Nieuwsarchief april-juni 2008

Vaderdag - Vormselviering voor 'De Brug' - Eerste communie voor 'De Brug' - Zegening Sint-Ritarozen - Pinksteren - Dankviering vormelingen - Ziekendag Spatjes - Eerste Communie - Vormselviering - Spatjesnieuws - Eerste optreden Domino - Motorenwijding -

Bekijk de recentste nieuwsitems.

Alle archiefpagina's:
Nieuwsarchief van 2009: januari-maart; april-juni; juli-december
Nieuwsarchief van 2008: januari-maart; april-juni; juli-september; oktober-december
Nieuwsarchief van 2007: december - november - oktober - september - juni/juli/augustus - mei - april - februari/maart - januari

Vaderdag


Zondag laatstleden vierden we Vaderdag, alle vaders kregen na de viering een leuke attentie. Ook het Sint-Elooiskoor was in goed doen, het was tevens een maandmis maar er was nog iets heel belangrijks: het evangelie van deze zondag. “Ik wil liever barmhartigheid dan offers”.
Niet de gezonden hebben een dokter nodig, maar de zieken. Wat die woorden voor een boodschap zijn, begrijpen wij pas goed als wij ze plaatsen in de tijd, waarin ze gesproken worden.
Jezus komt voorbij het douanekantoor. Iedereen kent de tollenaar die er is, hij was een uitgestotene, inde belastingen voor de bezetter. En juist naar deze man gaat Jezus, praat met hem,en ja, hij nodigt hem uit tot navolging.
Dat de farizeeën tot in het diepste van hun ziel gechoqueerd waren, is goed te verstaan. Zulk gedrag was verraad. Schijnbaar durfden ze zelf niet met Jezus te spreken want ze gaan naar zijn leerlingen en vragen hen: 'Waarom eet uw meester met tollenaars en zondaars?'
Maar Jezus zelf staat hun te woord. Juist zulke mensen als de tollenaars hebben een warm hart nodig. Je leest toch in de Schrift: 'Barmhartigheid wil ik, geen offers.
Door die woorden en door heel zijn houding wil Jezus Gods manier van “zijn” duidelijk maken.
Zo is God. Zijn hart is groter dan dat van alle mensen. God maakt geen onderscheid tussen de mensen. Hij zorgt voor iedereen, voor rijken en armen, voor gelukkigen en ongelukkigen, voor goeden en slechten, voor gezonden en zieken.
Jezus wil dat wij een warm hart hebben voor de armen. Dat wij ook de schuldige mens liefhebben en hem een kans geven voor de toekomst. Wij hebben geen enkel recht om de mensen in categorieën in te delen: armen en rijken, gelovigen en ongelovigen, zieke en gezonde mensen, want God bewijst zijn barmhartigheid aan iedereen, zonder vooroordelen.

Bart T'Joens

Vormselviering voor 'De Brug'




Op zondag 25 mei ontvingen 9 kinderen van de school de Brug, in onze St.-Elooiskerk, het heilig vormsel.
Priester Antoon Vandeputte drukte het mooi op die manier uit: Van nu af aan mag niemand jullie nog kind noemen. Jullie zijn nu allemaal jonge gasten, die klaar staan om het echte leven in te stappen.
Het werd een mooie, stijlvolle, tot in de puntjes verzorgde viering, door leerlingen en leerkrachten perfect voorbereid.
Jonge mensen zijn als bomen. Ze hebben van alles nodig, vooral veel zorg en veel liefde.
Hopelijk vinden ze in hun leven veel mensen die echt bezorgd om hen zijn.
Mensen die een stuk samen op weg willen gaan, die het leven willen delen, die willen helpen, steunen en troosten.
Maar altijd is er God, onze Vader, die hen zal blijven graag zien, wat er ook gebeurt. God, die naast hen zal blijven lopen en hen zo nu en dan eens over de moeilijke stukken van het leven heen, zal dragen op zijn sterke schouders.
In naam van onze parochiegemeenschap en van de priesters en de diakens willen we de leerlingen van de ‘Brug’geluk wensen met hun heilig vormsel.
Zowel de voorbereiding als hun inzet tijdens de viering was zeer goed.
De leerkrachten willen we bedanken voor hun steun en vooral voor hun enthousiasme tijdens het zingen en bidden.
Het deed ons echt deugd om te zien dat deze prachtige “gedragen “en “begeesterde” viering op een goede manier kon geïntegreerd worden in onze zondagsliturgie.
We waren met zijn “allen” samen: trouwe kerkgangers, peters en meters, ouders, vormelingen en leerkrachten.
We voelden dat de Geest met ons was en dat de Heer Jezus, dicht bij ons en in ons was.

Diaken Dirk Vergote

Eerste Communie voor 'De Brug'


Op zondag 18 mei vierden vier leerlingen van ‘De Brug’ hun eerste communie in onze kerk met als voorganger E.H. Antoon Vandeputte, onder het teken van de muizen. Het was een sfeervolle plechtigheid die door alle aanwezigen ten zeerste werd gewaardeerd.
Wij zijn blij dat je er bent om samen met ons te vieren, dat wisten Clissy, Sarah, Pieter-Jan en Reno ons te vertellen.
Dank je wel
om je blij en vrolijk zijn,
om je grote lach en je kleine traan,
om wie je bent!
Vandaag heb je je eerste communie gedaan.
Je wordt stilaan groter
en je begrijpt al beter wat Jezus volgen betekent.
Net als Jezus zetten wij ook onze armen open voor jou,
we zien je graag.
Je bent voor ons heel bijzonder.
Dank je wel, lief kind!
We zijn blij dat je er bent.

Zegening Sint-Ritarozen


Op zondag 18 mei werd in de eucharistieviering van 17 uur bij het feest van Sint-Rita de Sint-Ritarozen gezegend.
Bij de roos vond men bijgevoegd gebed:
Goede God,
tekens weer vestigt Gij onze aandacht
op uw dienares, de heilige Rita,
door de wonderlijke wijze
waarop Gij haar gebeden verhoort.
Wij vragen U,
luister naar haar als zij bidt voor ons
die in nood zijn en zorgen hebben.
Heilige Rita,
ik leg mijn zorgen in uw handen;
bid voor ons tot God
dat Hij al wat ons bedreigt
ten goede mag keren. Amen.

 

Pinksteren



(klik hier voor meer foto's van Missa Solemnis)

Zoals de mensen in Jeruzalem op Pinksteren de apostelen hoorden spreken in allerlei talen, zo konden de talrijke aanwezigen in de hoogmis van Pinksteren op 11 mei ervaren hoe we op allerlei manieren Kerk kunnen vormen: in de aandacht voor onze overledenen van de voorbije maand, in de waardering voor de creatieve inzet van de musici van Missa Solemnis en van het Sint-Elooiskoor, in de dankbaarheid voor alle moeders, uitgedrukt in een lied en een attentie, in de gezelligheid van een receptie.
In zijn homilie vergeleek diaken Dirk Vergote het begin van de Kerk met een kind dat leert fietsen: aarzelend en onzeker, met vallen en opstaan, maar met vertrouwen in de helpende hand van vader of moeder. Diaken Dirk beklemtoonde dat de geest van Pinksteren ook vandaag in de Kerk aanwezig is.
Dat zien we bijvoorbeeld in de groeiende samenwerking tussen parochies of in de vele roepingen binnen de Sint-Michielsbeweging. Met dezelfde overtuiging waarmee we op Pasen mochten zeggen: “Jezus leeft,” kunnen we op dit pinksterfeest bevestigen: “De Kerk leeft.”
In het kader van de concertmissen “Missa Solemnis” konden we ditmaal luisteren naar een baroktrio gevormd door Inge Van de Kerkhove, sopraan, Mieke de Lauré, cello en Jan Christiaens, orgel. (Lees een curriculum van deze musici op de pagina van Missa Solemnis.)
Dit talentrijke trio voerde werk uit van Bodin de Boismortier, Huygens, Galuppi, Marcello en Bach. Het waren stuk voor stuk pareltjes die de geraffineerde schoonheid van de barokmuziek tot uiting brachten.
Ook het Sint-Elooiskoor leverde zijn muzikale bijdrage aan deze pinksterviering met ondermeer de uitvoering van de eeuwenoude pinksterhymne Veni Creator Spiritus (Kom, Schepper Geest). Pinksteren viel dit jaar samen met Moederdag, en de moeders werden dus niet vergeten: het koor bracht speciaal voor hen het lied “Alle Moeders”. Na de mis konden alle dames ook nog een geurige attentie mee naar huis nemen. De viering werd afgerond met een gezellige receptie.

Eric Dejonghe

Dankviering met de vormelingen (27 april)




God danken gaat goed als het leven ons meezit, maar alles het ons allemaal tegenzit “danken” we vaak niet zomaar. En toch, volgens de bijbel moeten we God in alles danken.
De viering stond dan ook ten volle in het teken van “Dankend door het leven”. Samen met de vormelingen, hun catecheten en de vormelingen voor volgend jaar en muzikaal opgeluisterd door de familie Blomme-Dhulst.
Tijdens de schuldbelijdenis maakten de vormelingen ons duidelijk waarover “danken” gaat.
Het klinkt misschien zwaar om te zeggen maar levende dankzegging komt voort uit ons eigenste ik, het bloeit op in de diepte, het borrelt op uit onszelf.
En hier komt het verschil naar voren tussen het aangeleerde ‘dank-U-wel’ en de levende dankzegging. Als je een kind leert ‘dankuwel’ te zeggen, betekent het nog niet dat er dankbaarheid is, er komt dan ook geen blijdschap uit voort.
Bij oprechte dankzegging is die blijdschap er wel. Die dank komt dan heel diep uit je hart, het is helemaal echt. Die manier van danken kan alleen ontstaan als we beseffen dat we van onszelf niets hebben, maar dat we in Christus alles hebben. Dat maakt het verschil.
Priester Geert ondervroeg de Vormelingen over wat hun het meest was bijgebleven tijdens de vormselcatechese. Opmerkelijk, dankbaarheid, alhoewel niet rechtstreeks, maar door dienstbaarheid te bewijzen aan de ander kwam toch sterk naar voor.
Dankbaar zijn in de parochiegemeenschap betekend ook aandacht hebben voor elkaar, en samen eucharistie vieren.
Lucien en Denise ons jubilerend koppel konden zichtbaar genieten van zoveel dankbaarheid tijdens de viering en op de receptie achteraf. Ook de gebedsvrienden van de vormelingen werden met een geschenkje bedacht. Zo zie je maar dat dankbaarheid geluk is, dubbel geluk want het is verbonden met een steeds wederkerende verwondering voor de medemens.

Bart T’Joens

Ziekendag Spatjes


Op zaterdag 26 april werden de zieken en gehandicapten uitgenodigd naar het parochiaal centrum samen met hun begeleiders voor een aangename namiddag door te brengen, aangeboden door de Spatjes.
Om 14.30 uur begon deze namiddag met een eucharistieviering voorgegaan door priester Geert en opgeluisterd door het Sint-Elooiskoor.
Na de mis was er een gezellige koffietafel, waarna enkele uurtjes ontspanning. Ieder ontving ook een verrassing.
In totaal waren er 86 zieken en begeleiders aanwezig en 31 medewerkers verzorgden hen een aangename namiddag.
Op zondag 27 april onder feestelijk klokkengelui vertrokken de leden van de Spatjes voor het bezoek aan de ziekenhuizen, rusthuizen en aan de zieken en gehandicapten die het huis niet kunnen verlaten met een verrassingsgeschenk. In totaal werden ongeveer een 113 mensen bezocht.
Proficiat aan allen die instonden voor deze mooie activiteit en we zien reeds verlangend uit naar volgende jaar.

Eerste Communie


Op zondag 20 april mochten 12 kinderen van de basisschool van het St.-Amandscollege voor het eerst Jezus ontvangen in de communie.
Het was een mooie intieme viering tot in de puntjes voorbereid door de leerkrachten en priester Geert.
De kerk was prachtig versierd met ballonnen en met visjes en zat stampvol met mooi geklede en fiere mama’s en papa’s, oma’s en opa’s.
De viering stond in het teken van de vissen en de wonderbaarlijke visvangst.
De kinderen, allemaal op hun best, voerden tijdens de woorddienst een toneeltje op, waarin ze ons leerden, dat door te delen je vriendjes maakt en dat iedereen daar beter van wordt.
Na het evangelie legde priester Geert uit dat je helemaal “anders” kunt worden als je doet wat Jezus vraagt.
Alle gebeden van schuldbelijdenis over voorbeden tot het grote dankgebed, gebeurden op een rustige manier, echt op kindermaat.
Ook bij het traag gelezen Onze Vader, volgde een volle kerk, hand in hand, het tempo van de kinderen.
De eigenlijke eerste communie was een echt aangrijpend moment. Priester Geert nodigde ook de ouders en de oudere broers en zussen mee uit, zodat het geheel een echt familiegebeuren werd.
Het slotliedje door gans de groep, begeleid met trommels en cimbalen, was een gevoelig slot van een mooi gebeuren.

’t Is voorbij! ’t Is gedaan! Onze eerste communiemis!
Het was leuk! Het was fijn! Wij vergeten dit feest nooit meer!
Wij proberen vanaf nu iemand te helpen, iemand te vergeven,
wij proberen zoals Jezus goed te zijn voor iedereen!
Ik kom graag, graag terug, naar de kerk met va en moe, om met jou, echt met jou, de mis te vieren!

Namens de parochie, de priesters en de diakens werden de beide leerkrachten bedankt met een klein bloemetje voor hun inzet, hun geloof, maar vooral voor hun enthousiasme.
Het geheel werd besloten met een mooie receptie in het St.-Amandscollege.

Kris Vergote-Tandt

Vormselviering




Op zondag 13 april ontvingen, zoals in het ganse decanaat, op onze Sint-Elooisparochie, 13 jonge mensen het heilig vormsel.
Door handoplegging en door de zalving met chrisma, ontvingen ze de kracht van Gods Heilige Geest.
Op die manier wil de kerk aan de jonge mensen duidelijk maken, dat in hun soms moeilijke weg naar volwassenheid, God altijd naast hen en met hen zal zijn.
Als thema voor de vormselviering hadden de catechisten gekozen voor het symbool van de boom.
Een boom die vanuit een klein onooglijk twijgje kan uitgroeien tot een sterke eik, die daarvoor echter veel water, licht en warmte, maar natuurlijk ook veel zorg en liefde nodig heeft.
Priester Antoon Vandeputte, die dit jaar de vormheer was, gaf in zijn homilie een heel mooi voorbeeld. Naast het twijgje moet je soms een stok of een tak plaatsen en er het kleine boompje aan vastmaken om het recht omhoog te laten groeien, totdat het groter wordt dan de stok en het zijn eigen weg naar boven gaat.
Misschien een oproep voor ons volwassenen, ouders of grootouders, peters, meters, vrienden, leraars…om deze jonge mensen in hun weg naar de grote wereld, hen regelmatig ook eens de weg naar boven, de weg naar God te tonen.
Deze jonge gasten hebben tijdens de catechese veel geleerd.
Ze werkten alle 13 uitstekend mee.
Ze leerden vooral dat God, hij die we onze Vader mogen noemen, hen altijd graag zal zien wat er in het leven ook mag gebeuren.
Wij volwassenen kunnen proberen om die relatie met God vorm te helpen geven. In een goede relatie mag de liefde best van twee kanten komen!
Het deed deugd dat in de ganse viering de catechisten er voor gezorgd hadden dat iedereen op zijn manier aan bod kon komen, zowel bij de lezingen, de voorbeden als bij de offerstoet. Iedereen deed het op zijn manier met zijn of haar talenten!
Een heel mooi gebaar was het toen de vormelingen, voor het grote dankgebed, konden plaatsnemen rond het altaar.
We zagen een enthousiaste kerk en meebiddende en zingende vormelingen.
Het samen gezongen Onze Vader hand in hand rond het altaar, met de vormelingen en over de middengang heen met alle aanwezigen, gaf ons een intens gevoel van “samen kerk zijn”.
Na de heilige communie trokken de vormelingen, samen met de catechisten en priester Noël, zich nog eventjes terug in de Mariakapel om elk op hun manier in stilte, Jezus in hun hart te laten komen.
Op het einde van de viering, hield priester Noël er nog aan de vormheer, het fantastische jongerenkoor uit Harelbeke maar vooral de catechisten te danken voor hun maandenlange inzet en hen hierbij ook in de bloemetjes te zetten.
Als er bij de vormelingen jonge gasten zijn die zich verder in de kerk vb. als misdienaar willen inzetten,of die de jongerenwerking van de St. Michielsbeweging willen leren kennen, kunnen ze altijd met één van de catechisten, met name: Zr. Ann, Kris, Annelore, Maud, Emmeline of Mieke, contact opnemen.
Met the song: 'This little light of mine' en het overhandigen van hun zelfgemaakt popje, het perkamenten zegel van de H. Geest en de geschreven kaart door de ouders aan hun jongen of meisje dat zopas werd gevormd, sloten we op St. Elooi een onvergetelijke vormselviering af.

Dirk en Kris Vergote-Tandt

Spatjesnieuws

Op zaterdag 12 april werd er door de Spatjes bij gelegenheid van een etentje, nog eventjes nagekaart over de voorstellingen van het voorbije seizoen.
Het was een gezellige bijeenkomst met al degenen (spelers, dekorbouwers, stille en minder stille medewerkers), die het geheel “vorm” hadden gegeven.
Het was ook een uitstekende kans om de vriendschapsbanden nog wat sterker aan te halen.
De Thaïse maaltijd was heerlijk en de wijn overvloedig en uitstekend.
De teksschrijver en de verantwoordelijken voor de regie werden met een grote mand vol heerlijkheden nog eens figuurlijk in de bloemetjes gezet.
De voorzitter las tenslotte nog een aantal mails voor, waarin zoveel bekende en onbekende bewonderaars nog eens hun appreciatie en hun dankbaarheid voor de schitterende prestaties wilden uitdrukken.
Op zondag 27 april, wordt het spatjesfestijn dan besloten met het ronddragen van de klassieke attenties voor de zieken van Overleie.
Langs deze weg willen ook de priesters, de diakens en alle medewerkers van de parochie op hun beurt hun bewondering en dank uitdrukken voor alles wat de Spatjes op hun totaal eigen manier voor de mensen van Overleie en elders betekenen.

Diaken Dirk

Eerste optreden Domino



Op zondag 6 april kregen we in de eucharistieviering van 9.45 uur de première van het gloednieuwe koor ‘Domino’. Onder de kundige leiding van onze organist Angelino kregen we Maud, Kris, Stan en Jan ten gehore met mooie liederen. Van harte proficiat met de uitvoering en wij hopen jullie nog meerdere malen te mogen horen.

Motorenwijding


Op zondag 30 maart werd in de eucharistieviering van 9.45 uur alles in het teken geplaatst van de motowijding. Bij het binnenkomen keken de gelovigen nogal verwonderd op door het feit dat een moto vooraan in de kerk stond. Onder de aanwezigen waren ook heel wat motards aanwezig. De heilige mis werd opgeluisterd door de Sint-Michielsband en ingeleid door diaken Curd. Na de eucharistieviering werden aan het portaal van de kerk alle moto’s gezegend.

Vieringen van de Goede Week en Pasen



Op Witte Donderdag werd om 17.30 uur een plechtige eucharistieviering gehouden met als voorganger priester Noël en opgeluisterd door het Sint-Elooiskoor. Naast de voetwassing hadden we ook nog de ziekenzalving.
Op Goede Vrijdag werd om 15 uur een gebedswake gehouden die begon met psalm 22, gevolgd door het lang evangelie, waarna de voorbeden, de kruishulde en de uitreiking van de communie.
Stille Zaterdag werd gevierd op Sint-Pius X voor de federatie.
Pasen werd feestelijk ingezet met een eucharistieviering om 9.45 uur, opgeluisterd door het Sint-Elooiskoor. In deze eucharistieviering werd de vernieuwing van de doopbeloften gehouden, werden de gelovigen besprenkeld met gewijd water en bij de communie kreeg iedereen een steen met het woordje ‘Leef’ erop. Ook de eucharistieviering van 17 uur kende dezelfde gegevens als in de mis van 9.45 uur en werd op een mooie wijze opgeluisterd door het koor Alfabet.
Alles bij mekaar kunnen we zeggen dat deze dagen op een grootse wijze werden gevierd en kon men rekenen op een groot aantal aanwezigen.

Palmzondagviering met Altra Voce




De Goede Week werd op zondag 16 maart ingezet met de Palmzondagviering, die in het kader van de concertmissen "Missa Solemnis" werd opgeluisterd door het Kortrijks gemengd koor Altra Voce o.l.v. Sabine Haenebalcke. Koen Cosaert bespeelde het orgel. Na de wijding van de palmen werd de feestelijke intrede van Jezus in Jeruzalem herdacht onder het zingen van “And the Glory of the Lord” uit de Messiah van G. F. Händel. Het voorlezen van het lijdensevangelie werd afgewisseld met de uitvoering van de koralen uit de Johannespassie van J. S. Bach. Deze koralen sluiten aan bij het evangelie en zijn een beschouwing over het lijden van Jezus: Christus die ons zalig maakt, heeft geen kwaad begaan. – Wanneer ik kwaad heb gedaan, beroer dan mijn geweten. – Geef ons geduld in lijdenstijd, gehoorzaamheid in lief en leed. – Waarmee zou uw erbarmen kunnen worden vergeleken? – Door jouw gevangenschap, Zoon van God, is voor ons de vrijheid gekomen. – Verschijn mij, in dagen van nood, als een beeld van troost.
Het is reeds het vierde jaar op rij dat Altra Voce het lijdensevangelie op Palmzondag met deze koralen uit de Johannespassie ondersteunt, en de bomvolle kerk bewijst dat zowel de hoogstaande artistieke prestatie van koor en dirigent als het intens religieuze karakter van deze gezangen veel mensen aanspreekt.
Tijdens de communie luisterden we naar het Magnificat van Charles Stanford, een uitbundig voorbeeld van Britse koormuziek.
Als slotlied bracht Altra Voce het beroemde Alleluiah uit de Messiah van Händel. Hierin wordt de triomf van God bezongen. Op die manier kregen we aan het begin van de Goede Week al een vooruitblik op de vreugde van de Verrijzenis.
Na de viering konden de gelovigen naar aloude gewoonte de gewijde palm mee naar huis nemen. Er was ook gelegenheid om producten van activiteitencentrum “de Bolster“ aan te schaffen.
Op vrijdag 18 april om 20.15 uur brengt Altra Voce in de Sint-Pius X kerk de integrale uitvoering van Händels Messiah.
De volgende Missa Solemnis in de Sint-Elooiskerk vindt plaats op Pinksteren 11 mei met Inge Van de Kerkhove, sopraan, en Jan Christiaens, orgel.

Eric Dejonghe

Instapviering eerste communicanten

Op zondag 9 maart werd in de eucharistieviering van 9.45 uur de instapviering van de eerste communicanten van het Sint-Amandscollege samen met de vormelingen gevierd. Onder het thema van de handen, kwamen de eerste communicanten aan de hand van telkens een vormeling de kerk binnen. Priester Geert, als celebrant, verwelkomde zowel de eerste communicanten en hun familie als de vormelingen. De eerste communicanten verzorgden bij de aanvang van de eucharistieviering een welkomliedje:

“Wij zijn blij!
Wij verlangen naar onze eerste communiemis.
Nog 6 weken en ’t is feest
va en moe doen jullie mee?
va en moe doen jullie mee?

O wat verlang ik toch zo hard,
Jezus komt dan in mijn hart.
Ik krijg dan de eerste keer:
brood en wijn van de Heer,
brood en wijn van de Heer.”

De eerste lezing was een verhaal over een kleine en grote hand.
Tijdens de homilie vroeg priester Geert een eerste communicant en een vormeling bij zich en stelde hen heel wat vragen.
Tijdens het Onze Vader werden ze allen uitgenodigd om een kring te maken rond het altaar.
Op het einde van de mis mochten de eerste communicanten nogmaals hun liedje ten best geven, dat onthaald werd op applaus door de gelovigen.
Priester Geert had een wens naar de ouders toe. Deze was om iedere morgen een kruisje te geven aan hun kind met de woorden: ‘God zegene je en beware je.’

Ontvang het zegel van de Heilige Geest

Op weg naar het Vormsel brachten de Vormelingen van de Sint-Elooisparochie ons op zondag 24 februari een schitterende viering met véél symboliek over het Vormsel.
Want het vormsel is de eigenlijke zending van de heilige Geest, in de dubbele betekenis van het woord zending. Iedere gevormde ontvangt met dit sacrament de gave van Gods Geest die over ons gezonden wordt, maar deze zending betekent ook dat wij zelf gezonden zijn om de verzoening in de wereld uit te dragen.
In de zalving krijgt de vormeling de kracht om deze zending ook waar te maken, opdat zij die gezonden zijn, gezond zouden zijn. Maar de zalving is ook een zegel, want zoals het doopsel de mens ,zonder uitzondering, aan Gods naam verbindt, zo bezegelt het vormsel dat wij bij God behoren door in de zalving op Christus te lijken.
Priester Geert gaf met zijn eigen stijl de Vormelingen een kort maar krachtig gebed mee : “Kom Heilige Geest”. Het is een kort, oud en schitterend gebed (klik hier voor een verdere beschouwing bij dit gebed).
De viering werd opgeluisterd door het Kortrijkse Kinderlandkoor. De 42 jonge stemmen brachten ons een tip-top modern en verzorgd spektakel, dat door iedereen gesmaakt werd.

Een Portugees getinte viering

Een Braziliaans koor uit Brussel luisterde de viering van zondag 17 februari op. Hun meeslepende Portugese klanken brachten de ganse kerkgemeenschap in vervoering. Er werd dan ook spontaan mee geklapt tijdens het vredeslied. Maar deze fantastische groep was er niet alleen om vocaal de eredienst op te fleuren maar om Haïti onder de aandacht brengen.
Broederlijk Delen weet je wel? Haïti een straatarm land, buurland van de Dominicaanse Republiek kortweg de Dominicaanse geheten, een zonbestemming van velen vol dure hotels, en slechts afgescheiden van Haïti door een bergketen. En toch, Haïti is straatarm. Westerlingen betalen vlot enkele duizenden euro's voor witte stranden en enkele weken nietsdoen. In Haïti (geen 50km verder) leeft 80% van de bevolking met 1,5 euro per dag.
De slagzin van Broederlijk Delen ‘Haïti heeft ook talent’ onderstreept de typische zienswijze van Broederlijk Delen: ze geven het talent van mensen alle kansen en zorgen ervoor dat zij hun eigen plannen kunnen uitvoeren in de strijd tegen armoede en onrecht. Op lange termijn is dit de meest duurzame manier van werken, met blijvende resultaten.
En hoe kunnen wij helpen ? Financieel kunnen we Broederlijk Delen steunen via de omhalingen in de Kerk. Of we kunnen de lokale bevolking op een andere manier steunen : door fair-trade voedingswaren te kopen. Op die manier krijgt de lokale Haïtiaanse boer een afzetmarkt voor zijn producten. Hier alvast een Haïtiaans receptje om duimen en vingers bij af te likken. Ingrediënten te vinden in iedere wereldwinkel.

DOUS KOKOYE (kokoskoekjes)
- 125 g geraspte kokosnoot
- een snuifje kaneel
- een snuifje nootmuskaat
- bio-limoen of citroen
- een geutje melk
- een half kopje rietsuiker
Recept:
- Breng 1 kopje water aan de kook en kruid met kaneel, nootmuskaat en de geraspte schil van een biolimoen of citroen. Voeg dit toe aan de geraspte kokosnoot en voeg een half kopje rietsuiker en een geutje melk toe.
- Laat garen op een zacht vuurtje en roer geregeld om met een houten lepel.
- Wanneer de mengeling bruin kleurt en loskomt van de bodem, haal je de kookpot van het vuur. Goed omroeren en op een bakplaat uitsmeren. Laat koud worden en snijdt de koek daarna in kleinere vierkantjes.
Smakelijk!

Bart T’Joens

Aswoensdagviering


De eucharistieviering op aswoensdag in Sint-Elooi was ingetogen en zeer sfeervol.
Er was een goede opkomst met deelname van het praktisch voltallig Sint-Elooiskoor, de vormelingen met ouders, grootouders en natuurlijk ook onze talrijke, regelmatige kerkgangers.
We begonnen de viering met het verbranden van oude palm. Voor het evangelie werd die asse de kerk binnengebracht om gebruikt te worden voor het opleggen van de assekruisjes.
In zijn homilie legde priester Noël uit wat de vastentijd, de voorbereiding op het hoogfeest van Pasen voor ons christenen van de 21ste eeuw mag betekenen.
Gerechtigheid doen: rechtvaardig zijn in al uw doen en laten op alle niveaus; durven opkomen voor het juiste en de waarheid. Uw nek durven uitsteken als de mens naast u onrecht wordt aangedaan.
Bidden: misschien speciale aandacht voor een kort morgen en avondgebed, een kruisteken maken, een onze vader bidden. Kunnen wij tijdens de vastenperiode het kruis van Jezus een centrale plaats geven in onze woonkamer en regelmatig een kaarsje voor branden?
Vasten: kunnen we met zijn allen eens proberen zorgzaam om te gaan met de natuur, met alles wat die natuur ons geeft. Misschien moeten we wat milieu bewuster leven; opletten voor de “ecologische voetafdruk” die we in onze westerse wereld achterlaten.
In een rustige, serene sfeer werden door priester Noël en diaken Dirk de assekruisjes opgelegd.
“Gedenk mens, dat ge uit stof en as genomen zijt en tot stof en as zult wederkeren”.
Indringende woorden, een voudig maar met een diepe betekenis.
Wij mensen zijn passanten op deze wereld, we komen en we gaan weer, maar onze uiteindelijke bestemming ligt bij God zelf.

Reis door de woestijn

De wildernis is dor, en ver ’t beloofde land
en de oasen ben ik lang voorbij.
Ik word door honger en door moeheid overmand,
de hete zon verschroeit en pijnigt mij.
En ontvereden raap ik, ’t manna van de grond,
weerbarstig drink ik ’t water uit de rots;
ik denk aan ’t schone land Egypte en mijn mond
zegt Farao’s naam en niet de naam van God.
Steeds denk ik weer terug aan wat God van mij nam:
doodarm in de woestijn, is dit mijn lot?
Tot Hij vanaf de berg, waarop Hij nederkwam,
luid proclameert: “Ik ben de Heer, uw God!”
Dan buig ik ’t hoofd en zwijg. Mijn God, Hij is de Heer!
Hij houdt nog zoveel schatten in Zijn hand.
Hij gaf mij veel, maar mij wacht nog oneindig meer:
ik ben op weg naar Kanaän, Zijn land!

(Nel Benschop)

Kris Vergote-Tandt

Lichtmisviering


Lief kind,
straalkacheltje in mijn winter,
lenteblauwe baby,
zomerding,
lief oktobertje,
novemberzonneke.

Als ik jou op je trippelvoetjes
straks door de kamer zie gaan,
is de aarde lichter dan een zeepbel,
is het gedribbel als van een tokkelende mandolien,
is je oogopslag twee blauwe meren.

Opeens is de tafel lief en de stoelen zijn lief
de gordijnen en de schermerlamp zijn lief
en op het behang dansen sprookjesschimmen.

Diep in mij voel ik vonken van lekker vuur
van jong en pril van danserig leven
en m’n hart zingt...

Eindeloos kind,
onmetelijk wonder, stil geheim,
stamelend mysterie, lief mirakeltje,
je raakt me in het diepst van mijn ziel.

Ik wou dat je in mijn ogen
de stille ovatie kon lezen
die ik jou nu breng, minutenlang.

In het weekend was er voor de federatie Sint-Amandus heel wat te beleven. In beide parochies werd het feest van Maria Lichtmis gevierd.
Het is een heel oude traditie in onze kerk dat op het feest van Lichtmis alle gedoopte kinderen van het voorbije jaar nog eens speciaal aan moeder Maria worden toegewijd.
Het was deugddoend zoveel fiere ouders (52 dopelingen) met hun kindjes in de viering en nadien op een mooi verzorgde receptie te mogen ontmoeten.
De reacties van de mensen die ingingen op deze uitnodiging was zéér positief.
De kruikjes die overbleven na de vieringen waren van ouders die niet konden aanwezig zijn door werk, ziekte of het krokusverlof. Deze kruikjes zullen (nog enkele weken) afgehaald kunnen worden in de sacristie van zowel Pius X als Sint-Elooi na de vieringen.
Lichtmis is ook het feest van de religieuzen.
Zaterdagavond werd Leen Six, in de sociëteit van Sint-Michiel opgenomen. Op 4 oktober wordt Leen door de bisschop toegewijd aan de Heer.
Zowel de opname van Leen in de sociëteit van Sint-Michiel als de uiterst verzorgde lichtmisvieringen met voor Sint-Elooi een passende aansluiting met de vormelingen die volledig in het teken van het licht stond, maakten dit weekend onvergetelijk.
De samenwerking van de federatie en de Sint-Michielsbeweging is al lang niet meer voor priesters en diakens alleen.
Er is een intensieve en deugddoende samenwerking op alle niveaus!

Kris Vergote-Tandt

Nieuwjaarsviering


Zondag 20 januari vierden we op onze Sint-Elooisparochie “officieel” het nieuwe jaar in een mooie eucharistie. We zagen een zeer goed voorbeeld van wat een echte gemeenschapsviering kan en mag zijn. We waren natuurlijk blij en vereerd met de aanwezigheid van onze burgemeester, die op het einde van de viering nogmaals benadrukte dat wij als gelovige mensen een bijzondere taak hebben in het samenbrengen van mensen, in het gemeenschapsleven in al zijn facetten.
Ook onze vormelingen sloten aan en een gedeelte van de woorddienst werd door hen en door de catechisten verzorgd.
Een drietal families, die de voorbije maand een dierbare aan de Heer hadden toevertrouwd, kwamen met ons mee bidden.
De kerkraad was er samen met tal van vertegenwoordigers van de diverse verenigingen van onze parochie met zijn rijk sociaal leven.
Het spreekt van zelf, dat het Sint-Elooiskoor, met een sterke bezetting het geheel opluisterde.
Alles werd mooi afgerond met een gezellige receptie in ons parochiecentrum, waar we van de gelegenheid gebruik maakten om Christian Vanboeckxsel in de bloemetjes te zetten en te bedanken voor zijn jarenlange gedreven inzet voor Sint-Elooi en het parochiecentrum.
De talrijke opkomst was voor iedereen en zeker voor de priesters en de diakens een ware steun en bemoediging.
Kris Vergote-Tandt

Doopsel van de Heer

Na een drukke kerstperiode met onder meer het zeer geslaagde concert 'Muziek-Mozaïek', was het Sint-Elooiskoor op zondag 13 januari al terug in actie.