Nieuws
Vaderdagviering - Eerste communie en vormsel bij "De Brug" - Pinksterzondag - Moederdagviering en dankmis voor de vormelingen - Eerste communie - Vormselviering - Gouden jubileum pr. Flor Claerhout - Zalig Paasfeest - Witte Donderdag - Palmzondagviering - Onze jeugd actief in de vieringen - Aswoensdagviering - Valentijnsconcert - De roeping van David - Lichtmisviering - De sacristie in het nieuw - Zegeningsviering vormelingen - Nieuwjaarsviering - Start vormselcatechese - Doopsel van de Heer
Nieuwsarchief van 2009: januari-maart;
april-juni;
juli-december (alles over de viering van 125 jaar
Sint-Elooiskerk vindt u onder de rubriek
jubileum)
Nieuwsarchief van 2008:
januari-maart; mei-juni;
juli-september;
oktober-december
Nieuwsarchief van 2007: december
-
november -
oktober -
september -
juni/juli/augustus -
mei - april
- februari/maart -
januari
Vaderdagviering
)
)
)
)
)
)
)
)
)
)
Op zondag 13 juni vierden we in onze kerk ‘Vaderdag’. De eucharistieviering werd voorgegaan door priester Geert, opgeluisterd door het Sint-Elooiskoor, terwijl het evangelie over ‘Magdalena’ werd uitgebeeld door de leerlingen van de basisschool van het Sint-Amandscollege. Na de communie bracht het koor hulde aan alle vaders, die bij het verlaten van de kerk een verrassing aangeboden kregen. Hierbij een grote proficiat aan het koor, aan de leerlingen en ook alle misdienaars die steeds stipt aanwezig zijn om de mis te helpen verzorgen.
Hulde aan de vaders
Leven geven in overvloed.
Zorgen en delen doet vader goed.
Vader is schouder en woord voor zijn kind,
teken van vriendschap dat samen bindt.
Vader deelt geluk!
Brood op tafel in ieder huis,
schepper van het huis tot een warme thuis.
Vader is altijd tot alles paraat,
wijs zijn zijn woorden en goede raad.
Vader zaait geluk!
Vader ginds aan de overkant,
vader geborgen in vaders hand.
Blijf in me leven en geef me jouw raad,
vader die dromend mijn stem verstaat.
Leef in Gods geluk!
Eerste communie en vormsel bij "De Brug"
)
)
)
)
)
)
)
)
Op zaterdag 29 mei was er in de basisschool ‘De Brug’ zowel eerste
communie als heilig vormsel.
Om 13 uur kwamen eerst de tien eerste communicanten aan beurt.
In een mooie en stemmige viering voorgegaan door priester A. Vandeputte,
was het voor velen het meest aandoenlijk het moment waarop deze jongens
en meisjes voor het eerst naar de communie mochten gaan.
Om 16 uur werden de klokken opnieuw feestelijk geluid voor de vijf
vormelingen: Kelly, Lien, Kevin, Jarich en Jordy die het heilig vormsel
zouden ontvangen. Onder het thema: Groeien naar Jezus, wisten ze een
sfeervolle plechtigheid ten beste te geven.
Een grote proficiat aan de leerkrachten en de leerlingen die op een
mooie manier deze plechtigheden verzorgden.
Pinksterzondag
)
)
)
)
)
)
)
Vijftig dagen na Pasen. De dag was nog nevelig begonnen, maar heel snel al had de zon de bovenhand gehaald. Het zou een zeer zonnige en warme pinksterdag worden. Dat belette niet dat onze parochiekerk voor de Hoogmis meer dan volliep. (Er moesten stoelen worden bijgezet.)
Orgelist Angelino zette de feestelijkheid in met krachtig orgelspel. Het St.-Elooiskoor o.l.v. Walter Deschodt hief het ‘Veni Creator’ aan. Kom, Schepper, Geest, daal tot ons neer, houdt Gij bij ons Uw intocht. Het zangkoor deed wat verwacht werd: feeststemming brengen. De viering was een herdenking van overledenen en een dankmis voor De Spatjes. Die Spatjes brachten in 2010 weer een schitterende revue en zetten zich in voor de zieken van Overleie. Zuster Ann sprak de inleiding uit: ‘Mogen wij net als toen mensen van grote bezieling zijn en overal getuigen van Jezus.’ Wij zijn de Kerk en wij zullen het moeten doen.
De eerste lezing bracht het verhaal - uit de Handelingen van de Apostelen - van ‘De neerdaling van de Heilige Geest’. Zij werden allen vervuld van de Heilige Geest en zij begonnen te spreken in vreemde talen, naargelang de Geest hen te vertolken gaf. Diaken Dirk Vergote las met heldere stem het Evangelie. Jezus blies over de apostelen en zei: Ontvang de Heilige Geest.
In zijn homilie vertelde priester Noël van een ontmoeting met een jonge vrouw. Zij was gelovig en bad regelmatig, maar haar omgeving bleek anders ingesteld. Het zou haar verdrieten wanneer ze, oud geworden, zou moeten vaststellen niets of weinig met dat geloof naar anderen toe te hebben gedaan. De vraag is dus: Wat doe ik met mijn geloof? De Geest van Jezus geeft ons kracht. Tot hem mogen we ons richten en bidden: Kom Heilige Geest. We bidden om kracht en hulp in de kleine wereld, in de (soms falende) Kerk, in de grote wereld. Er zijn overigens meer mensen die regelmatig bidden, dan we vermoeden (een enquête bij studenten wees uit dat 72% van hen geregeld bidden). We horen Hem in onze eigen taal. Hij nodigt uit om te luisteren naar de woorden en uit te kijken naar de tekenen van God.
Na de homilie kwam er een bijzonder moment. Walter Deschodt werd aangesteld tot voorganger en begeleider in gebed en uitvaart (en veel dat daar bij komt kijken). Walter is dus niet alleen koorleider, hij was al erg actief in de parochie en wordt nu als voorganger nog dichter bij alles betrokken. We wensen hem proficiat en veel moed en sterkte om deze nieuwe taak naar best vermogen te vervullen.
Het vervolg van de viering verliep in een ingetogen, maar inspirerende sfeer van gebed. De woorden van het ‘Gebed om vrede’ kregen op deze dag een aparte betekenis: Zend uw Geest van vrede over ons allen. Dan zullen wij andere mensen worden,… In onze St.-Elooiskerk volgt dan het hele mooie moment waarop we mekaar met een hartelijke handdruk (niet beperkt tot de naaste buren) en een glimlach de vrede van de Heer toewensen (de vrede zij met u). Het geeft je een gevoel van samenhorigheid en het doet je goed. En misschien komen er mensen omwille van die hartelijkheid graag naar onze kerk…
Na de viering volgde nog de zegening van de rozen van de Heilige Rita, die ook in onze kerk wordt vereerd (haar beeltenis stond vooraan). Volgens De Druivelaar valt het feest van de Heilige Rita van Cascia (Italië) op 22 mei. Ze stierf in 1447 (°1381) en is de ‘Patrones van de hopeloze en onmogelijke zaken’. Ze wordt eveneens aangeroepen bij… examenvrees en bij pokken. Een roos mocht na de dienst worden afgehaald om aan een zieke te schenken. Mevrouw Thérèse Tanghe-Toye die al jaren gratis deze rozen schenkt, werd door priester Noël bedankt en in de bloemen gezet. Het was net vandaag haar zoveelste verjaardag. Applaus en nog vele gezonde jaren!! Applaus was er ook voor het koor, voor Walter Deschodt en eigenlijk voor iedereen die er bij was… Overleie leeft ook in haar kerk.
(a.s.)
Moederdagviering en dankmis van de vormelingen
)
)
)
)
)
)
)
)
Op zondag 9 mei werd in de eucharistieviering van Sint-Elooi om 9.45
uur op een zeer mooie wijze moederdag gevierd. Het was tevens de dankmis
voor de vormelingen en alles werd opgeluisterd door het Sint-Elooiskoor.
Wat ons bijzonder trof was de communiebezinning. Bij het naar buitengaan
werden de moeders bedacht met een attentie. Proficiat aan de vormelingen
voor hun verzorgde deelname.
Moeder zijn
het is een stukje van de schepping in je handen krijgen,
een parel uit Gods hand met je zorg omringen;
het is aanvaarden en ontvankelijk zijn,
niet lachen om een kindertraan en woorden in je hart bewaren.
Moeder zijn
is liefhebben, geloven in het leven,
antwoorden op vele vragen, dromen raden.
Moeder zijn
is bewonderen, begeesteren, zien groeien.
Moeder zijn
is eerbiedigen, niet kwetsen, niet alles willen weten,
veel zien en nog meer zwijgen.
Moeder zijn
is vertrouwen op de toekomst, kijken naar de verte,
jong heimwee kunnen verbergen.
Eerste communie Sint-Amandscollege
)
)
)
)
)
)
)
)
)
)
)
Onder feestelijk klokkengelui vond op zondag 2 mei de eerste communie
plaats voor de leerlingen van de basisschool van het Sint-Amandscollege.
Met als thema “de goede herder” en onder leiding van meester Paul en
juffrouw Caroline en als voorganger priester Geert kregen 16 jongens en
meisjes voor het eerst de heilige communie:
Nikita, Lucas B., Lennaerd, Wout, Remi, Marie, Rachel, Xander, Aline,
Lucas Z., Kenny, Noor, Louise, Victor, Amber en Mario.
“Voor de allereerste keer kregen wij het brood van de Heer! Voor
de eerste keer, brood van de Heer!
Nu voel ik me sterk! Nu wil ik aan ’t werk! Om een goede vriend te zijn
door het brood en door de wijn.
Nu voel ik me sterk! Nu wil ik aan ’t werk! Om een goede vriend te zijn,
want dat vindt iedereen zo fijn!”
Op het einde van de eucharistieviering werden vele dankwoordjes
uitgesproken waaronder als bijzonderste dat meester Paul op pensioen
gaat en dit bijgevolg zijn laatste eerste communie was.
Aan allen een zeer grote proficiat met dit fijn feest!
Vormselviering
)
)
)
)
)
)
)
)
)
)
)
)
)
)
)
)
)
)
)
)
)
)
)
Na een intense voorbereidingsperiode van drie maanden was op zondag 25 april de grote dag aangebroken voor onze vierentwintig vormelingen en hun familie. Het werd een zeer verzorgde viering, rijk aan symbolen en sterke momenten. Het was duidelijk een gemotiveerde groep vormelingen, die door de catechisten zuster Ann, Annelore en Maud werd begeleid op weg naar dit sacrament. Onze eigen pastoor pr. Noël Bonte was de vormheer.
De vormselcatechese werd dit jaar opgebouwd rond de figuur van de
Heilige Damiaan.
Bij de intrede hielden de vormelingen een foto van een melaatse als een
masker voor hun gezicht. De catechisten gaven hierbij de volgende
toelichting:
"Beste mensen,
Van harte welkom op deze vormselviering.
Reeds van januari gingen wij, catechisten, op tocht met deze
vormelingen. En echt geloof ons, het was de moeite waard!
We volgden samen met hen het pad dat pater Damiaan het grootste deel van
zijn leven bewandelde. Op die tocht zagen wij vooral die grote liefde
voor de medemens in pijn en verdriet.
Wij maakten kennis met melaatse mensen op Molokaï.
Melaatsen... Mensen die lichamelijk maar vooral emotioneel hevige pijn
ervaren. In de tijd van pater Damiaan werden melaatsen afgevoerd naar
een verlaten, maar vooral vergeten eiland. Ze werden zonder pardon
weggerukt van vrienden en familie. Melaatsen hoorden er gewoon niet bij,
ze werden gemeden als de pest.
Vandaag komen onze vormelingen naar voor, allen gelijk, lichamelijk en
emotioneel getekend als melaatsen.
Ze reiken de hand niet aan de vormheer, de priester en de diaken, want
elk contact met gezonde mensen is verboden. Ze groeten elkaar van op
afstand.
Wij maakten ook kennis met melaatsen van onze maatschappij.
Melaats zijn wij door ziekte, handicap, eenzaamheid of gewoon door het
blijven meedragen van zonden.
Onze vormelingen vragen vandaag vergiffenis aan Jezus Christus voor hun
melaatsheid van deze tijd, hun zonden dus en hopen op die manier hun
melaatsheid te zien verdwijnen als sneeuw voor de zon."
Na de schuldbelijdenis sprak de vormheer een woord van vergeving en konden de maskers worden afgelegd.
In zijn homilie gaf pr. Noël in dialoog met de vormelingen op een
beeldrijke manier uitleg bij de symbolen die in de vormselliturgie aan
bod kwamen: olie, licht, water, vuur, een duif als zinnebeeld van de
heilige Geest,… Zo kan bijvoorbeeld een lamp een onopvallend object
zijn, tot er binnenin een lichtje wordt ontstoken: dan pas gaat de lamp
licht geven in de duisternis.
Dan kwam het grote moment van het heilig vormsel. Een gebeuren waarbij
de hele gemeenschap betrokken is: allen baden samen het credo, en
ouders, peters en meters spraken in een gebed hun engagement uit om de
vormelingen nabij te blijven, nu ze stilaan hun eigen weg door het leven
zoeken.
De vormelingen werden een voor een door de vormheer gezalfd met chrisma,
terwijl hij de woorden uitsprak: "Ontvang het zegel van de Heilige
Geest, de gave Gods."
We noemen onze vierentwintig vormelingen hier bij naam: Ruben Bostyn,
Max Burggraeve, Alexander Decock, Arthur Declercq, Jaimy D'hont, Lester
Deremaux, Justine Deschuymere, Julie Guttin, Mélanie Herpels, Sophianne
Laviaux, Julie Lecot, Tessa Lecluyse, Coralie Leveau, Louise Leveau,
Wesly Libeer, Joke Parret, Tu Phan, Brad Sayoen, Jari Vandenbussche,
Anouk Vandevijver, Joris Vaneeckhout, Louis Vaneeckhout, Emile
Vercruysse, Nikita Verhaeghe. Proficiat aan allen!
De viering werd muzikaal verzorgd door het kwartet Domino, aan de
piano begeleid door Angelino. Zij zorgden voor een sobere maar
gevoelvolle ondersteuning van deze plechtigheid.
Op het einde van de viering werden de catechisten zuster Ann, Annelore
en Maud terecht door de vormelingen en hun ouders in de bloemetjes gezet
onder een dankbaar applaus van de aanwezigen. Hun zorg voor de
vormelingen, hun inzet, hun creativiteit, hun teamwork: dit alles zorgde
ervoor dat de vormelingen intens naar dit moment konden toeleven. De
vormheer, "onze" pr. Noël, wist opnieuw de juiste toon te treffen en de
woorden te vinden waardoor iedereen zich aangesproken voelde. Ook aan
hen allen een grote proficiat!
Eric Dejonghe
Gouden jubileum pr. Flor Claerhout
)
)
)
)
)
)
)
)
)
)
)
Zondag 18 april 2010.
Een stralend lentezonnetje. Feestelijk klokkengelui en een heel volle
St.-Elooiskerk. Alles was aanwezig voor een prachtige dag. Priester Flor
straalde. Het was zijn dag. De Eucharistieviering begon om 10u.: een
stoet van priesters, hij en zijn collega’s die samen met hem 50 jaar
geleden priester werden gewijd: Lieven Lietaer en Erik Gobyn. De ene
deed parochiewerk in Wallonië (er was een grote delegatie aanwezig uit
Moeskroen), de andere was hoogleraar. Naast priester Noël, priester
Geert en diaken Dirk, waren er ook de oud-pastoors Patrick Degrieck en
Arnold Lambrecht. Er was het versterkte St.-Elooiskoor, dat het gewoon
schitterend deed. Er waren de trompettisten en Rondo... Bijna te veel om
iedereen te noemen en niemand te vergeten. Priester Flor heette iedereen
welkom in zijn eigen naam en in naam van zijn collega’s. Te Deum
laudamus! De lezing was in het Frans (en daar zal wel niemand aanstoot
aan hebben genomen). “Wij moeten God meer gehoorzamen dan de mensen.”
Het evangelie bracht ons het verhaal van de Emmaüsleerlingen. “Zij
herkenden Hem aan het breken van het brood.” De homilie werd afwisselend
uitgesproken door priester Noël en priester Flor. Priester Noël had het
over zijn priester-zijn. Een priester is een man van gebed, een man van
het woord: het brengen van de Boodschap van de Heer en een herder, een
hoeder van mensen. Priester Flor vertelde hoe hij door God werd
geroepen. Aanvankelijk was hij voorbestemd om zijn vader als loodgieter
(in Harelbeke) op te volgen, zijn moeder hield de ijzerwinkel draaiende
en kwam daardoor op school terecht in de afdeling Handel. Maar tijdens
een retraite in het vierde jaar voelde hij dat God hem riep om priester
te worden. Hij moest dan wel van studierichting veranderen (Latijn) en
vaders plannen moesten worden aangepast, maar alles kwam goed. In 1960
werd hij priester gewijd en nu 50 jaar later mag hij zijn Gouden
Priesterjubileum vieren.
Het vervolg van de Eucharistieviering verliep stemmig en sfeervol. Er
waren pakkende momenten. Voor het Onze Vader werden de kinderen naar
voor geroepen, onder hen ook bijzonder feestelijk uitgedoste Afrikanen.
Het doorgeven van de vredeswens was een ander mooi gebeuren. Het geeft
een mens een gevoel van verbondenheid, hoe broos die ook is. Bij de
communie speelde men Il Silenzio. Om stil bij te worden. Daarna was het
de bedoeling dat twee Poolse priesters het ‘Lied van de Zwarte Madonna’
zouden zingen, maar die priesters waren er niet. Het algemeen
vliegverbod voor vliegtuigen door de aswolk van de IJslandse vulkaan
boven het Europese continent verhinderde hun aanwezigheid. Het Marialied
dat wel werd gezongen (op tekst van Joris Vandromme) was aangrijpend
mooi. We weten allemaal dat priester Flor een grote Mariaverering heeft.
Een eenvoudig Weesgegroet mocht dus niet ontbreken.
Het slotgebed voor roepingen, dat iedere week in de St.-Elooiskerk bij
het einde van de Eucharistieviering wordt gebeden, had dit keer wel iets
speciaals. Er wordt gesproken over een Kerk in crisis, het priesterschap
staat onder druk. Omdat we priesters nodig hebben, bidden we dat ook in
deze moeilijke tijd jonge mensen in het spoor van de Heer zouden treden.
Na een dankwoord voor deze gedenkwaardige viering, gaven de jubilarissen
ons hun zegen. Het slotlied door het koor, Rondo en alle aanwezigen
klonk bijna hemels en toverde op vele gezichten vreugde: “Juich nu en
jubel, hef voor God een nieuw lied aan.”
Er kwam zelfs nog iets extra na afloop van een lange kerkdienst, die
indruk had gemaakt op iedereen: een ‘Happy Birthday’ voor priester Flor,
want deze 18 april was meteen ook zijn 76e verjaardag!
We waren na de dienst met zijn allen uitgenodigd voor de receptie in het
Parochiaal Centrum St.-Elooi. Het was aanschuiven. Handen schudden.
Zoenen geven en krijgen. Alle aanwezigen werden getrakteerd op
schuimwijn (Cava) of fruitsap en fijn klaargemaakte hapjes, die
overvloedig werden aangeboden. Priester Flor glunderde en begroette
iedereen. Er werden hem ook heel wat gevulde ‘enveloppen’ en geschenken
overhandigd. Hij had zelfs een ‘secretaris’ en een ‘bodyguard’ die hem
vergezelden. Het was voor de hele parochiegemeenschap van St.-Elooi en
voor de familie van priester Flor én voor zovelen een gezellig en
deugddoend samenzijn. Een grote pluim voor allen die dit hebben mogelijk
gemaakt!
Voor de familie van priester Flor, voor collega-priesters, voor
diakens, voor vrienden en genodigden was er daarna nog een heerlijk
aangenaam feest in Restaurant Hemelhof. Daar werd o.a. duidelijk welke
mooie en hechte familie de familie Claerhout is. Het was ook voor hen
een grote familiedag.
We denken, maar eigenlijk weten we het zeker: priester Flor heeft een
geweldige dag beleefd.
We wensen hem nog vele goede jaren in ons midden…
(a.s.)
Zalig Paasfeest
)
)
)
)
)
)
)
)
)
)
Zondag 4 april 2010 – 9u45.
Galmende feestklokken lokten ons in de nog frisse morgen naar de kerk.
Binnen in de St.-Elooiskerk heerste al een gezellige drukte. Licht
geroezemoes werd overstemd door uitbundige orgelklanken. Orgelist
Angelino zette de registers open. Kaarsen voor de hernieuwing van de
doopbeloften gingen van hand tot hand. Het was al tevergeefs zoeken naar
een nog vrij plaatsje. Dan maar een bijzetstoel genomen. Even stilte en
inkeer gezocht.
Achteraan stond een stoet van misdienaars, vormelingen en priesters
klaar om de viering in te zetten.
Het St.-Elooiskoor o.l.v. een steeds enthousiaste Walter Deschodt zong
het intredelied: De Heer is waarlijk opgestaan, alleluia! Niet alleen de
vormelingen waren er maar ook de toekomstige eerste communicanten. Hun
kinderlijk gezang o.l.v. meester Paul bracht iedereen in de gewenste
paasstemming. Zij verkondigden luid hun geloof: Pasen, Pasen, joepie
Jezus leeft nog voort. “ZALIG PAASFEEST!”. Gevolg: spontaan applaus.
Samen konden we bidden: ‘Goede Vader, vandaag is ons hart vol vreugde
(…) In deze viering brengt de levende Heer ons samen om te vieren wat
ondenkbaar is: dood en verrijzenis.’. De eerste lezing kwam uit de
Handelingen van de Apostelen. Door de mond van Zuster Ann luisterden we
naar de woorden van Petrus en zijn getuigenis over Jezus van Nazareth:
‘Hij ging weldoende rond en genas allen want God was met Hem’. Na het
paasevangelie sprak priester Noël de homilie uit. Hij ging niet uit de
weg dat de Kerk momenteel een donkere tijd doormaakt. Maar… we moeten
ons geloof niet laten afhangen van structuren, priesters, het instituut
Kerk. Jezus is de weg. We moeten (mogen) met Hem meegaan door de dood,
over de dood heen.
Na de homilie waren we getuigen van het doopsel van drie jonge
Armeniërs. Priester Noël doopte hen in de Naam van de Vader, de Zoon en
de Geest. Daarna volgde de zalving met het Heilig Chrisma. Je zag zo dat
de hele kerk aandachtig en sommigen zelfs reikhalzend deze bijzonder
heuglijke gebeurtenis volgde. Ouders en peters en meters stonden er het
dichtst bij. Een passend woord van lof en dank ging naar Diaken Dirk en
zijn echtgenote Chris, die deze mensen voorbereidden en begeleidden. Na
deze mooie plechtigheid mochten de vormelingen het licht van de
paaskaars doorgeven aan alle aanwezigen in de kerk. Al dat heldere licht
ontroerde. Rechtstaande konden we onze doopbeloften hernieuwen. Die dag
van ons doopsel ligt niet ons geheugen, maar zijn er ergens nog wel
foto’s. Eens gedoopt, altijd gedoopt. Tijdens de verdere ‘gewone’ gang
van de misviering was er nog de speciale omhaling voor Broederlijk
Delen, dit jaar voor Bolivia (klimaatverandering - te weinig regen -
veroorzaakt armoede in het Zuiden en dwingt mensen zich aan te passen).
Iedereen die te communie ging, kreeg ook een paassteen, een witte steen
met daarop een woord van vier letters: LEEF. Velen leggen die steen bij
hen thuis een jaar lang op een goed zichtbare plaats.
Bij het einde van de viering mochten de kinderen nog eens ‘joepie’
zingen. Priester Noël zegende ons en dankte iedereen voor wat de Goede
Week en deze paasviering had gebracht. Applaus voor iedereen. Nog even
konden we gaan zitten en luisteren naar woorden uit het slotlied: ‘Dit
is de dag die de Heer heeft gemaakt en gegeven. (…) Diep in de nacht
heeft Hij verlossing gebracht, heeft Hij ons licht aangeheven.’
Bij het buitengaan stonden vormelingen om ons met een chocola-eitje te
trakteren. Het smaakte. We ontmoetten nog wat bekenden en wensten mekaar
een ‘Zalige Hoogdag’. Daarna ging ieder weer zijn eigen weg. Misschien
was deze viering voor heel wat aanwezigen wel het hoogtepunt van de
paasdag.
(a.s.)
Witte Donderdag
)
)
)
)
)
)
)
)
Het triduüm van Pasen werd met Witte Donderdag plechtig ingezet met
een ontroerende eucharistieviering voorgegaan door priester Noël en
opgeluisterd door het Sint-Elooiskoor.
Als hoogtepunten waren er de voetwassing en de ziekenzalving van 38
zieken. Op het einde van de eucharistieviering werd het allerheiligste
onder processie naar de Mariakapel gebracht.
Op Goede Vrijdag werd om 15 uur in onze kerk een gebedswake gehouden
terwijl op Stille Zaterdag een federale plechtigheid doorging in de
Sint-Pius X-kerk.
Palmzondagviering
)
)
)
)
)
)
)
)
In de hoogmis van Palmzondag op 28 maart in onze Sint-Elooiskerk werden de gelovigen bij het ingaan van de Goede Week opgeroepen om Jezus te blijven volgen. Bij al het onheil dat dit jaar al in de wereld is gebeurd, bij alle moeilijkheden waarmee de Kerk geconfronteerd wordt, blijft het onze opdracht trouw te blijven aan de boodschap van Jezus en hem te volgen, niet alleen bij zijn blijde intrede in Jeruzalem, maar ook op zijn lijdensweg, omdat wij weten dat daarna de verrijzenis komt.
Het is reeds het zesde jaar op rij dat tijdens de palmzondagviering
op Sint-Elooi het lijdensverhaal volgens Johannes werd voorgelezen,
afgewisseld met de koralen uit de Johannespassie van Bach, uitgevoerd
door het Kortrijks Gemengd Koor Altra Voce onder leiding van Sabine
Haenebalcke. We kunnen al spreken van een zekere traditie, en dat is
veel meer dan een gewoonte: het is niet iets waar we achteloos aan
voorbijgaan, omdat het nu eenmaal toch gebeurt, maar het is een
merkteken in de loop van het jaar, een moment waar naar uitgekeken
wordt. Dat bewijst het jaarlijks toenemend aantal aanwezigen in deze
palmzondagviering.
Altra Voce werd aan het orgel begeleid door Koen Cosaert, die met zijn
virtuoze orgelspel tijdens de offerande en de communie in belangrijke
mate bijdroeg tot de sfeer van deze viering. Naast de koralen uit de
Johannespassie werden nog uitgevoerd: "Jesus bleibet meine Freude" van
Bach, het Ave Verum van Mozart en het Hallelujah uit de Messiah van
Händel, stuk voor stuk topwerken uit het klassieke repertoire. Altra
Voce legde daarmee de lat zeer hoog, maar maakte indruk en werd bij het
einde van de viering beloond met een ware ovatie.
Dat ook het plaatsen van een palmtakje achter het kruisbeeld een traditie is die met zorg in ere wordt gehouden, bleek bij het uitdelen van de palm na de eucharistie: er bleef geen takje meer over.
Ook de eucharistie van 17 uur was bijzonder verzorgd door de medewerking van de vormelingen en de muzikale inbreng van Rondo.
Eric Dejonghe
Onze jeugd actief in de vieringen
)
)
)
)
)
Bijna wekelijks zien we in de zondagsviering kinderen en jongeren die actief meewerken. Zo zijn er de eerstecommunicanten, die ook al in de aswoensdagviering aanwezig waren. In de hoogmis van 28 februari zongen ze onder leiding van meester Pol hun verlangen uit naar het grote moment:
Wij zijn blij! Wij verlangen naar
Onze eerste communiemis.
Nog negen weken en 't is feest.
Va en moe doen jullie mee?
O wat verlang ik toch zo hard.
Jezus komt dan in mijn hart.
Ik krijg dan voor de eerste keer
Brood en wijn van de Heer.
Ook de grotere leerlingen van de lagere school kwamen in deze viering
aan bod met een uitbeelding van het evangelie van de tweede vastenzondag
over de gedaanteverandering van Jezus. De leerlingen, uitstekend
voorbereid door juf Annelore, maken telkens weer indruk met deze goed
uitgewerkte en zelfzeker naar voor gebrachte uitbeeldingen.
Ten slotte moeten we nog de vierentwintig kandidaat-vormelingen
vermelden. Het is dit jaar weer een flinke groep die onder leiding van
de catechisten intens naar de dag van hun vormsel toeleven.
Aswoensdagviering
)
)
)
)
)
)
)
)
)
)
Op woensdag 17 februari vierde de Kerk en onze Sint-Elooisparochie
Aswoensdag.
De palmen werden buiten de kerk verbrand in aanwezigheid van een grote
schare gelovigen. Daarna trok men stoetsgewijze naar binnen om de
eucharistie te vieren die opgeluisterd werd door het Sint-Elooiskoor en
voorgegaan door priester Noël. Na het intredelied kwamen de eerste
communicanten van de basisschool van het Sint-Amandscollege met een
zelfgemaakt vastenliedje aan de beurt.
Vasten, vasten, 40 dagen vasten, elke dag een goede daad!
Vasten,
vasten, 40 dagen vasten, echt, de moeite waard!
’t Is Aswoensdag, de vasten begint, een as-kruisje voor elk kind!
Kom
doe je mee, dag na dag, dan gaan we samen aan de slag!
Na het evangelie was er de as-oplegging voor zowel de eerste communicanten, als vormelingen en gelovigen. Op het einde van de eucharistieviering mochten de eerste communicanten als slot nog eens hun vastenliedje ten gehore brengen.
Valentijnsconcert Sint-Elooiskoor
)
Ons Sint-Elooiskoor nam op zondag 14 februari deel aan het
Sint-Valentijnsconcert in het O.C. te Marke, samen met negen andere
koren.
De vierhonderd aanwezigen waren dol enthousiast over het gebrachte
spektakel.
Onze koorleider Walter Deschodt was, samen met dirigent Bart Feys, de
sterke en drijvende kracht van dit evement.
De opbrengt gaat naar de werking van de koren.
Het was een uitvoering die zeker volgend jaar naar een nieuwe uitgave
wenkt.
Op de foto, op de eerste rij en volgende rijen links, enkele vrouwelijke
sterkhouders van het Sint-Elooiskoor. De "mannen" van het Sint
Elooiskoor houden achteraan rechts "de tenor- en baskave" recht.
Het was al bij al een prachtige avond voor onze koorleden.
De roeping van David
)
)
)
)
)
)
Zondag 14 februari om 9.45 uur werd de eucharistieviering opgeluisterd door het koor Domino en voorgegaan door priester Noël. De vormelingen mochten er het epistel uitbeelden ‘de roeping van David’. In plaats van de homilie bracht dhr. Lucas Steverlynck aan de hand van dia’s zijn wedervaren van de hulp die hij bracht in Haïti als lid van het B-Fastteam.
Er was eens, zowat drieduizend jaar geleden, een volk uitverkoren
door God. Alle volkeren hebben een koning, zeiden ze, we willen er ook
één. Ze riepen Samuël en stuurden hem uit om een koning te zalven. Daar
ontmoette hij Isaï met zijn zonen. Samuël vroeg hem zijn zonen te halen,
om er misschien één tot koning te zalven. Isaï stelde ze voor.
Neem Eliab, hij is de mooiste, de mensen kijken naar hem op.
Hij is het niet. Mensen die mooi zijn mogen er zijn, maar er moet meer
zijn om koning te zijn.
Neem Abinadab, hij is de sterkste. Iedereen zal doen wat hij beveelt.
Hij is het niet. Sterke mensen mogen er zijn, maar een koning moet
vooral zelf kunnen dienen.
Neem Sama, hij is heel knap. Niemand zal kunnen weerleggen wat hij zegt.
Sama kan geen koning worden. Een koning moet niet slim zijn, maar vooral
wijs in zijn hart.
Dan zal het koningschap voor mijn vierde zoon zijn. Hij spreekt zeer
goed. De mensen zullen geboeid naar hem luisteren.
Hij kan geen licht zijn: niet de mensen moeten naar hem luisteren, maar
hij moet luisteren naar de noden van zijn mensen.
Nog drie zonen werden voorgesteld. De vijfde was zakenman en zou het
land goed besturen. De zesde was de handigste en kon alles maken. De
zevende was onvermoeibaar en werkte dag en nacht.
Geen van hen is door God uitverkoren. Geen van hen kan voor het volk
licht van Gods licht zijn.
Zijn dat wel al uw zonen?
De jongste ontbreekt, David. Hij hoedt de schapen. Hij is maar een
herder.
Laat hem halen!
David zag er zo jong uit, zo speels nog. Voor zijn vader en zijn broers
was hij nog een kind, slechts een herder.
God maakte Samuël duidelijk dat David de koning zou worden.
Toen zalfde Samuël David tot koning. Hij zou een grote herder worden van
een heel groot volk.
Lichtmisviering
)
)
)
)
)
)
)
)
)
)
)
)
)
)
)
)
)
)
)
Op zondag 7 februari werd in onze kerk het feest van Maria Lichtmis
gevierd. Zoals Maria en Jozef met Jezus naar de tempel gingen om Hem aan
de Heer op te dragen, zo is het de gewoonte dat ouders, die in het
voorbije jaar een kindje lieten dopen, naar de kerk komen om het te
laten zegenen en Gods bescherming te vragen over dit jonge leven.
De viering, die voorbereid werd door diaken Dirk en Kris (welkom terug,
Kris!) samen met de vormselcatechese, begon met de verwelkoming van de
ouders, grootouders, meters en peters, broertjes en zusjes van de
kindjes die het afgelopen jaar werden gedoopt. Ook de kinderen zelf
werden verwelkomd met de volgende tekst, een van de vele mooie teksten
die in deze viering werden voorgelezen.
Welkom kind, zo broos, zo hulpeloos, maar zo volmaakt als alles
wat begint. Jij bent echt welkom, kind.
Jij bent een onberoerde morgen, een melodie die nooit tevoren klonk, een
lang verhaal ligt nog in je naam verborgen.
Jij bent de vrucht van ons intens verlangen, zichtbare hoop en mens
geworden wens, vervulde droom van geven en ontvangen, een woord van
liefde tussen God en mens. Een nieuwe wereld glinstert in je ogen, nog
zonder grenzen en nog zonder tijd.
Een wereld waar de liefde is herboren, een wereld heel dicht bij de
eeuwigheid.
Daarna werd een lichtstoet gehouden. De families van de dopelingen
gingen in processie naar voor samen met de vormelingen, terwijl ook alle
andere aanwezigen een brandende kaars vasthielden. Deze vele
kaarsvlammetjes - want we hadden weer een volle kerk - vormden samen een
groot licht, een verwijzing naar Christus, het Licht dat onze weg
verlicht.
Na de woorddienst werden de dopelingen gezegend en kregen ze een kruisje
van priester Geert en diaken Dirk. Daarna werd het Effetagebed
uitgesproken, dat ook deel uitmaakt van de doopselliturgie:
Ik zegen je oogjes:
Dat ze mogen zien het groen van de lente en de sterren in de nacht.
Dat ze mogen opengaan en het goede zien in elke mens.
Ik zegen je oortjes:
Dat ze mogen genieten van muziek en luisteren naar de golfslag van de
zee.
Dat het lied van de vogels in je oren mag klinken en dat je er veel
lieve woorden mee mag horen.
Ik zegen je mondje:
Voor een lach en een zoen, voor elk goed woord waar een ander op wacht.
Ik zegen je handjes:
Voor zachtheid en tederheid opdat ze zich uitstrekken naar de mensen die
je ontmoet.
Ik zegen je voetjes:
Opdat ze wegen gaan van gerechtigheid en van zorg voor mensen.
En bovenal zegen ik je hartje:
Opdat je steeds een warm hart mag hebben voor de mensen om je heen.
Veel momenten van de eucharistie zijn in deze Lichtmisviering
bijzonder. Zo was het grote podium in onze kerk bij het onzevader bijna
te klein voor al het volk dat rond het altaar kwam postvatten:
dopelingen en hun ouders, vormelingen en catechisten, de andere kinderen
in de kerk. Een beeld dat hoop geeft voor de toekomst.
Op het einde van de viering werden de doopkruikjes door de vormelingen
overhandigd aan de ouders van de dopelingen. Het is opvallend dat alle
ouders positief hadden gereageerd op de uitnodiging naar deze
Lichtmisviering: de weinige kruikjes die overbleven waren voor mensen
die hadden laten weten dat ze verhinderd waren. Voor deze positieve
respons moeten we op de eerste plaats diaken Dirk en Kris feliciteren,
die in de doopselpastoraal niet alleen zorgen voor een mooie
doopselviering maar die echt met de gezinnen samen op weg gaan.
De viering werd besloten met een ontmoetingsmoment, zoals steeds door de
vaste ploeg vlot en verzorgd voorzien van een drankje en een hapje. We
vermelden tenslotte nog de muzikale omkadering van deze Lichtmisviering.
De familie Blomme leverde met hun kristalheldere stemmen en instrumenten
een belangrijke bijdrage tot de sfeer van deze viering. En wat ook nog
bijblijft is het klankdecor dat heel de viering lang door de dopelingen
werd geproduceerd. De kleintjes vormen het merkwaardigste koor dat men
zich kan voorstellen: ze zingen niet in de maat, ze laten elk een
verschillende melodie horen, van de tekst is er ook al niets te
begrijpen, en toch klinkt het iedereen als de mooiste muziek in de oren.
Eric Dejonghe
De sacristie in het nieuw
)
)
Iedereen die in onze Sint-Elooiskerk de eucharistie bijwoont heeft
het gemerkt: al een paar maanden vertrekt de processie van celebranten
en misdienaars bij het begin van de viering niet uit de sacristie maar
uit de Mariakapel. De verklaring is eenvoudig: er worden in de sacristie
restauratiewerken uitgevoerd.
De kerkfabriek (tegenwoordig heet dat officieel de kerkraad of het
kerkbestuur) probeert bij alle werken die aan het kerkgebouw uitgevoerd
worden verschillende doelstellingen te realiseren.
Eerst en vooral is er natuurlijk het onderhoud en het instandhouden van
het kerkgebouw. In dat opzicht waren de werken dringend nodig: door de
slechte toestand van de westergevel was de sacristie een wat klamme,
vochtige ruimte geworden. Dit was niet alleen onaangenaam voor wie in de
sacristie moet werken, maar het vormde ook een bedreiging voor de
kostbare liturgische gewaden, zowel oude als nieuwe, die in de sacristie
bewaard worden. Bovendien waren er problemen met de verwarming. Ook
andere praktische problemen vroegen om een oplossing. Zo was er in heel
de sacristie maar één stopcontact.
De zaken werden grondig aangepakt. Het vals plafond werd verwijderd, zodat het oorspronkelijke mooie gewelf weer zichtbaar werd. Daardoor werd de ruimte natuurlijk een stuk groter. Om ze toch gemakkelijk te kunnen verwarmen werd er dubbele beglazing aangebracht en werd er gezorgd voor isolatie op de zolder en in de kelder van de sacristie. De verwarming werd vernieuwd. De muren werden waar nodig hersteld, opnieuw gepleisterd en geschilderd. Op de grond werd de prachtige oorspronkelijke houten vloer terug vrijgemaakt. Er werden nieuwe kasten voor de liturgische gewaden geplaatst. De kasten die al in de sacristie stonden krijgen nog een opknapbeurt. De lavabo werd verplaatst. De verlichting werd vernieuwd en er werden extra stopcontacten geplaatst.
Dank zij deze werken krijgt de sacristie een multifunctioneel karakter. Behalve als sacristie, doet de ruimte ook al dienst als parochiesecretariaat. Door het plaatsen van twee nieuwe tafels, komt er de mogelijkheid bij om in de sacristie vergaderingen te houden van bijvoorbeeld de federale stuurgroep of de parochieraad. Op die manier wordt een tweede doel gerealiseerd dat de kerkraad voor ogen heeft, namelijk het kerkgebouw zoveel mogelijk ten dienste stellen van de parochiegemeenschap.
Ten slotte wordt er ook naar gestreefd om bij alle werken aan de kerk
de esthetische waarde van het gebouw te laten uitkomen. Ook met deze
vernieuwing van de sacristie wordt het neogotisch karakter van de kerk
in de verf gezet, ook letterlijk, want het plafond werd geschilderd in
een prachtige blauwe kleur, die gotisch blauw wordt genoemd.
Nog enkele weken geduld en dan kunt u het resultaat bewonderen.
Eric Dejonghe
Zegeningsviering vormelingen
)
)
)
)
)
)
)
In de eucharistie van zondag 24 januari werd de zegeningsviering voor
onze vormelingen gehouden. De viering had als thema: “Zout een
smaakmaker”.
Zout geeft smaak aan het eten. Dit ervaren wij in het dagelijkse leven
door smaak te geven aan het leven met elkaar. Dit is belangrijk om als
echte christen te leven. Het gekleurde zout bracht ons bij de gaven van
de Geest. In ons dagelijkse doen en laten vloeien de kleuren door
elkaar.
Innerlijk zout maakt dat het goede in je bewaart, doet het groeien,
rijzen...
Vreugde, tederheid, vergeving, waarheid, geloof, troost en bemoediging
willen daartoe onze kracht zijn. Het zijn deze gaven die Jezus ons
toewenst.
Kom, Heilige Geest.
Nieuwjaarsviering
Zondag 17 januari 2010 – 9u45.
Na een bijtende winterprik, leek het alsof de winter wat milder gestemd
was. Er was zelfs een streepje zon. De St.-Elooiskerk liep aardig vol.
Daar waren meerdere redenen toe: maandmis voor overledenen, 24
vormelingen die hun ‘entree’ maakten en de parochiale Nieuwjaarsviering.
De hoogmis werd mooi opgeluisterd door het versterkte St.-Elooiskoor onder de kundige leiding van Walter Deschodt en met het inspirerende klankenspel van orgelist Angelino. Diaken Dirk Vergote las met gedragen stem het bekende evangelie van ‘De bruiloft van Kana’. Deze evangelietekst (Joh. 2,1-12) vormde meteen het thema van deze Eucharistieviering: ‘Doe maar wat Hij je zeggen zal!’ In de inleiding klonk het aldus: We willen vieren maar de wijn is op. We zoeken geluk, maar ervaren tekort. Onzichtbaar bijna zijn Jezus en Maria bij ons.
In zijn zeer directe homilie ging priester Noël daar op een indringende manier op door. Het nieuwe jaar bracht en brengt nu al gebeurtenissen die ons heel stil maken: de gruwelijke moorden in Loksbergen en omgeving, de catastrofale aardbeving in Haïti en de minderjarige vluchtelingen in België, die hier in de miserie terechtkomen. We moeten daar niet alleen stil bij blijven, maar iets doen. Doen zoals Maria deed, zeggen dat er geen wijn meer is en doen wat Jezus vraagt. Structuren zijn in deze niet belangrijk, ook de structuren van de Kerk niet… Pater Jean Hostens leeft en Lucas Steverlynck van Pius X gaat helpen met B-Fast. De speciale omhaling en het offerandegeld zal dienen om mee de nood te helpen lenigen in Haïti. Solidariteit is meer dan een woord.
Tijdens de verdere viering kregen de vormelingen een kruisje overhandigd en vertrouwden zich toe aan de Heer. Er werd ook een oproep gelanceerd om gebedsvriend te worden van een vormeling.
Een deugddoend moment tijdens de vieringen in onze kerk is altijd weer het doorgeven van de vredeswens aan elkaar. Met een handdruk kan je laten weten dat we een gemeenschap vormen. We denken niet alleen aan de mensen die er zijn, maar ook aan degenen die er niet meer bij zijn of door ziekte of… niet kunnen komen.
Na de viering sprak priester Noël in eigen naam en in naam van zijn medepriesters en diakens de Overleienaars en gelegenheidsbezoekers aan met ‘goede mensen’. Hij zei zich goed te voelen op Overleie en roemde de mensen voor hun solidariteit. Hij wenste ons een goed 2010 en nodigde iedereen uit naar het Parochiecentrum voor de Nieuwjaarsreceptie. Niet alle kerkbezoekers gaven daar gevolg aan, toch geraakte de zaal van het P.C. ruim gevuld. We werden vergast op witte of rode wijn of fruitsap en lekkere, fijn klaargemaakte hapjes. Tijd om weer vele handen te schudden en mekaar het beste te wensen, vooral een goede gezondheid. Je raakt aan de babbel met mensen die je dagdagelijks minder tegenkomt, zoals de ‘nieuwe’ Zuster Overste (Zuster Liesbeth, als ik het goed spel) van het klooster in de Rekollettenstraat. Zij was 20 jaar in Zuid-Afrika en is afkomstig uit Wevelgem. De vrienden van de Spatjes waren er ook en deelden al folders uit voor de komende revue: ‘De Spatjes goan goan betoigen’. De tekst is opnieuw van Gino Bruneel en de regie is in handen van Marc Vanoutryve en Gino Bruneel. Kaartenverkoop en reservatie starten op maandag 8 februari 2010. Op Overleie is er altijd weer iets te beleven en om naar uit te kijken.
a. s.
Start vormselcatechese
)
)
)
)
)
)
)
)
)
)
)
)
)
Zoals u kan lezen in het artikel over de nieuwjaarsviering, ging in de eucharistie van 17 januiari ook de vormselcatechese voor 2010 van start. Onze catechisten zuster Ann, Maud en Annelore nemen vierentwintig kandidaat-vormelingen onder hun hoede. Kris, die door omstandigheden dit jaar niet kan meewerken, zal zeker met hen meeleven.
In deze startviering waren er al enkele sterke symbolische momenten. Na de eerste lezing, een tekst rond het thema: onze naam staat geschreven in de palm van Gods hand, brachten de vormelingen een papieren bloem, waarin hun naam geschreven staat, naar een vijvertje. Bij het contact met het water openden de bloemblaadjes zich.
Na het Onzevader kregen de vormelingen een kruisje, dat ze tijdens de catechese zullen dragen. Priester Noël noemde de vormelingen een voor een bij hun naam en hing hen het kruisje om met de woorden: "Mag God je zegenen en beschermen." De celebrant wenste hen toe dat ze het goede zouden ontdekken en zelf ook goede mensen zouden worden. Ook voor hen geldt de leidraad die we hoorden in het evangelie over de bruiloft van Kana: "Doe maar wat Hij u zeggen zal", met andere woorden: als je twijfelt wat het goede is, vraag je dan af wat Jezus zou doen.
Op het einde van de viering werd ook een oproep gedaan aan mensen die gebedsvriend willen worden van een vormeling, die dus door hun gebed de vormelingen willen steunen op hun weg naar dit sacrament. Wie gebedsvriend wil worden, kan zijn/haar naam opgeven bij een van de catechisten.
Eric Dejonghe
Doopsel van de Heer
)
)
)
)
)
)
)
Op zondag 10 januari vierde de kerk het doopsel van de Heer. Tijdens de eucharistieviering van 9.45 uur werd in onze kerk het evangelie uitgebeeld door enkele leerlingen van de basisschool van het Sint-Amandscollege. Een dikke proficiat voor hun inzet.