Nieuwsarchief april-juni 2008
Vaderdag - Vormselviering voor 'De Brug' - Eerste communie voor 'De Brug' - Zegening Sint-Ritarozen - Pinksteren - Dankviering vormelingen - Ziekendag Spatjes - Eerste Communie - Vormselviering - Spatjesnieuws - Eerste optreden Domino - Motorenwijding -
Bekijk de recentste nieuwsitems.
Alle archiefpagina's:
Nieuwsarchief van 2009: januari-maart;
april-juni;
juli-december
Nieuwsarchief van 2008:
januari-maart; april-juni;
juli-september;
oktober-december
Nieuwsarchief van 2007: december
-
november -
oktober -
september -
juni/juli/augustus -
mei - april
- februari/maart -
januari
Vaderdag
Zondag laatstleden vierden we Vaderdag, alle vaders kregen na de
viering een leuke attentie. Ook het Sint-Elooiskoor was in goed doen,
het was tevens een maandmis maar er was nog iets heel belangrijks: het
evangelie van deze zondag. “Ik wil liever barmhartigheid dan offers”.
Niet de gezonden hebben een dokter nodig, maar de zieken. Wat die
woorden voor een boodschap zijn, begrijpen wij pas goed als wij ze
plaatsen in de tijd, waarin ze gesproken worden.
Jezus komt voorbij het douanekantoor. Iedereen kent de tollenaar die er
is, hij was een uitgestotene, inde belastingen voor de bezetter. En
juist naar deze man gaat Jezus, praat met hem,en ja, hij nodigt hem uit
tot navolging.
Dat de farizeeën tot in het diepste van hun ziel gechoqueerd waren, is
goed te verstaan. Zulk gedrag was verraad. Schijnbaar durfden ze zelf
niet met Jezus te spreken want ze gaan naar zijn leerlingen en vragen
hen: 'Waarom eet uw meester met tollenaars en zondaars?'
Maar Jezus zelf staat hun te woord. Juist zulke mensen als de tollenaars
hebben een warm hart nodig. Je leest toch in de Schrift: 'Barmhartigheid
wil ik, geen offers.
Door die woorden en door heel zijn houding wil Jezus Gods manier van
“zijn” duidelijk maken.
Zo is God. Zijn hart is groter dan dat van alle mensen. God maakt geen
onderscheid tussen de mensen. Hij zorgt voor iedereen, voor rijken en
armen, voor gelukkigen en ongelukkigen, voor goeden en slechten, voor
gezonden en zieken.
Jezus wil dat wij een warm hart hebben voor de armen. Dat wij ook de
schuldige mens liefhebben en hem een kans geven voor de toekomst. Wij
hebben geen enkel recht om de mensen in categorieën in te delen: armen
en rijken, gelovigen en ongelovigen, zieke en gezonde mensen, want God
bewijst zijn barmhartigheid aan iedereen, zonder vooroordelen.
Bart T'Joens
Vormselviering voor 'De Brug'
Op zondag 25 mei ontvingen 9 kinderen van de school de Brug, in onze
St.-Elooiskerk, het heilig vormsel.
Priester Antoon Vandeputte drukte het mooi op die manier uit: Van nu af
aan mag niemand jullie nog kind noemen. Jullie zijn nu allemaal jonge
gasten, die klaar staan om het echte leven in te stappen.
Het werd een mooie, stijlvolle, tot in de puntjes verzorgde viering,
door leerlingen en leerkrachten perfect voorbereid.
Jonge mensen zijn als bomen. Ze hebben van alles nodig, vooral veel zorg
en veel liefde.
Hopelijk vinden ze in hun leven veel mensen die echt bezorgd om hen
zijn.
Mensen die een stuk samen op weg willen gaan, die het leven willen
delen, die willen helpen, steunen en troosten.
Maar altijd is er God, onze Vader, die hen zal blijven graag zien, wat
er ook gebeurt. God, die naast hen zal blijven lopen en hen zo nu en dan
eens over de moeilijke stukken van het leven heen, zal dragen op zijn
sterke schouders.
In naam van onze parochiegemeenschap en van de priesters en de diakens
willen we de leerlingen van de ‘Brug’geluk wensen met hun heilig
vormsel.
Zowel de voorbereiding als hun inzet tijdens de viering was zeer goed.
De leerkrachten willen we bedanken voor hun steun en vooral voor hun
enthousiasme tijdens het zingen en bidden.
Het deed ons echt deugd om te zien dat deze prachtige “gedragen “en
“begeesterde” viering op een goede manier kon geïntegreerd worden in
onze zondagsliturgie.
We waren met zijn “allen” samen: trouwe kerkgangers, peters en meters,
ouders, vormelingen en leerkrachten.
We voelden dat de Geest met ons was en dat de Heer Jezus, dicht bij ons
en in ons was.
Diaken Dirk Vergote
Eerste Communie voor 'De Brug'
Op zondag 18 mei vierden vier leerlingen van ‘De Brug’ hun eerste
communie in onze kerk met als voorganger E.H. Antoon Vandeputte, onder
het teken van de muizen. Het was een sfeervolle plechtigheid die door
alle aanwezigen ten zeerste werd gewaardeerd.
Wij zijn blij dat je er bent om samen met ons te vieren, dat wisten
Clissy, Sarah, Pieter-Jan en Reno ons te vertellen.
Dank je wel
om je blij en vrolijk zijn,
om je grote lach en je kleine traan,
om wie je bent!
Vandaag heb je je eerste communie gedaan.
Je wordt stilaan groter
en je begrijpt al beter wat Jezus volgen betekent.
Net als Jezus zetten wij ook onze armen open voor jou,
we zien je graag.
Je bent voor ons heel bijzonder.
Dank je wel, lief kind!
We zijn blij dat je er bent.
Zegening Sint-Ritarozen
Op zondag 18 mei werd in de eucharistieviering van 17 uur bij het
feest van Sint-Rita de Sint-Ritarozen gezegend.
Bij de roos vond men bijgevoegd gebed:
Goede God,
tekens weer vestigt Gij onze aandacht
op uw dienares, de heilige Rita,
door de wonderlijke wijze
waarop Gij haar gebeden verhoort.
Wij vragen U,
luister naar haar als zij bidt voor ons
die in nood zijn en zorgen hebben.
Heilige Rita,
ik leg mijn zorgen in uw handen;
bid voor ons tot God
dat Hij al wat ons bedreigt
ten goede mag keren. Amen.
Pinksteren
(klik hier voor meer foto's van Missa Solemnis)
Zoals de mensen in Jeruzalem op Pinksteren de apostelen hoorden
spreken in allerlei talen, zo konden de talrijke aanwezigen in de
hoogmis van Pinksteren op 11 mei ervaren hoe we op allerlei manieren
Kerk kunnen vormen: in de aandacht voor onze overledenen van de voorbije
maand, in de waardering voor de creatieve inzet van de musici van Missa
Solemnis en van het Sint-Elooiskoor, in de dankbaarheid voor alle
moeders, uitgedrukt in een lied en een attentie, in de gezelligheid van
een receptie.
In zijn homilie vergeleek diaken Dirk Vergote het begin van de Kerk met
een kind dat leert fietsen: aarzelend en onzeker, met vallen en opstaan,
maar met vertrouwen in de helpende hand van vader of moeder. Diaken Dirk
beklemtoonde dat de geest van Pinksteren ook vandaag in de Kerk aanwezig
is.
Dat zien we bijvoorbeeld in de groeiende samenwerking tussen parochies
of in de vele roepingen binnen de Sint-Michielsbeweging. Met dezelfde
overtuiging waarmee we op Pasen mochten zeggen: “Jezus leeft,” kunnen we
op dit pinksterfeest bevestigen: “De Kerk leeft.”
In het kader van de concertmissen “Missa Solemnis” konden we ditmaal
luisteren naar een baroktrio gevormd door Inge Van de Kerkhove, sopraan,
Mieke de Lauré, cello en Jan Christiaens, orgel. (Lees
een curriculum van deze musici op de pagina van
Missa Solemnis.)
Dit talentrijke trio voerde werk uit van Bodin de Boismortier, Huygens,
Galuppi, Marcello en Bach. Het waren stuk voor stuk pareltjes die de
geraffineerde schoonheid van de barokmuziek tot uiting brachten.
Ook het Sint-Elooiskoor leverde zijn muzikale bijdrage aan deze
pinksterviering met ondermeer de uitvoering van de eeuwenoude
pinksterhymne Veni Creator Spiritus (Kom, Schepper Geest). Pinksteren
viel dit jaar samen met Moederdag, en de moeders werden dus niet
vergeten: het koor bracht speciaal voor hen het lied “Alle Moeders”. Na
de mis konden alle dames ook nog een geurige attentie mee naar huis
nemen. De viering werd afgerond met een gezellige receptie.
Eric Dejonghe
Dankviering met de vormelingen (27 april)
God danken gaat goed als het leven ons meezit, maar alles het ons
allemaal tegenzit “danken” we vaak niet zomaar. En toch, volgens de
bijbel moeten we God in alles danken.
De viering stond dan ook ten volle in het teken van “Dankend door het
leven”. Samen met de vormelingen, hun catecheten en de vormelingen voor
volgend jaar en muzikaal opgeluisterd door de familie Blomme-Dhulst.
Tijdens de schuldbelijdenis maakten de vormelingen ons duidelijk
waarover “danken” gaat.
Het klinkt misschien zwaar om te zeggen maar levende dankzegging komt
voort uit ons eigenste ik, het bloeit op in de diepte, het borrelt op
uit onszelf.
En hier komt het verschil naar voren tussen het aangeleerde ‘dank-U-wel’
en de levende dankzegging. Als je een kind leert ‘dankuwel’ te zeggen,
betekent het nog niet dat er dankbaarheid is, er komt dan ook geen
blijdschap uit voort.
Bij oprechte dankzegging is die blijdschap er wel. Die dank komt dan
heel diep uit je hart, het is helemaal echt. Die manier van danken kan
alleen ontstaan als we beseffen dat we van onszelf niets hebben, maar
dat we in Christus alles hebben. Dat maakt het verschil.
Priester Geert ondervroeg de Vormelingen over wat hun het meest was
bijgebleven tijdens de vormselcatechese. Opmerkelijk, dankbaarheid,
alhoewel niet rechtstreeks, maar door dienstbaarheid te bewijzen aan de
ander kwam toch sterk naar voor.
Dankbaar zijn in de parochiegemeenschap betekend ook aandacht hebben
voor elkaar, en samen eucharistie vieren.
Lucien en Denise ons jubilerend koppel konden zichtbaar genieten van
zoveel dankbaarheid tijdens de viering en op de receptie achteraf. Ook
de gebedsvrienden van de vormelingen werden met een geschenkje bedacht.
Zo zie je maar dat dankbaarheid geluk is, dubbel geluk want het is
verbonden met een steeds wederkerende verwondering voor de medemens.
Bart T’Joens
Ziekendag Spatjes
Op zaterdag 26 april werden de zieken en gehandicapten uitgenodigd
naar het parochiaal centrum samen met hun begeleiders voor een aangename
namiddag door te brengen, aangeboden door de Spatjes.
Om 14.30 uur begon deze namiddag met een eucharistieviering voorgegaan
door priester Geert en opgeluisterd door het Sint-Elooiskoor.
Na de mis was er een gezellige koffietafel, waarna enkele uurtjes
ontspanning. Ieder ontving ook een verrassing.
In totaal waren er 86 zieken en begeleiders aanwezig en 31 medewerkers
verzorgden hen een aangename namiddag.
Op zondag 27 april onder feestelijk klokkengelui vertrokken de leden van
de Spatjes voor het bezoek aan de ziekenhuizen, rusthuizen en aan de
zieken en gehandicapten die het huis niet kunnen verlaten met een
verrassingsgeschenk. In totaal werden ongeveer een 113 mensen bezocht.
Proficiat aan allen die instonden voor deze mooie activiteit en we zien
reeds verlangend uit naar volgende jaar.
Eerste Communie
Op zondag 20 april mochten 12 kinderen van de basisschool van het St.-Amandscollege
voor het eerst Jezus ontvangen in de communie.
Het was een mooie intieme viering tot in de puntjes voorbereid door de
leerkrachten en priester Geert.
De kerk was prachtig versierd met ballonnen en met visjes en zat
stampvol met mooi geklede en fiere mama’s en papa’s, oma’s en opa’s.
De viering stond in het teken van de vissen en de wonderbaarlijke
visvangst.
De kinderen, allemaal op hun best, voerden tijdens de woorddienst een
toneeltje op, waarin ze ons leerden, dat door te delen je vriendjes
maakt en dat iedereen daar beter van wordt.
Na het evangelie legde priester Geert uit dat je helemaal “anders” kunt
worden als je doet wat Jezus vraagt.
Alle gebeden van schuldbelijdenis over voorbeden tot het grote
dankgebed, gebeurden op een rustige manier, echt op kindermaat.
Ook bij het traag gelezen Onze Vader, volgde een volle kerk, hand in
hand, het tempo van de kinderen.
De eigenlijke eerste communie was een echt aangrijpend moment. Priester
Geert nodigde ook de ouders en de oudere broers en zussen mee uit, zodat
het geheel een echt familiegebeuren werd.
Het slotliedje door gans de groep, begeleid met trommels en cimbalen,
was een gevoelig slot van een mooi gebeuren.
’t Is voorbij! ’t Is gedaan! Onze eerste communiemis!
Het was leuk! Het was fijn! Wij vergeten dit feest nooit meer!
Wij proberen vanaf nu iemand te helpen, iemand te vergeven,
wij proberen zoals Jezus goed te zijn voor iedereen!
Ik kom graag, graag terug, naar de kerk met va en moe, om met jou, echt
met jou, de mis te vieren!
Namens de parochie, de priesters en de diakens werden de beide
leerkrachten bedankt met een klein bloemetje voor hun inzet, hun geloof,
maar vooral voor hun enthousiasme.
Het geheel werd besloten met een mooie receptie in het St.-Amandscollege.
Kris Vergote-Tandt
Vormselviering
Op zondag 13 april ontvingen, zoals in het ganse decanaat, op onze
Sint-Elooisparochie, 13 jonge mensen het heilig vormsel.
Door handoplegging en door de zalving met chrisma, ontvingen ze de
kracht van Gods Heilige Geest.
Op die manier wil de kerk aan de jonge mensen duidelijk maken, dat in
hun soms moeilijke weg naar volwassenheid, God altijd naast hen en met
hen zal zijn.
Als thema voor de vormselviering hadden de catechisten gekozen voor het
symbool van de boom.
Een boom die vanuit een klein onooglijk twijgje kan uitgroeien tot een
sterke eik, die daarvoor echter veel water, licht en warmte, maar
natuurlijk ook veel zorg en liefde nodig heeft.
Priester Antoon Vandeputte, die dit jaar de vormheer was, gaf in zijn
homilie een heel mooi voorbeeld. Naast het twijgje moet je soms een stok
of een tak plaatsen en er het kleine boompje aan vastmaken om het recht
omhoog te laten groeien, totdat het groter wordt dan de stok en het zijn
eigen weg naar boven gaat.
Misschien een oproep voor ons volwassenen, ouders of grootouders,
peters, meters, vrienden, leraars…om deze jonge mensen in hun weg naar
de grote wereld, hen regelmatig ook eens de weg naar boven, de weg naar
God te tonen.
Deze jonge gasten hebben tijdens de catechese veel geleerd.
Ze werkten alle 13 uitstekend mee.
Ze leerden vooral dat God, hij die we onze Vader mogen noemen, hen
altijd graag zal zien wat er in het leven ook mag gebeuren.
Wij volwassenen kunnen proberen om die relatie met God vorm te helpen
geven. In een goede relatie mag de liefde best van twee kanten komen!
Het deed deugd dat in de ganse viering de catechisten er voor gezorgd
hadden dat iedereen op zijn manier aan bod kon komen, zowel bij de
lezingen, de voorbeden als bij de offerstoet. Iedereen deed het op zijn
manier met zijn of haar talenten!
Een heel mooi gebaar was het toen de vormelingen, voor het grote
dankgebed, konden plaatsnemen rond het altaar.
We zagen een enthousiaste kerk en meebiddende en zingende vormelingen.
Het samen gezongen Onze Vader hand in hand rond het altaar, met de
vormelingen en over de middengang heen met alle aanwezigen, gaf ons een
intens gevoel van “samen kerk zijn”.
Na de heilige communie trokken de vormelingen, samen met de catechisten
en priester Noël, zich nog eventjes terug in de Mariakapel om elk op hun
manier in stilte, Jezus in hun hart te laten komen.
Op het einde van de viering, hield priester Noël er nog aan de vormheer,
het fantastische jongerenkoor uit Harelbeke maar vooral de catechisten
te danken voor hun maandenlange inzet en hen hierbij ook in de
bloemetjes te zetten.
Als er bij de vormelingen jonge gasten zijn die zich verder in de kerk
vb. als misdienaar willen inzetten,of die de jongerenwerking van de St.
Michielsbeweging willen leren kennen, kunnen ze altijd met één van de
catechisten, met name: Zr. Ann, Kris, Annelore, Maud, Emmeline of Mieke,
contact opnemen.
Met the song: 'This little light of mine' en het overhandigen van hun
zelfgemaakt popje, het perkamenten zegel van de H. Geest en de
geschreven kaart door de ouders aan hun jongen of meisje dat zopas werd
gevormd, sloten we op St. Elooi een onvergetelijke vormselviering af.
Dirk en Kris Vergote-Tandt
Spatjesnieuws
Op zaterdag 12 april werd er door de Spatjes bij gelegenheid van een
etentje, nog eventjes nagekaart over de voorstellingen van het voorbije
seizoen.
Het was een gezellige bijeenkomst met al degenen (spelers, dekorbouwers,
stille en minder stille medewerkers), die het geheel “vorm” hadden
gegeven.
Het was ook een uitstekende kans om de vriendschapsbanden nog wat
sterker aan te halen.
De Thaïse maaltijd was heerlijk en de wijn overvloedig en uitstekend.
De teksschrijver en de verantwoordelijken voor de regie werden met een
grote mand vol heerlijkheden nog eens figuurlijk in de bloemetjes gezet.
De voorzitter las tenslotte nog een aantal mails voor, waarin zoveel
bekende en onbekende bewonderaars nog eens hun appreciatie en hun
dankbaarheid voor de schitterende prestaties wilden uitdrukken.
Op zondag 27 april, wordt het spatjesfestijn dan besloten met het
ronddragen van de klassieke attenties voor de zieken van Overleie.
Langs deze weg willen ook de priesters, de diakens en alle medewerkers
van de parochie op hun beurt hun bewondering en dank uitdrukken voor
alles wat de Spatjes op hun totaal eigen manier voor de mensen van
Overleie en elders betekenen.
Diaken Dirk
Eerste optreden Domino
Op zondag 6 april kregen we in de eucharistieviering van 9.45 uur de première van het gloednieuwe koor ‘Domino’. Onder de kundige leiding van onze organist Angelino kregen we Maud, Kris, Stan en Jan ten gehore met mooie liederen. Van harte proficiat met de uitvoering en wij hopen jullie nog meerdere malen te mogen horen.
Motorenwijding
Op zondag 30 maart werd in de eucharistieviering van 9.45 uur alles in het teken geplaatst van de motowijding. Bij het binnenkomen keken de gelovigen nogal verwonderd op door het feit dat een moto vooraan in de kerk stond. Onder de aanwezigen waren ook heel wat motards aanwezig. De heilige mis werd opgeluisterd door de Sint-Michielsband en ingeleid door diaken Curd. Na de eucharistieviering werden aan het portaal van de kerk alle moto’s gezegend.
Vieringen van de Goede Week en Pasen
Op Witte Donderdag werd om 17.30 uur een plechtige eucharistieviering
gehouden met als voorganger priester Noël en opgeluisterd door het
Sint-Elooiskoor. Naast de voetwassing hadden we ook nog de
ziekenzalving.
Op Goede Vrijdag werd om 15 uur een gebedswake gehouden die begon met
psalm 22, gevolgd door het lang evangelie, waarna de voorbeden, de
kruishulde en de uitreiking van de communie.
Stille Zaterdag werd gevierd op Sint-Pius X voor de federatie.
Pasen werd feestelijk ingezet met een eucharistieviering om 9.45 uur,
opgeluisterd door het Sint-Elooiskoor. In deze eucharistieviering werd
de vernieuwing van de doopbeloften gehouden, werden de gelovigen
besprenkeld met gewijd water en bij de communie kreeg iedereen een steen
met het woordje ‘Leef’ erop. Ook de eucharistieviering van 17 uur kende
dezelfde gegevens als in de mis van 9.45 uur en werd op een mooie wijze
opgeluisterd door het koor Alfabet.
Alles bij mekaar kunnen we zeggen dat deze dagen op een grootse wijze
werden gevierd en kon men rekenen op een groot aantal aanwezigen.
Palmzondagviering met Altra Voce
De Goede Week werd op zondag 16 maart ingezet met de
Palmzondagviering, die in het kader van de concertmissen "Missa Solemnis"
werd opgeluisterd door het Kortrijks gemengd koor Altra Voce o.l.v.
Sabine Haenebalcke. Koen Cosaert bespeelde het orgel. Na de wijding van
de palmen werd de feestelijke intrede van Jezus in Jeruzalem herdacht
onder het zingen van “And the Glory of the Lord” uit de Messiah van G.
F. Händel. Het voorlezen van het lijdensevangelie werd afgewisseld met
de uitvoering van de koralen uit de Johannespassie van J. S. Bach. Deze
koralen sluiten aan bij het evangelie en zijn een beschouwing over het
lijden van Jezus: Christus die ons zalig maakt, heeft geen kwaad begaan.
– Wanneer ik kwaad heb gedaan, beroer dan mijn geweten. – Geef ons
geduld in lijdenstijd, gehoorzaamheid in lief en leed. – Waarmee zou uw
erbarmen kunnen worden vergeleken? – Door jouw gevangenschap, Zoon van
God, is voor ons de vrijheid gekomen. – Verschijn mij, in dagen van
nood, als een beeld van troost.
Het is reeds het vierde jaar op rij dat Altra Voce het lijdensevangelie
op Palmzondag met deze koralen uit de Johannespassie ondersteunt, en de
bomvolle kerk bewijst dat zowel de hoogstaande artistieke prestatie van
koor en dirigent als het intens religieuze karakter van deze gezangen
veel mensen aanspreekt.
Tijdens de communie luisterden we naar het Magnificat van Charles
Stanford, een uitbundig voorbeeld van Britse koormuziek.
Als slotlied bracht Altra Voce het beroemde Alleluiah uit de Messiah van
Händel. Hierin wordt de triomf van God bezongen. Op die manier kregen we
aan het begin van de Goede Week al een vooruitblik op de vreugde van de
Verrijzenis.
Na de viering konden de gelovigen naar aloude gewoonte de gewijde palm
mee naar huis nemen. Er was ook gelegenheid om producten van
activiteitencentrum “de Bolster“ aan te schaffen.
Op vrijdag 18 april om 20.15 uur brengt Altra Voce in de Sint-Pius X
kerk de integrale uitvoering van Händels Messiah.
De volgende Missa Solemnis in de Sint-Elooiskerk vindt plaats op
Pinksteren 11 mei met Inge Van de Kerkhove, sopraan, en Jan Christiaens,
orgel.
Eric Dejonghe
Instapviering eerste communicanten
Op zondag 9 maart werd in de eucharistieviering van 9.45 uur de instapviering van de eerste communicanten van het Sint-Amandscollege samen met de vormelingen gevierd. Onder het thema van de handen, kwamen de eerste communicanten aan de hand van telkens een vormeling de kerk binnen. Priester Geert, als celebrant, verwelkomde zowel de eerste communicanten en hun familie als de vormelingen. De eerste communicanten verzorgden bij de aanvang van de eucharistieviering een welkomliedje:
“Wij zijn blij!
Wij verlangen naar onze eerste communiemis.
Nog 6 weken en ’t is feest
va en moe doen jullie mee?
va en moe doen jullie mee?
O wat verlang ik toch zo hard,
Jezus komt dan in mijn hart.
Ik krijg dan de eerste keer:
brood en wijn van de Heer,
brood en wijn van de Heer.”
De eerste lezing was een verhaal over een kleine en grote hand.
Tijdens de homilie vroeg priester Geert een eerste communicant en een
vormeling bij zich en stelde hen heel wat vragen.
Tijdens het Onze Vader werden ze allen uitgenodigd om een kring te maken
rond het altaar.
Op het einde van de mis mochten de eerste communicanten nogmaals hun
liedje ten best geven, dat onthaald werd op applaus door de gelovigen.
Priester Geert had een wens naar de ouders toe. Deze was om iedere
morgen een kruisje te geven aan hun kind met de woorden: ‘God zegene je
en beware je.’
Ontvang het zegel van de Heilige Geest
Op weg naar het Vormsel brachten de Vormelingen van de
Sint-Elooisparochie ons op zondag 24 februari een schitterende viering
met véél symboliek over het Vormsel.
Want het vormsel is de eigenlijke zending van de heilige Geest, in de
dubbele betekenis van het woord zending. Iedere gevormde ontvangt met
dit sacrament de gave van Gods Geest die over ons gezonden wordt, maar
deze zending betekent ook dat wij zelf gezonden zijn om de verzoening in
de wereld uit te dragen.
In de zalving krijgt de vormeling de kracht om deze zending ook waar te
maken, opdat zij die gezonden zijn, gezond zouden zijn. Maar de zalving
is ook een zegel, want zoals het doopsel de mens ,zonder uitzondering,
aan Gods naam verbindt, zo bezegelt het vormsel dat wij bij God behoren
door in de zalving op Christus te lijken.
Priester Geert gaf met zijn eigen stijl de Vormelingen een kort maar
krachtig gebed mee : “Kom Heilige Geest”. Het is een kort, oud en
schitterend gebed (klik hier voor een
verdere beschouwing bij dit gebed).
De viering werd opgeluisterd door het Kortrijkse Kinderlandkoor. De 42
jonge stemmen brachten ons een tip-top modern en verzorgd spektakel, dat
door iedereen gesmaakt werd.
Een Portugees getinte viering
Een Braziliaans koor uit Brussel luisterde de viering van zondag 17
februari op. Hun meeslepende Portugese klanken brachten de ganse
kerkgemeenschap in vervoering. Er werd dan ook spontaan mee geklapt
tijdens het vredeslied. Maar deze fantastische groep was er niet alleen
om vocaal de eredienst op te fleuren maar om Haïti onder de aandacht
brengen.
Broederlijk Delen weet je wel? Haïti een straatarm land, buurland van de
Dominicaanse Republiek kortweg de Dominicaanse geheten, een
zonbestemming van velen vol dure hotels, en slechts afgescheiden van
Haïti door een bergketen. En toch, Haïti is straatarm. Westerlingen
betalen vlot enkele duizenden euro's voor witte stranden en enkele weken
nietsdoen. In Haïti (geen 50km verder) leeft 80% van de bevolking met
1,5 euro per dag.
De slagzin van Broederlijk Delen ‘Haïti heeft ook talent’ onderstreept
de typische zienswijze van Broederlijk Delen: ze geven het talent van
mensen alle kansen en zorgen ervoor dat zij hun eigen plannen kunnen
uitvoeren in de strijd tegen armoede en onrecht. Op lange termijn is dit
de meest duurzame manier van werken, met blijvende resultaten.
En hoe kunnen wij helpen ? Financieel kunnen we Broederlijk Delen
steunen via de omhalingen in de Kerk. Of we kunnen de lokale bevolking
op een andere manier steunen : door fair-trade voedingswaren te kopen.
Op die manier krijgt de lokale Haïtiaanse boer een afzetmarkt voor zijn
producten. Hier alvast een Haïtiaans receptje om duimen en vingers bij
af te likken. Ingrediënten te vinden in iedere wereldwinkel.
DOUS KOKOYE (kokoskoekjes)
- 125 g geraspte kokosnoot
- een snuifje kaneel
- een snuifje nootmuskaat
- bio-limoen of citroen
- een geutje melk
- een half kopje rietsuiker
Recept:
- Breng 1 kopje water aan de kook en kruid met kaneel, nootmuskaat en de
geraspte schil van een biolimoen of citroen. Voeg dit toe aan de
geraspte kokosnoot en voeg een half kopje rietsuiker en een geutje melk
toe.
- Laat garen op een zacht vuurtje en roer geregeld om met een houten
lepel.
- Wanneer de mengeling bruin kleurt en loskomt van de bodem, haal je de
kookpot van het vuur. Goed omroeren en op een bakplaat uitsmeren. Laat
koud worden en snijdt de koek daarna in kleinere vierkantjes.
Smakelijk!
Bart T’Joens
Aswoensdagviering
De eucharistieviering op aswoensdag in Sint-Elooi was ingetogen en
zeer sfeervol.
Er was een goede opkomst met deelname van het praktisch voltallig
Sint-Elooiskoor, de vormelingen met ouders, grootouders en natuurlijk
ook onze talrijke, regelmatige kerkgangers.
We begonnen de viering met het verbranden van oude palm. Voor het
evangelie werd die asse de kerk binnengebracht om gebruikt te worden
voor het opleggen van de assekruisjes.
In zijn homilie legde priester Noël uit wat de vastentijd, de
voorbereiding op het hoogfeest van Pasen voor ons christenen van de
21ste eeuw mag betekenen.
Gerechtigheid doen: rechtvaardig zijn in al uw doen en laten op alle
niveaus; durven opkomen voor het juiste en de waarheid. Uw nek durven
uitsteken als de mens naast u onrecht wordt aangedaan.
Bidden: misschien speciale aandacht voor een kort morgen en avondgebed,
een kruisteken maken, een onze vader bidden. Kunnen wij tijdens de
vastenperiode het kruis van Jezus een centrale plaats geven in onze
woonkamer en regelmatig een kaarsje voor branden?
Vasten: kunnen we met zijn allen eens proberen zorgzaam om te gaan met
de natuur, met alles wat die natuur ons geeft. Misschien moeten we wat
milieu bewuster leven; opletten voor de “ecologische voetafdruk” die we
in onze westerse wereld achterlaten.
In een rustige, serene sfeer werden door priester Noël en diaken Dirk de
assekruisjes opgelegd.
“Gedenk mens, dat ge uit stof en as genomen zijt en tot stof en as zult
wederkeren”.
Indringende woorden, een voudig maar met een diepe betekenis.
Wij mensen zijn passanten op deze wereld, we komen en we gaan weer, maar
onze uiteindelijke bestemming ligt bij God zelf.
Reis door de woestijn
De wildernis is dor, en ver ’t beloofde land
en de oasen ben ik lang voorbij.
Ik word door honger en door moeheid overmand,
de hete zon verschroeit en pijnigt mij.
En ontvereden raap ik, ’t manna van de grond,
weerbarstig drink ik ’t water uit de rots;
ik denk aan ’t schone land Egypte en mijn mond
zegt Farao’s naam en niet de naam van God.
Steeds denk ik weer terug aan wat God van mij nam:
doodarm in de woestijn, is dit mijn lot?
Tot Hij vanaf de berg, waarop Hij nederkwam,
luid proclameert: “Ik ben de Heer, uw God!”
Dan buig ik ’t hoofd en zwijg. Mijn God, Hij is de Heer!
Hij houdt nog zoveel schatten in Zijn hand.
Hij gaf mij veel, maar mij wacht nog oneindig meer:
ik ben op weg naar Kanaän, Zijn land!
(Nel Benschop)
Kris Vergote-Tandt
Lichtmisviering
Lief kind,
straalkacheltje in mijn winter,
lenteblauwe baby,
zomerding,
lief oktobertje,
novemberzonneke.
Als ik jou op je trippelvoetjes
straks door de kamer zie gaan,
is de aarde lichter dan een zeepbel,
is het gedribbel als van een tokkelende mandolien,
is je oogopslag twee blauwe meren.
Opeens is de tafel lief en de stoelen zijn lief
de gordijnen en de schermerlamp zijn lief
en op het behang dansen sprookjesschimmen.
Diep in mij voel ik vonken van lekker vuur
van jong en pril van danserig leven
en m’n hart zingt...
Eindeloos kind,
onmetelijk wonder, stil geheim,
stamelend mysterie, lief mirakeltje,
je raakt me in het diepst van mijn ziel.
Ik wou dat je in mijn ogen
de stille ovatie kon lezen
die ik jou nu breng, minutenlang.
In het weekend was er voor de federatie Sint-Amandus heel wat te
beleven. In beide parochies werd het feest van Maria Lichtmis gevierd.
Het is een heel oude traditie in onze kerk dat op het feest van Lichtmis
alle gedoopte kinderen van het voorbije jaar nog eens speciaal aan
moeder Maria worden toegewijd.
Het was deugddoend zoveel fiere ouders (52 dopelingen) met hun kindjes
in de viering en nadien op een mooi verzorgde receptie te mogen
ontmoeten.
De reacties van de mensen die ingingen op deze uitnodiging was zéér
positief.
De kruikjes die overbleven na de vieringen waren van ouders die niet
konden aanwezig zijn door werk, ziekte of het krokusverlof. Deze
kruikjes zullen (nog enkele weken) afgehaald kunnen worden in de
sacristie van zowel Pius X als Sint-Elooi na de vieringen.
Lichtmis is ook het feest van de religieuzen.
Zaterdagavond werd Leen Six, in de sociëteit van Sint-Michiel opgenomen.
Op 4 oktober wordt Leen door de bisschop toegewijd aan de Heer.
Zowel de opname van Leen in de sociëteit van Sint-Michiel als de uiterst
verzorgde lichtmisvieringen met voor Sint-Elooi een passende aansluiting
met de vormelingen die volledig in het teken van het licht stond,
maakten dit weekend onvergetelijk.
De samenwerking van de federatie en de Sint-Michielsbeweging is al lang
niet meer voor priesters en diakens alleen.
Er is een intensieve en deugddoende samenwerking op alle niveaus!
Kris Vergote-Tandt
Nieuwjaarsviering
Zondag 20 januari vierden we op onze Sint-Elooisparochie “officieel”
het nieuwe jaar in een mooie eucharistie. We zagen een zeer goed
voorbeeld van wat een echte gemeenschapsviering kan en mag zijn. We
waren natuurlijk blij en vereerd met de aanwezigheid van onze
burgemeester, die op het einde van de viering nogmaals benadrukte dat
wij als gelovige mensen een bijzondere taak hebben in het samenbrengen
van mensen, in het gemeenschapsleven in al zijn facetten.
Ook onze vormelingen sloten aan en een gedeelte van de woorddienst werd
door hen en door de catechisten verzorgd.
Een drietal families, die de voorbije maand een dierbare aan de Heer
hadden toevertrouwd, kwamen met ons mee bidden.
De kerkraad was er samen met tal van vertegenwoordigers van de diverse
verenigingen van onze parochie met zijn rijk sociaal leven.
Het spreekt van zelf, dat het Sint-Elooiskoor, met een sterke bezetting
het geheel opluisterde.
Alles werd mooi afgerond met een gezellige receptie in ons
parochiecentrum, waar we van de gelegenheid gebruik maakten om Christian
Vanboeckxsel in de bloemetjes te zetten en te bedanken voor zijn
jarenlange gedreven inzet voor Sint-Elooi en het parochiecentrum.
De talrijke opkomst was voor iedereen en zeker voor de priesters en de
diakens een ware steun en bemoediging.
Kris Vergote-Tandt
Doopsel van de Heer
Na een drukke kerstperiode met onder meer het zeer geslaagde concert 'Muziek-Mozaïek', was het Sint-Elooiskoor op zondag 13 januari al terug in actie.









































































































































