Jezus: “ziedaar uw moeder”. Wij weten dat Jezus goed wou zorgen voor zijn moeder Maria. Hij wou niet dat ze zich alleen zou voelen. Hij vroeg zijn meest geliefde leerling, die altijd bij hem was gebleven, om voor haar te zorgen als “zijn moeder”. Niet alleen Johannes heeft begrepen wat Jezus vroeg. Nu nog geven vele christenen Maria een heel belangrijke plaats, want Jezus heeft haar aan ons als moeder geschonken. Christenen hebben altijd veel vertrouwen in de Moeder van Jezus gehad. Maria is iemand van wie je kan houden en die je kan vertrouwen. Daarom bidden zoveel mensen tot haar en is het Wees Gegroet dat we ook samen met de kinderen iedere zondag in de meimaand gingen bidden, zo mooi.

Op bedevaart naar de bomkapel

Twaalf vragende maar enthousiaste gezichtjes kregen om 11.00 uur van Priester Geert het paaslicht en de zegen om op tocht te gaan naar de bomkapel. We bereikten het kapelletje met nog 9 brandende kaarsjes. De kinderen hadden hun uiterste best gedaan om ze brandend te houden. Eerst vertelden we de kinderen het verhaal van het kapelletje: de verwondering was op hun gezichten af te lezen – ja deze kapel werd als dank gebouwd maar ook als vraag om vrede. En zoals het hoort werd er gebeden: traag, maar met heel veel overtuiging, werd het Wees Gegroet gebeden en zongen we het Marialied: ‘Te Lourdes op de bergen’. Een noveenkaars werd aangestoken met het meegebrachte paaslicht – en dan het grote moment: mogen binnen gaan in de kapel – de stilte die er al was bij de kinderen werd nog intenser. Hun verwondering was groot en de vreugde intens als ze de bloemenposter een plaats konden geven. Het zelfgeknutselde kapelletje kreeg een plaats.
Dan nog op naar die boerderij waar alles was begonnen.
De kinderwoorddienst werd afgerond met het plaatsen van de novenekaars in de kerk en het mogen afgeven van de sleutel aan de Familie Steverlinck: zo werd hun vraag of de mensen die dit kapelletje uit dankbaarheid hadden gebouwd, nu echt nog leefden, beantwoord.
Bedankt kinderen voor jullie 3 weken mee op stap willen gaan met ons doorheen de meimaand – wij hebben samen tot Maria kunnen bidden en weten dat jullie daar nog vaak zullen aan denken.

God zegene en beware je

klik hier voor het verhaal, het lied en de sfeerfoto’s

Wat betekent “gelukkig zijn” voor kinderen? Bij aanvang van de namiddag kregen de kinderen een gezelschaps doe-activiteiten spel: de gelukkige gelukzak. De acht puzzelstukken waren verbonden aan acht doe-activiteiten die ieder een deeltje van dat grote geluk betekenden.
De kinderen deelden het stuk cake met iedereen op hun eigen manier, gingen op reis met een verdwenen voorwerp uit de oude koffer, maakten feestslingers voor de zovele feesten die ze kennen en leuk vinden, mochten zich verkleden om een heuse familiefoto te maken, knutselden vredesduiven, hebben elkaar door een hindernissenparcours geholpen als blindeman, speelden het spel ‘wie is het’ en vonden op die manier het verborgen vriendje. Ook dachten ze na over wat het zinnetje dat ze toch zoveel zeggen: “Jezus is mijn vriend” nu echt betekent.
Ook al had iedereen vol enthousiasme meegespeeld en gepraat, toch was de smilypuzzel onvolledig – zoeken in de doos hielp niet –
Dan maar op zoek naar het waarom van het ontbrekende puzzelstuk: in het verhaal van Dieter en opa leerden we dat geld niets te maken heeft met echt geluk.
Dieter zocht daarom verder omdat hij zo graag het negende stukje vond van de grote gelukspuzzel. Doch toen hij opa de spiegel bracht, omdat hij dacht dat dit het ontbrekende stukje was, ontgoochelde opa hem opnieuw.
Uiteindelijk vertelde opa aan Dieter dat er nooit een negende stukje is geweest. Maar dat het stukje belangrijk is omdat je zo kan vertellen aan andere mensen dat het geluk erin ligt dat je door dat open raam altijd naar andere mensen kan blijven kijken – en andere mensen zo ook naar jij kunnen kijken. Op die manier kunnen we geluk en verdriet met elkaar delen. Geluk is nooit af. En als we altijd open blijven staan voor anderen, dan kunnen we in ons leven iedere dag een beetje geluk proeven.
Met de jongeren en de volwassenen die ook ieder rond “het geluk” hadden nagedacht – gepraat en aan een doe-activiteit hadden gewerkt – sloten we de namiddag af met een gebedsmoment waarin we luisterden naar het verhaal van de gelukkige gelukzak en we zongen het puzzellied en samen baden we nog tot Maria.
De namiddag werd afgerond bij een kop koffie en een stuk taart. Priester Geert en Priester Noël hadden voor iedereen nog een attentie met een boodschap: zij vroegen ons om eraan te denken af en toe eens heel bewust tegen elkaar te zeggen: “God zegene en beware je” – en om samen het gelukslied te schrijven en af en toe die gelukskaars voor elkaar te laten branden.
Alvast aan iedereen bedankt en tot 30 september 2007 op onze tweede bijeenkomst van ‘God zegene en beware je’.

De animatoren van de kinderwoorddienst:
Annemie, Els, Magda, Nathalie en Sara