Nieuws

Aswoensdagviering - Valentijnsconcert - De roeping van David - Lichtmisviering - De sacristie in het nieuw - Zegeningsviering vormelingen - Nieuwjaarsviering - Start vormselcatechese - Doopsel van de Heer

Nieuwsarchief van 2009: januari-maart; april-juni; juli-december (alles over de viering van 125 jaar Sint-Elooiskerk vindt u onder de rubriek jubileum)
Nieuwsarchief van 2008: januari-maart; mei-juni; juli-september; oktober-december
Nieuwsarchief van 2007: december - november - oktober - september - juni/juli/augustus - mei - april - februari/maart - januari

Aswoensdagviering


Op woensdag 17 februari vierde de Kerk en onze Sint-Elooisparochie Aswoensdag.
De palmen werden buiten de kerk verbrand in aanwezigheid van een grote schare gelovigen. Daarna trok men stoetsgewijze naar binnen om de eucharistie te vieren die opgeluisterd werd door het Sint-Elooiskoor en voorgegaan door priester Noël. Na het intredelied kwamen de eerste communicanten van de basisschool van het Sint-Amandscollege met een zelfgemaakt vastenliedje aan de beurt.

Vasten, vasten, 40 dagen vasten, elke dag een goede daad!
Vasten, vasten, 40 dagen vasten, echt, de moeite waard!
’t Is Aswoensdag, de vasten begint, een as-kruisje voor elk kind!
Kom doe je mee, dag na dag, dan gaan we samen aan de slag!

Na het evangelie was er de as-oplegging voor zowel de eerste communicanten, als vormelingen en gelovigen. Op het einde van de eucharistieviering mochten de eerste communicanten als slot nog eens hun vastenliedje ten gehore brengen.

Valentijnsconcert Sint-Elooiskoor

Ons Sint-Elooiskoor nam op zondag 14 februari deel aan het Sint-Valentijnsconcert in het O.C. te Marke, samen met negen andere koren.
De vierhonderd aanwezigen waren dol enthousiast over het gebrachte spektakel.
Onze koorleider Walter Deschodt was, samen met dirigent Bart Feys, de sterke en drijvende kracht van dit evement.
De opbrengt gaat naar de werking van de koren.
Het was een uitvoering die zeker volgend jaar naar een nieuwe uitgave wenkt.
Op de foto, op de eerste rij en volgende rijen links, enkele vrouwelijke sterkhouders van het Sint-Elooiskoor. De "mannen" van het Sint Elooiskoor houden achteraan rechts "de tenor- en baskave" recht.
Het was al bij al een prachtige avond voor onze koorleden.

De roeping van David


Zondag 14 februari om 9.45 uur werd de eucharistieviering opgeluisterd door het koor Domino en voorgegaan door priester Noël. De vormelingen mochten er het epistel uitbeelden ‘de roeping van David’. In plaats van de homilie bracht dhr. Lucas Steverlynck aan de hand van dia’s zijn wedervaren van de hulp die hij bracht in Haïti als lid van het B-Fastteam.

Er was eens, zowat drieduizend jaar geleden, een volk uitverkoren door God. Alle volkeren hebben een koning, zeiden ze, we willen er ook één. Ze riepen Samuël en stuurden hem uit om een koning te zalven. Daar ontmoette hij Isaï met zijn zonen. Samuël vroeg hem zijn zonen te halen, om er misschien één tot koning te zalven. Isaï stelde ze voor.
Neem Eliab, hij is de mooiste, de mensen kijken naar hem op.
Hij is het niet. Mensen die mooi zijn mogen er zijn, maar er moet meer zijn om koning te zijn.
Neem Abinadab, hij is de sterkste. Iedereen zal doen wat hij beveelt.
Hij is het niet. Sterke mensen mogen er zijn, maar een koning moet vooral zelf kunnen dienen.
Neem Sama, hij is heel knap. Niemand zal kunnen weerleggen wat hij zegt.
Sama kan geen koning worden. Een koning moet niet slim zijn, maar vooral wijs in zijn hart.
Dan zal het koningschap voor mijn vierde zoon zijn. Hij spreekt zeer goed. De mensen zullen geboeid naar hem luisteren.
Hij kan geen licht zijn: niet de mensen moeten naar hem luisteren, maar hij moet luisteren naar de noden van zijn mensen.
Nog drie zonen werden voorgesteld. De vijfde was zakenman en zou het land goed besturen. De zesde was de handigste en kon alles maken. De zevende was onvermoeibaar en werkte dag en nacht.
Geen van hen is door God uitverkoren. Geen van hen kan voor het volk licht van Gods licht zijn.
Zijn dat wel al uw zonen?
De jongste ontbreekt, David. Hij hoedt de schapen. Hij is maar een herder.
Laat hem halen!
David zag er zo jong uit, zo speels nog. Voor zijn vader en zijn broers was hij nog een kind, slechts een herder.
God maakte Samuël duidelijk dat David de koning zou worden.
Toen zalfde Samuël David tot koning. Hij zou een grote herder worden van een heel groot volk.

Lichtmisviering


Op zondag 7 februari werd in onze kerk het feest van Maria Lichtmis gevierd. Zoals Maria en Jozef met Jezus naar de tempel gingen om Hem aan de Heer op te dragen, zo is het de gewoonte dat ouders, die in het voorbije jaar een kindje lieten dopen, naar de kerk komen om het te laten zegenen en Gods bescherming te vragen over dit jonge leven.
De viering, die voorbereid werd door diaken Dirk en Kris (welkom terug, Kris!) samen met de vormselcatechese, begon met de verwelkoming van de ouders, grootouders, meters en peters, broertjes en zusjes van de kindjes die het afgelopen jaar werden gedoopt. Ook de kinderen zelf werden verwelkomd met de volgende tekst, een van de vele mooie teksten die in deze viering werden voorgelezen.

Welkom kind, zo broos, zo hulpeloos, maar zo volmaakt als alles wat begint. Jij bent echt welkom, kind.
Jij bent een onberoerde morgen, een melodie die nooit tevoren klonk, een lang verhaal ligt nog in je naam verborgen.
Jij bent de vrucht van ons intens verlangen, zichtbare hoop en mens geworden wens, vervulde droom van geven en ontvangen, een woord van liefde tussen God en mens. Een nieuwe wereld glinstert in je ogen, nog zonder grenzen en nog zonder tijd.
Een wereld waar de liefde is herboren, een wereld heel dicht bij de eeuwigheid.

Daarna werd een lichtstoet gehouden. De families van de dopelingen gingen in processie naar voor samen met de vormelingen, terwijl ook alle andere aanwezigen een brandende kaars vasthielden. Deze vele kaarsvlammetjes - want we hadden weer een volle kerk - vormden samen een groot licht, een verwijzing naar Christus, het Licht dat onze weg verlicht.
Na de woorddienst werden de dopelingen gezegend en kregen ze een kruisje van priester Geert en diaken Dirk. Daarna werd het Effetagebed uitgesproken, dat ook deel uitmaakt van de doopselliturgie:

Ik zegen je oogjes:
Dat ze mogen zien het groen van de lente en de sterren in de nacht.
Dat ze mogen opengaan en het goede zien in elke mens.
Ik zegen je oortjes:
Dat ze mogen genieten van muziek en luisteren naar de golfslag van de zee.
Dat het lied van de vogels in je oren mag klinken en dat je er veel lieve woorden mee mag horen.
Ik zegen je mondje:
Voor een lach en een zoen, voor elk goed woord waar een ander op wacht.
Ik zegen je handjes:
Voor zachtheid en tederheid opdat ze zich uitstrekken naar de mensen die je ontmoet.
Ik zegen je voetjes:
Opdat ze wegen gaan van gerechtigheid en van zorg voor mensen.
En bovenal zegen ik je hartje:
Opdat je steeds een warm hart mag hebben voor de mensen om je heen.

Veel momenten van de eucharistie zijn in deze Lichtmisviering bijzonder. Zo was het grote podium in onze kerk bij het onzevader bijna te klein voor al het volk dat rond het altaar kwam postvatten: dopelingen en hun ouders, vormelingen en catechisten, de andere kinderen in de kerk. Een beeld dat hoop geeft voor de toekomst.
Op het einde van de viering werden de doopkruikjes door de vormelingen overhandigd aan de ouders van de dopelingen. Het is opvallend dat alle ouders positief hadden gereageerd op de uitnodiging naar deze Lichtmisviering: de weinige kruikjes die overbleven waren voor mensen die hadden laten weten dat ze verhinderd waren. Voor deze positieve respons moeten we op de eerste plaats diaken Dirk en Kris feliciteren, die in de doopselpastoraal niet alleen zorgen voor een mooie doopselviering maar die echt met de gezinnen samen op weg gaan.
De viering werd besloten met een ontmoetingsmoment, zoals steeds door de vaste ploeg vlot en verzorgd voorzien van een drankje en een hapje. We vermelden tenslotte nog de muzikale omkadering van deze Lichtmisviering. De familie Blomme leverde met hun kristalheldere stemmen en instrumenten een belangrijke bijdrage tot de sfeer van deze viering. En wat ook nog bijblijft is het klankdecor dat heel de viering lang door de dopelingen werd geproduceerd. De kleintjes vormen het merkwaardigste koor dat men zich kan voorstellen: ze zingen niet in de maat, ze laten elk een verschillende melodie horen, van de tekst is er ook al niets te begrijpen, en toch klinkt het iedereen als de mooiste muziek in de oren.

Eric Dejonghe

De sacristie in het nieuw


Iedereen die in onze Sint-Elooiskerk de eucharistie bijwoont heeft het gemerkt: al een paar maanden vertrekt de processie van celebranten en misdienaars bij het begin van de viering niet uit de sacristie maar uit de Mariakapel. De verklaring is eenvoudig: er worden in de sacristie restauratiewerken uitgevoerd.

De kerkfabriek (tegenwoordig heet dat officieel de kerkraad of het kerkbestuur) probeert bij alle werken die aan het kerkgebouw uitgevoerd worden verschillende doelstellingen te realiseren.
Eerst en vooral is er natuurlijk het onderhoud en het instandhouden van het kerkgebouw. In dat opzicht waren de werken dringend nodig: door de slechte toestand van de westergevel was de sacristie een wat klamme, vochtige ruimte geworden. Dit was niet alleen onaangenaam voor wie in de sacristie moet werken, maar het vormde ook een bedreiging voor de kostbare liturgische gewaden, zowel oude als nieuwe, die in de sacristie bewaard worden. Bovendien waren er problemen met de verwarming. Ook andere praktische problemen vroegen om een oplossing. Zo was er in heel de sacristie maar één stopcontact.

De zaken werden grondig aangepakt. Het vals plafond werd verwijderd, zodat het oorspronkelijke mooie gewelf weer zichtbaar werd. Daardoor werd de ruimte natuurlijk een stuk groter. Om ze toch gemakkelijk te kunnen verwarmen werd er dubbele beglazing aangebracht en werd er gezorgd voor isolatie op de zolder en in de kelder van de sacristie. De verwarming werd vernieuwd. De muren werden waar nodig hersteld, opnieuw gepleisterd en geschilderd. Op de grond werd de prachtige oorspronkelijke houten vloer terug vrijgemaakt. Er werden nieuwe kasten voor de liturgische gewaden geplaatst. De kasten die al in de sacristie stonden krijgen nog een opknapbeurt. De lavabo werd verplaatst. De verlichting werd vernieuwd en er werden extra stopcontacten geplaatst.

Dank zij deze werken krijgt de sacristie een multifunctioneel karakter. Behalve als sacristie, doet de ruimte ook al dienst als parochiesecretariaat. Door het plaatsen van twee nieuwe tafels, komt er de mogelijkheid bij om in de sacristie vergaderingen te houden van bijvoorbeeld de federale stuurgroep of de parochieraad. Op die manier wordt een tweede doel gerealiseerd dat de kerkraad voor ogen heeft, namelijk het kerkgebouw zoveel mogelijk ten dienste stellen van de parochiegemeenschap.

Ten slotte wordt er ook naar gestreefd om bij alle werken aan de kerk de esthetische waarde van het gebouw te laten uitkomen. Ook met deze vernieuwing van de sacristie wordt het neogotisch karakter van de kerk in de verf gezet, ook letterlijk, want het plafond werd geschilderd in een prachtige blauwe kleur, die gotisch blauw wordt genoemd.
Nog enkele weken geduld en dan kunt u het resultaat bewonderen.

Eric Dejonghe

Zegeningsviering vormelingen


In de eucharistie van zondag 24 januari werd de zegeningsviering voor onze vormelingen gehouden. De viering had als thema: “Zout een smaakmaker”.
Zout geeft smaak aan het eten. Dit ervaren wij in het dagelijkse leven door smaak te geven aan het leven met elkaar. Dit is belangrijk om als echte christen te leven. Het gekleurde zout bracht ons bij de gaven van de Geest. In ons dagelijkse doen en laten vloeien de kleuren door elkaar.
Innerlijk zout maakt dat het goede in je bewaart, doet het groeien, rijzen...
Vreugde, tederheid, vergeving, waarheid, geloof, troost en bemoediging willen daartoe onze kracht zijn. Het zijn deze gaven die Jezus ons toewenst.
Kom, Heilige Geest.

Nieuwjaarsviering

Zondag 17 januari 2010 – 9u45.
Na een bijtende winterprik, leek het alsof de winter wat milder gestemd was. Er was zelfs een streepje zon. De St.-Elooiskerk liep aardig vol. Daar waren meerdere redenen toe: maandmis voor overledenen, 24 vormelingen die hun ‘entree’ maakten en de parochiale Nieuwjaarsviering.

De hoogmis werd mooi opgeluisterd door het versterkte St.-Elooiskoor onder de kundige leiding van Walter Deschodt en met het inspirerende klankenspel van orgelist Angelino. Diaken Dirk Vergote las met gedragen stem het bekende evangelie van ‘De bruiloft van Kana’. Deze evangelietekst (Joh. 2,1-12) vormde meteen het thema van deze Eucharistieviering: ‘Doe maar wat Hij je zeggen zal!’ In de inleiding klonk het aldus: We willen vieren maar de wijn is op. We zoeken geluk, maar ervaren tekort. Onzichtbaar bijna zijn Jezus en Maria bij ons.

In zijn zeer directe homilie ging priester Noël daar op een indringende manier op door. Het nieuwe jaar bracht en brengt nu al gebeurtenissen die ons heel stil maken: de gruwelijke moorden in Loksbergen en omgeving, de catastrofale aardbeving in Haïti en de minderjarige vluchtelingen in België, die hier in de miserie terechtkomen. We moeten daar niet alleen stil bij blijven, maar iets doen. Doen zoals Maria deed, zeggen dat er geen wijn meer is en doen wat Jezus vraagt. Structuren zijn in deze niet belangrijk, ook de structuren van de Kerk niet… Pater Jean Hostens leeft en Lucas Steverlynck van Pius X gaat helpen met B-Fast. De speciale omhaling en het offerandegeld zal dienen om mee de nood te helpen lenigen in Haïti. Solidariteit is meer dan een woord.

Tijdens de verdere viering kregen de vormelingen een kruisje overhandigd en vertrouwden zich toe aan de Heer. Er werd ook een oproep gelanceerd om gebedsvriend te worden van een vormeling.

Een deugddoend moment tijdens de vieringen in onze kerk is altijd weer het doorgeven van de vredeswens aan elkaar. Met een handdruk kan je laten weten dat we een gemeenschap vormen. We denken niet alleen aan de mensen die er zijn, maar ook aan degenen die er niet meer bij zijn of door ziekte of… niet kunnen komen.

Na de viering sprak priester Noël in eigen naam en in naam van zijn medepriesters en diakens de Overleienaars en gelegenheidsbezoekers aan met ‘goede mensen’. Hij zei zich goed te voelen op Overleie en roemde de mensen voor hun solidariteit. Hij wenste ons een goed 2010 en nodigde iedereen uit naar het Parochiecentrum voor de Nieuwjaarsreceptie. Niet alle kerkbezoekers gaven daar gevolg aan, toch geraakte de zaal van het P.C. ruim gevuld. We werden vergast op witte of rode wijn of fruitsap en lekkere, fijn klaargemaakte hapjes. Tijd om weer vele handen te schudden en mekaar het beste te wensen, vooral een goede gezondheid. Je raakt aan de babbel met mensen die je dagdagelijks minder tegenkomt, zoals de ‘nieuwe’ Zuster Overste (Zuster Liesbeth, als ik het goed spel) van het klooster in de Rekollettenstraat. Zij was 20 jaar in Zuid-Afrika en is afkomstig uit Wevelgem. De vrienden van de Spatjes waren er ook en deelden al folders uit voor de komende revue: ‘De Spatjes goan goan betoigen’. De tekst is opnieuw van Gino Bruneel en de regie is in handen van Marc Vanoutryve en Gino Bruneel. Kaartenverkoop en reservatie starten op maandag 8 februari 2010. Op Overleie is er altijd weer iets te beleven en om naar uit te kijken.

a. s.

Start vormselcatechese


Zoals u kan lezen in het artikel over de nieuwjaarsviering, ging in de eucharistie van 17 januiari ook de vormselcatechese voor 2010 van start. Onze catechisten zuster Ann, Maud en Annelore nemen vierentwintig kandidaat-vormelingen onder hun hoede. Kris, die door omstandigheden dit jaar niet kan meewerken, zal zeker met hen meeleven.

In deze startviering waren er al enkele sterke symbolische momenten. Na de eerste lezing, een tekst rond het thema: onze naam staat geschreven in de palm van Gods hand, brachten de vormelingen een papieren bloem, waarin hun naam geschreven staat, naar een vijvertje. Bij het contact met het water openden de bloemblaadjes zich.

Na het Onzevader kregen de vormelingen een kruisje, dat ze tijdens de catechese zullen dragen. Priester Noël noemde de vormelingen een voor een bij hun naam en hing hen het kruisje om met de woorden: "Mag God je zegenen en beschermen." De celebrant wenste hen toe dat ze het goede zouden ontdekken en zelf ook goede mensen zouden worden. Ook voor hen geldt de leidraad die we hoorden in het evangelie over de bruiloft van Kana: "Doe maar wat Hij u zeggen zal", met andere woorden: als je twijfelt wat het goede is, vraag je dan af wat Jezus zou doen.

Op het einde van de viering werd ook een oproep gedaan aan mensen die gebedsvriend willen worden van een vormeling, die dus door hun gebed de vormelingen willen steunen op hun weg naar dit sacrament. Wie gebedsvriend wil worden, kan zijn/haar naam opgeven bij een van de catechisten.

Eric Dejonghe

Doopsel van de Heer


Op zondag 10 januari vierde de kerk het doopsel van de Heer. Tijdens de eucharistieviering van 9.45 uur werd in onze kerk het evangelie uitgebeeld door enkele leerlingen van de basisschool van het Sint-Amandscollege. Een dikke proficiat voor hun inzet.