Nieuwsarchief oktober-december 2008
Kerstvieringen - Sint-Elooiskoor viert Sint-Cecilia - Feestelijke Sint-Elooisviering - Dank aan medewerkers ziekenpastoraal - Bezoek mgr. Misago - Allerheiligen en Allerzielen - Sint-Hubertusviering - Missiezondagviering - Ziekenzorg Overleie feest
Bekijk de recentste nieuwsitems.
Alle archiefpagina's:
Nieuwsarchief van 2009: januari-maart;
april-juni;
juli-december
Nieuwsarchief van 2008:
januari-maart; april-juni;
juli-september;
oktober-december
Nieuwsarchief van 2007: december
-
november -
oktober -
september -
juni/juli/augustus -
mei - april
- februari/maart -
januari
Kerstvieringen
Op vrijdag 19 december vierden respectievelijk de basisschool van het Sint-Amandscollege en de basisschool van “De Brug” op een wondermooie manier Kerstmis. Een grote proficiat zowel aan de leerlingen als aan de leerkrachten.
)
)
)
)
)
)
)
)
)
)
Op dinsdag 23 december kwam ziekenzorg Overleie aan de beurt. In de eucharistieviering opgeluisterd door het Sint-Elooiskoor en voorgegaan door priester Geert werd menig kerstlied meegezongen door de talrijke aanwezigen. Een grote dank u wel voor alle medewerk(st)ers van ziekenzorg en proficiat.
Vervolgens werd op de Sint-Elooisparochie in drie vieringen het “geboortefeest" van Jezus gevierd, telkens met erg velen in een prachtig versierde en bomvolle kerk.
)
)
)
)
)
)
)
)
)
)
)
)
)
)
)
)
De middernachtmis was een rustige, sfeervolle en ingetogen viering, met
een federaal versterkt koor, aangevuld met een zacht kinderstemmetje.
Een heel ontroerend moment was, toen de kinderen het beeld van het
kindje Jezus in de kribbe legden.
Hoe wondermooi: een God die de mens zo graag ziet, dat Hij geboren wil
worden als het meest broze en kwetsbare dat er is, een klein
mensenkindje.
)
)
)
Ook de hoogmis met het Sint-Elooiskoor en het kinderkoor van Don Bosco,
opgeluisterd met trompetten, was adembenemend.
Als kers op de taart werd de avondmis verzorgd door het ensemble Rondo.
Priesters en diakens en de talrijke schare medewerkers die deze
kerstvieringen tot in de puntjes verzorgden, werden zeker figuurlijk in
de bloemetjes gezet.
Het was aangrijpend en hartverwarmend, dat zovelen, van binnen maar ook
van buiten de parochie, enthousiast meebaden en vooral meezongen, en net
zoals de engelen en herders eer brachten aan een goddelijk kind.
Kleine Jezus,
Voor veel mensen lig jij nog steeds in de voederbak
en ben je klein gebleven.
Je ligt nog steeds in de stal,
een schamel dak
en blijft daar dan heel je leven.
Lieve Jezus,
ik hoop wel dat je groeien mag van al die mensen,
die denken heel groot te zijn.
Leer ze nederigheid, respect en ontzag.
Groei met ze mee.
Heer, ze zijn soms zo klein!
Kris Vergote-Tandt
Sint-Elooskoor viert Sint-Cecilia
)
)
Op zondag 7 december werd zoals de traditie het toelaat Sint-Cecilia
gevierd door ons Sint-Elooiskoor. Deze viering begon met het muzikaal
opluisteren van de hoogmis om 9.45 uur. Stemmige liederen weerklonken in
de kerk, want op deze Sint-Ceciliaviering willen onze leden zeker het
beste van zichzelf geven.
De priester herdacht de overledenen van het koor en op het einde van de
mis bedankte hij de dirigent, de orgelist en de leden van het koor voor
hun zinzet.
Om 12.30 uur werd iedereen verwacht in het Rattenkasteel in Heule, voor
een gezellig diner.
Het sprankelend aperitief met lekkere hapjes streelden onze tongen.
Daarna volgde een heerlijk menu, en iedereen genoot met volle teugen. Er
werd flink wat verteld links en rechts, en de sfeer zat er goed in.
Een muzikale potpourri moest er zeker bij, want wat is een
Sint-Ceciliafeest zonder zang. Iedereen zong mee uit volle borst, zelfs
de partners van enkele van onze leden. Diaken Dirk dankte nog onze
orgelist Angelino en onze dirigent Walter met een kleine attentie.
Iedereen is er elke keer graag bij en we zien nu reeds uit naar volgend
jaar.
We mogen zeggen dat ons koor niet enkel een zangkoor is, maar wel een
echte vriendengroep.
Moesten er mensen zijn die zich geroepen voelen om bij ons koor aan te
sluiten, dan kunnen ze contact opnemen met de dirigent Walter Deschodt –
tel.: 056/75.97.04.
Kristina, namens het bestuur
Sint-Elooisviering
)
)
)
)
)
)
)
)
)
)
)
)
)
)
)
)
)
In de eucharistie van 30 november werd onze patroonheilige Sint-Elooi gevierd. Er werd naar gestreefd om van deze viering een echt parochiefeest te maken. Feesten doe je best met veel mensen samen, en dat was zondag zeker het geval. Voor het eerst werd de Sint-Elooisviering van ACV-Metaal en VTI Kortrijk samen met de parochiale viering op zondagvoormiddag gehouden.
Bij een viering hoort muziek en zang. Ons Sint-Elooiskoor trad op
samen met het koor van Sint-Eloois-Vijve, en naast orgel en piano
zorgden ook twee trompetten voor extra feestelijke klanken. Van bij het
processielied “Canticorum iubilo” tot en met de Sint-Eligiushymne aan
het einde van de viering was te horen dat ze voor Sint-Elooi echt het
beste van zichzelf gaven.
Om de figuur van onze patroonheilige extra voor het voetlicht te brengen
was in het hoogkoor ook het kleine Sint-Elooisbeeldje geplaatst. Het
lijkt misschien wat nietig tegenover het grote eikenhouten beeld, maar
het is een beeldje dat typisch is voor de vroegere volksdevotie, voor de
vroomheid van gewone mensen, en dus echt passend bij Overleie.
Het is ook altijd een vreugde rond het altaar een grote groep
celebranten te zien. Deken Marc Gesquière ging voor en naast de
priesters en diakens van onze federatie mochten we ook onze vroegere
parochieherders E.H. Lambrecht, E. H. Claerhout en E. H. Degrieck
begroeten. We moeten zeker ook onze flinke groep acolieten vermelden.
In zijn welkomstwoord wees de vertegenwoordiger van ACV-Metaal erop dat solidariteit meer dan ooit nodig is. Nu de financiële crisis, veroorzaakt door ongebreideld winstbejag, ook de hele economie aantast, worden veel mensen werkloos of vrezen ze voor het verlies van hun job. Een vakorganisatie als ACV-Metaal ondersteunt de getroffenen en ijvert ervoor dat werknemers niet behandeld worden als een stuk gereedschap dat men even aan de kant legt als men het een tijdje niet kan gebruiken.
In deze feestelijke viering was er ook plaats voor bezinning. We herdachten onze overledenen van de afgelopen maand en bovendien was het de eerste zondag van de Advent. In zijn homilie ging deken Gesquière in op het evangelie over de deurwachter die waakzaam moet uitzien naar de komst van zijn heer. Zijn er vandaag nog zulke deurwachters, zijn er nog mensen die hoopvol uitzien naar de toekomst? Wanneer we mensen overvallen met de vraag wat ze zouden wensen voor 2009, zullen ze misschien eerst materiële dingen opnoemen: een nieuwe auto, een gsm, een TV. Maar als we de tijd nemen om met hen over de toekomst te spreken, zullen toch andere zaken naar voor komen: vast werk, een goede relatie, een goed gezin, een goede gezondheid. En veel mensen zullen zeker ook aan anderen denken en het hebben over vrede en steun voor hen die arm en ziek zijn. Zeker bij christenen kunnen we dergelijke wensen verwachten, want christenen zijn mensen die uitzien naar het goede. De deken stelde de vraag of God daarbij ter sprake komt. Voor de profeet Jesaja, die we in de eerste lezing beluisterden, was dit evident. Dertig jaar geleden was het dat bij ons ook nog. Vandaag de dag is het dat niet meer, en hebben we nood aan deurwachters, aan mensen die God aanwijzen. De mensen van Overleie, zo besloot de deken, zijn daartoe bekwaam.
Bij een feestelijke gelegenheid hoort natuurlijk ook een hapje en een drankje. De mensen die het ontmoetingsmoment (lees: de receptie) na de eucharistie verzorgden, haalden eer van hun werk. De hapjes waaraan ze uren gewerkt hadden, vielen letterlijk en figuurlijk zeer in de smaak van de aanwezigen.
Op 1 december, de eigenlijke feestdag van Sint-Elooi, werd er nog even verder gefeest. Naar jaarlijkse gewoonte kwamen de verantwoordelijken van sociale organisaties die werkzaam zijn op Overleie allerlei lekkernijen afhalen waarmee ze hun mensen konden trakteren.
Volgend jaar zal de Sint-Elooisviering nog feestelijker zijn. Op 1 december 2009 is het precies 125 jaar geleden dat onze kerk werd ingezegend. Alweer een dag om naar uit te kijken.
Eric Dejonghe
Dank aan de medewerkers ziekenpastoraal
Op dinsdag 2 december waren de medewerkers aan de ziekenpastoraal
uitgenodigd in het parochiaal centrum voor een bedanking. Deze mensen
verdienen zeker een grote dankjewel, want hun bezoeken brengen zoveel
mensen iets waar ze nood aan hebben: een beetje aandacht, een troostend
woord, een beetje steun, een moment van vreugde.
Gery Bruneel zorgde voor het gebed dat door Denise Lecoutere werd naar
voor gebracht en dat we hier weergeven:
Met elkaar begaan zijn
Neen, je hoeft voor elkaar geen lofzang te zingen;
Maar toon je goedheid in heel kleine dingen.
Je hoeft ook elkaar niet te winnen met vele geschenken,
Maar probeer nu en dan eens in hun voordeel te denken.
Je hoeft elkaar ook niet steeds te beschermen,
Maar probeer je toch over de zwakken te ontfermen.
Neen het is niet nodig voor elkaar te sterven,
Als je leeft voor elkaar maak je zeker geen scherven.
Je moet ook niet voor elkaar door het vuur gaan
Als je elkaar niet in de kou laat staan.
Namens de federale stuurgroep dankte Kris Tandt alle medewerkers:
“Een dankwoordje schrijven, of tot iemand richten, geeft meestal een
gevoel van welbehagen en opluchting omdat je kan danken omdat het werk
af is.
Daarom, lieve mensen, wil ik jullie van harte bedanken voor jullie
tomeloze en dagdagelijkse inzet voor de zieken van onze parochie.
Zonder jullie zou het onmogelijk zijn om een beetje levensvreugde,
eigenwaarde, geluk en zich beter voelen door jullie bezoekje, jullie
hartelijk woordje, jullie schouderklopje of gewoon door er te zijn, mee
te geven aan hen die door ziekte en gemis het niet zo goed hebben in hun
leven.
Hierbij wil ik niet zeggen dat jullie zorgende taak voorbij is, maar dat
er steeds een nieuwe opgave klaar ligt om voor elkaar te zorgen, samen
te genieten van elke dag die zonlicht brengt.
De gaven met elkaar te delen
Die door Hem gegeven zijn,
Liefdevol ook wonden helen,
Troostend zalven ook bij pijn.
Want leven, beste mensen, is soms lijden,
Treuren om wat tegen slaat,
Lachen ook en zich verblijden
Als het plots wat beter gaat.
Leven is de kleur van regenbogen,
‘t Zingen van het hoogste lied,
‘t Blauwe van twee kinderogen,
‘t Ruisen van het wiegend riet.
Leven is de milde regen,
‘t Schijnen van de warme zon,
Parels aan en snoer geregen,
Drinken aan een koele bron.
Daarom, aan iedereen hier aanwezig, een grote dankjewel voor de deur
die in jullie hart blijft openstaan, zodat eenieder die het wil er eens
kan binnengaan.
Dank u.”
Bezoek mgr. Misago
)
Op zondag 9 november werd in de liturgie het kerkwijdingsfeest van de Lateraanse basiliek gevierd. Zoals in de inleiding van de viering werd gezegd, is dit feest een gelegenheid om ons te bezinnen over onze kerkgemeenschap. Jezus nodigt ons uit om de deuren van onze gemeenschap wijd open te zetten zodat iedereen er zich thuis mag voelen. In zijn homilie wees diaken Dirk erop dat de basiliek van Lateranen in Rome de eerste kerk in het centrum van het Romeinse rijk was waar de christenen openlijk hun geloof mochten belijden. In die tijd was dat een echte revolutie. Vandaag de dag spreekt men niet veel meer over het openen van kerken, maar eerder over sluiten en rationaliseren. Diaken Dirk overliep de vele functies die een kerkgebouw toch nog steeds vervult. Het is op de eerste plaats een symbool van Gods aanwezigheid. Het is een thuis waar God met zijn kinderen in gesprek kan komen en waar iedereen dus even welkom is, aangezien we allen kinderen van God zijn. Het is een ontmoetingsplaats voor gelovigen waar ze de kans krijgen elkaar geestelijk en materieel te steunen. Het is een plaats waar we Jezus gedenken en waar we alles wat ons ter harte gaat op het altaar kunnen leggen: onze vreugde en onze zorgen, ons succes en onze mislukking.
Dat de kerk een plaats is waar gelovigen kunnen bijeenkomen om elkaar te ontmoeten en te steunen, kwam in deze viering zeer goed tot uiting: er was niet alleen een familiemis, maar we mochten ook mgr. Augustin Misago, bisschop van Gikongero (Ruanda) verwelkomen en bovendien was het ensemble “The Saxophone Choir” uit Waregem te gast in het kader van de concertmissen “Missa Solemnis”.
Mgr. Misago, die in 1998 al eens bij ons te gast was, maakte gebruik van zijn deelname aan de bisschoppensynode in Rome om ook een bezoek te brengen aan ons land. Hij vertelde dat zijn bisdom ruim een half miljoen inwoners telt, waarvan ongeveer een derde katholiek is. Er zijn momenteel vijfentwintig priesters en een veertigtal religieuzen, die zich inzetten in gezondheidszorg, onderwijs en sociaal werk. Mgr. Misago bracht een hartelijke groet uit Kibeho, waarmee onze Sint-Elooisparochie sedert lang verbonden is. Ook Kibeho werd zwaar getroffen door de genocide in 1994, maar is nu terug een bloeiende parochie, onder meer dank zij de steun vanuit België. De collecte van deze viering was trouwens bestemd als steun voor de Kerk in Ruanda.
(Een impressie en foto's van het optreden van "The Saxophone Choir" vindt u op de pagina van Missa Solemnis.)
Eric Dejonghe
Allerheiligen en Allerzielen
)
Op zaterdag 1 en zondag 2 november werd in de Sint-Elooiskerk het
feest van Allerheiligen gevierd en stonden we stil bij de gedachtenis
aan onze overledenen op Allerzielen.
Op Allerheiligen, in de homilie, dankte priester Geert God voor alle
getuigen van Jezus bij ons, of in de hemel.
Pater Damiaan werd als voorbeeld gesteld, als een van de gekende mensen
die leefde van Gods blijde boodschap en die deze ook probeerde door te
geven. De blijde boodschap, die de leidraad van zijn leven werd.
Allerzielen was een sobere, stijlvolle en ingetogen viering. In een
overvolle kerk stond priester Noël eventjes stil bij de gedachtenis aan
onze dierbare overledenen.
Ieder in de kerk aanwezig deed het op zijn manier, met zijn eigen
herinnering, zijn eigen pijn, met zijn eigen verdriet, maar ook wel met
de vreugde en de zekerheid dat ze nu echt thuis gekomen zijn aan de
overkant bij de Heer.
Beide vieringen werden in stijl, met gepaste liederen verzorgd door ons
Sint- Elooiskoor, dat voor beide gelegenheden talrijk aanwezig was.
Na het “Salve Regina”, een ode aan de Moeder Gods, werden de
nagedachteniskruisjes uitgedeeld, teken van Gods liefde voor ons, een
liefde die altijd sterker zal zijn dan de dood.
Kris Vergote-Tandt
OVERLEDEN PAROCHIANEN Allerzielen 2007-Allerzielen 2008
27 okt. Gerrit LUTS 1939
03 nov.Jan POELVOORDE 1941
13 nov. Lucien DECEUNINCK 1923
16 nov. Suzanne KERCKHOF 1919
24 nov. Zuster CAROLINE 1921
27 nov. Olivier BLOYART 1931
27 nov. Lucien COPPENS 1929
04 dec. Rosette DEPOORTERE 1927
06 dec. Simonne TEIRLINCK 1932
14 dec. Roger VANLOKEREN 1922
28 dec. Denise BAERT 1924
01 jan. Marie Elisabeth MEERSSEMAN 1922
03 jan. Irma HERREMAN 1937
04 jan. Roland COTTEM 1928
07 jan. Irène TANT 1927
15 feb. Jakob TOBLER 1917
24 feb. Luciana SAMEYN 1928
11 maa.Yvonne LETERME 1922
24 maa. Rosaria DEL VECCHIO 1927
31 maa. Ronny VERBAUWHEDE 1961
10 apr. Erna DEVOS 1926
19 apr. Robert REYBROECK 1919
01 mei Gérarde BRAEKEVELD 1925
02 mei Georgette BULTINCK 1933
25 mei Georgette RAMON 1932
03 jun. Kamiel CHRISTIAENS 1929
04 jun. Jack GOYA 1990
05 jun. Diana VAN DER HOEVEN 1925
17 jun. Christian SANTELE 1958
03 jul. Gilbert AMEYE 1920
05 jul. Robert VANDENDRIESSCHE 1928
09 jul. Liliane COTTEM 1926
26 jul. Marcel VAERNEWYCK 1922
02 aug. Ghislaine VANSTEENKISTE 1921
06 aug. Eduard VANTIEGHEM 1932
17 aug. Irena VANDEWALLE 1921
30 aug. Jimmy FOLENS 1945
15 sep. Roger LOOSVELD 1926
17 okt. Hugo L’ECLUSE 1933
20 okt. Willy VANOOSTHUYSE 1940
Sint-Hubertusviering
)
)
)
Op zondag 26 oktober werd na iedere eucharistieviering het Sint-Hubertusbrood plechtig gezegend door de celebrant.
Missiezondagviering
)
)
)
Op zondag 19 oktober werd in de Sint-Elooiskerk missiezondag gevierd.
De druk bijgewoonde hoogmis werd feestelijk opgeluisterd door een
enthousiast jongerenkoor, The voices of freedom.
Jonge mensen uit Congo, Ruanda en Burundi stonden broederlijk naast
elkaar om samen met onze eigen parochianen God te loven en te danken.
Als speciale eregast was pater Michel, missionaris van Scheut naar
Kortrijk gekomen om in alle eucharistievieringen van de federatie en in
de Sint-Michielsviering te getuigen van zijn werk als
adjunct-provinciaal van de paters van Scheut in Congo.
Hij sprak in een bewonderenswaardig vlot Nederlands over de liefde en de
solidariteit onder de volkeren.
Een solidariteit op zowel spiritueel als materieel vlak.
Deze materiële en financiële solidariteit kan dan gebruikt worden voor
projecten in gezondheidszorg en onderwijs.
Pater Michel hoopt op voldoende steun om tenminste een kleuterschool en
een klein ziekenhuis van een 120 bedden draaiende te kunnen houden.
Daarnaast wordt ook steun gevraagd voor een alfabetiseringsproject voor
volwassen vrouwen.
Zoals we in het evangelie en de homilie hoorden, mogen we nooit de mens
naast ons of de mens veraf vergeten. Ook hij is beeld van God.
Iedere keer dat we geraakt worden door het verdriet van onze naaste, dat
we ons hart of ons huis durven openzetten, dat we werkelijk solidair
proberen te zijn, brengen we een beetje van Gods Rijk op aarde.
Dan geven we echt aan God wat God toekomt: Zorg en liefde voor de mens;
Zijn beeld op aarde.
Kris Vergote-Tandt
Ziekenzorg Overleie feest
)
)
)
Naar aanleiding van de Nationale Ziekendag op zondag 12 oktober was
er feest bij de ziekenzorg op Overleie. De feestdag werd ingezet met een
eucharistieviering, voorgegaan door priester Noël en opgeluisterd door
het Sint-Elooiszangkoor in aanwezigheid van een grote schare zieken.
Achteraf werd iedereen uitgenodigd naar de receptie in het parochiaal
centrum, alwaar aansluitend een feestmaaltijd doorging voor de zieken.
Het mag gezegd dat deze dag een opkikker was voor de vele zieken.
Alvast een grote proficiat voor de vele medewerk(st)ers van ziekenzorg
voor hun nooit aflatende inzet.