Nieuwsarchief mei 2007

vormselviering 'De Brug' - federale parochieraad - wijding Sint-Ritarozen - dankviering vormelingen - eerste communie 'De Brug'

Raadpleeg het volledig nieuwsarchief

27 mei: vormselviering 'De Brug'

In het pinksterweekend werden in onze Sint-Elooiskerk 12 jonge mensen van de Brug, school voor bijzonder onderwijs, gevormd.
Zoals priester Toon die voorging in de eucharistie het uitdrukte: ze kwamen als kinderen binnen en gingen als jonge gasten buiten.
Ze hadden allemaal een mooie “vormkaars” met hun naam er op. De kaarsen werden ontstoken aan het licht van de paaskaars en symbolisch op een stenen kruis geplaatst.
De vormelingen werden uitgenodigd om net als Jezus licht te brengen voor andere mensen.
Een zinvol moment in de viering was zeker de geloofsbelijdenis waarin elk van de vormelingen om de beurt in een klein zinnetje probeerde uit te drukken wat geloof werkelijk betekent:

Geloven is een doewoord, dat elke dag gebeurt.
Geloven is ook een doewoord dat nooit af is. Het is doorgaan en volhouden, soms met velen, vaak ook alleen.
Geloven is bouwen aan een groep, waar iedereen de kans krijgt om te groeien en zichzelf te zijn.
Geloven is oog krijgen voor de mensen die het niet zo goed hebben.
Ik geloof dat er mensen zijn om naar te luisteren.
Ik geloof dat in elke mens iets goeds zit.
Ik geloof dat elke mens belangrijk is.
Ik geloof dat God bestaat ook al zie ik hem niet.
Ik geloof in Jezus, Gods Zoon.
Ik geloof in de Geest die mij kracht geeft om zelf te groeien en om anderen te helpen groeien.
Ik geloof dat ik moet meewerken aan een betere wereld.
Ik geloof dat we sterker zijn als we samenwerken.

Na de handoplegging, tijdens de zalving had priester Toon voor iedereen een persoonlijk woordje.
Degene met stevige schouders werd uitgenodigd om de last van anderen op zich te nemen.
Een andere keek omhoog en werd gevraagd nooit op mensen neer te zien.
Sommige werden aangespoord om altijd naar anderen te luisteren, of te kijken naar mensen die het soms moeilijk hebben...
Op het einde van de viering werd het Onze Vader hand in hand gezongen. Ook de volwassenen in de kerk gaven elkaar een hand door de rijen en over de middengang heen, als teken van verbondenheid.
Op dit groot feest van de Heilige Geest, de Geest van vrede, vreugde en vriendschap stonden 12 jonge mensen centraal.
Het werd een feest waar iedereen: ouders, grootouders, leerkrachten en opvoeders zich thuis voelden.
Heer God in uw naam werden deze jongeren getekend met een kruisje en gezalfd met olie. Laat uw Geest hen altijd begeleiden op hun levensweg.

Diaken Dirk

22 mei: federale parochieraad

Een verslag en enkele foto's vindt u op de website van Sint-Pius X.

20 mei: wijding Sint-Ritarozen

Tijdens de door veel gelovigen bijgewoonde viering van zondag 20 mei werden ter gelegenheid van het naamfeest van de Heilige Rita rozen gewijd. De roos is het symbool van de Heilige Rita die vereerd wordt in de Sint-Elooiskerk.

De heilige Rita werd als enig kind geboren in Italië op het einde van de veertiende eeuw. Ze wou kloosterlinge worden maar op veertienjarige leeftijd werd zij tegen haar eigen wil in door haar ouders uitgehuwelijkt. Tijdens haar huwelijk werd zij door haar man vreselijk mishandeld. Na negentien jaar huwelijk werd haar echtgenoot vermoord en haar zonen wilden wraak nemen op de moordenaar. In die tijd bad ze tot God dat ze liever haar beide kinderen zag sterven dan dat deze wraak zouden nemen. Kort daarna stierven haar beide zonen op twintigjarige leeftijd. Na deze tegenslagen probeerde Rita tot driemaal toe in te treden in het klooster. Volgens de legende verschenen in een nachtelijk visioen Johannes de Doper, Augustinus en Nicolaas van Tolentino die haar naar het klooster begeleidden, waarna de poorten zich vanzelf openden. Tijdens haar veertigjarige kloosterleven voelde ze zich sterk aangegrepen door het lijdensverhaal van de gekruisigde Christus. Tijdens een visioen werd ze gestigmatiseerd aan het voorhoofd, een pijnlijke wond die nooit meer heelde. Op haar sterfbed vroeg ze, volgens de legende, aan een familielid een roos te plukken. Hoewel het niet de tijd was voor rozen vond deze toch een wondermooie rode roos. Dit is de reden waarom op 22 mei, de naamdag van de Heilige Rita, rozen naar de zieken worden gebracht. Op haar voorspraak gebeuren vele wonderen, wat haar tot patrones van de hopeloze gevallen maakt.

13 mei: dankviering vormelingen

In het weekend van moederdag was er heel wat te beleven op Overleie. Er was de start van de nu al goed gekende matinees, die steeds meer volk op de been brengen. Maar natuurlijk mocht er ook op parochiaal vlak heel wat gevierd worden. De hoogmis, opgeluisterd door ons Sint-Elooiskoor, dat stilaan een heel nieuw en fris repertorium aan het opbouwen is, was een speciale ingetogen dankviering voor onze vormelingen. Het deed de priesters en diakens maar natuurlijk vooral onze enthousiaste catechisten zichtbaar deugd een bomvolle kerk te zien. Ook de ouders van onze vormelingen waren prominent aanwezig. De leerlingen van het vijfde leerjaar, die volgend jaar het heilig vormsel mogen ontvangen, konden aansluiten. De grote kring van al deze jonge mensen, hand in hand rond het altaar voor het Onze Vader was aangrijpend en hoopvol voor de toekomst.

Het is inderdaad van onze jonge gezinnen, van onze jeugd dat de toekomst van onze kerk afhangt. Door priester Noël werden alle gezinnen nog eens uitgenodigd op één van de zondagnamiddagen die doorgaan op 20 mei op Sint-Pius X en op 30 september op Sint-Elooi en dit van 14.00 tot 16.00 uur. Elk gezin beleeft mooie momenten: een doopsel, een eerste communie, het vormsel, het uitspreken van het ja-woord als gehuwden, het vieren van een verjaardag of een ander feest, het dragen van elkaar bij een tegenslag. Deze gevoelens maken gelukkig en dankbaar. Dat geluk kan op één van die namiddagen gedeeld worden met elkaar.

Het geheel werd naar goede gewoonte afgesloten met een bedanking voor alle moeders, voor alle vrouwen, actief in de kerk en op zoveel andere plaatsen. Ook de gebedsvrienden van de vormelingen werden extra in de bloemetjes gezet. Een mooie eucharistie, de Heer die in ons midden komt, een warme kerk, gelukkig en dankbaar voor zoveel inzet. Het maakt ons blij en geeft ons de kracht om op die manier, met de steun van de Heilige Geest verder te doen.

Kris Vergote-Tandt

6 mei: eerste communie 'De Brug'

Zondag was een heel zonnige dag voor zes kinderen van de lagere school 'De Brug' uit de Recollettenstraat. Jolien, Gaetano, Amouk, Kevin, Jolien en Stefan zagen er fantastisch uit, samen met hun familie en vrienden. Ze waren dan ook in de kerk om voor het eerst Jezus te ontvangen in de communie. Het liedje door een mooi koortje met oudere kindjes van 'De Brug', begeleid door leerkrachten en de directrice kon niet passender zijn: 'Hé hé kom erbij...' Iedereen voelde zich welkom: de kinderen, de leerkrachten, de ouders, grootouders en ook de trouwe parochianen van St.-Elooi. Het was een aangename en zeer kindvriendelijke viering en priester Antoon kon jong en oud boeien en enthousiast maken. Hij stond lang stil bij de betekenis van de eucharistie en de heilige communie. Ook de volwassenen werden geboeid door zijn verhaal. Aan een door de kinderen mooi gedekte tafel kwam Jezus in ons midden. Het Onze Vader, waarbij de kinderen elkaar de hand gaven, spontaan gevolgd door alle volwassenen in een volle kerk over de rijen en middengang heen, was een indrukwekkend moment van verbondenheid met elkaar en met Jezus, de grote kindervriend. Jezus wil voor jou gebroken en gedeeld brood zijn, zei priester Toon aan ieder kindje dat bij hem kwam voor de communie. Kon het mooier verwoord worden? We eindigden met een gebed, waarbij allen God dankten voor deze mooie dag, voor elkaar maar vooral voor deze blije kinderen.

Goede God, op deze feestelijke dag willen we U danken:
Dank voor de kinderen, die in ons gezin mogen opgroeien.
Dank voor hun stralende ogen en hun speelse oprechtheid.
Dank voor alle blije momenten die wij samen mogen beleven.
Dank voor de boodschap die zij ons brengen.
Zij tonen ons hoe wij open en eerlijk met elkaar kunnen omgaan.
Dank Goede God, dat u deze kinderen in ons midden plaatst.

Diaken Dirk