Federale kroniek - 11 januari 2012

OPNIEUW GEBOREN WORDEN - DE SACRAMENTEN

Stil worden om Jezus te ontmoeten

Goede mensen van onze parochie Sint-Pius X,
goede mensen van onze parochie Sint-Elooi,
goede mensen van onze federatie Sint-Amandus,

Bij de start van het jaar hebben we naar goede gewoonte wellicht onze wensen uitgewisseld en ook onze goede voornemens uitgesproken… al of niet echt doordacht. Ons leven is een snelweg van woorden geworden. Van ’s morgens tot ’s avonds vliegen ons de woorden om de oren: uit de radio, uit de televisie en uit de computer, in de vergadering, bij de koffie en op kantoor, per telefoon en per e-mail, per sms en per tweet … Iedereen tatert er op los. Vaak is de inhoud van wat wordt gezegd van weinig waarde. Veel mensen hebben er een handeltje van gemaakt om oneliners te fabriceren die niets betekenen maar veel verkopen.

We houden er niet van om stil te zijn. We kunnen de stilte slechts uithouden, als we onze ziel door God laten stillen, zegt de Duitse benedictijn Anselm Grün. Hij ziet drie stappen bij het stil worden en zo een kans te scheppen om Jezus te ontmoeten.

We zetten de eerste stap, wanneer we halt toeroepen aan de vele woorden die op ons toestromen en wanneer we ons terugtrekken in zwijgen. Dan worden we ook echt met onszelf geconfronteerd. Die zelfontmoeting is niet altijd aangenaam. We ontmoeten immers dan ook de ergernis, de woede, de ontgoocheling en de schuldgevoelens die we almaar onder woorden hebben bedolven. Zwijgen vergt
op dat moment moed, met name de moed om bij al die onrust stil te staan en ze te aanvaarden als iets van onszelf.

We zetten de tweede stap, wanneer we in ons hart alles loslaten waaraan we ons vastklampen. Ook aan woorden kunnen we ons zozeer hechten dat ze de toegang versperren tot de anderen, tot onszelf en tot God. Ook een innerlijke waterval kan veel verhinderen. Zwijgen betekent in die fase vrij worden van het lawaai van onze gedachten en emoties.

We zetten de derde stap, wanneer we ook in het gebed sprakeloos worden. Als we erin slagen te bidden zonder woorden nodig te hebben, bereikt de stilte de ultieme volheid, de volheid van God. Ook gebedswoorden kunnen God van ons afhouden en onszelf van God. We kunnen met mooie woorden tot God gesproken, God op armlengte houden. Een hulp voor het gebed is om te kijken naar het kruisbeeld. Als we het Onze Vader bidden tijdens de eucharistie in de kerk, of als we daar vragen om vergeving, als we de zegen ontvangen kijken we naar het kruis waar Jezus onze Redder is.

Het hoeft daarom niet altijd in een kerkgebouw te gebeuren. Ook het kruisbeeld in onze woonruimte toont dat Jezus Christus bij ons is en met ons gaat. Bij de roeping van Andreas in het Johannesevangelie (Joh 1, 35-42) vraagt die jonge man aan Jezus: ‘Waar verblijf je?’ en Jezus zegt: ‘Kom en zie.’ Andreas leeft een dag met Jezus mee en is sterk onder de indruk. Als wij de dag beginnen en besluiten in ons gebed tot Jezus doen we dit.

Mogen we ook tijdens de dag de moed hebben om te (h)erkennen dat Gods aanwezigheid er is in wat we meemaken. Andreas deed het en hij bracht meteen Petrus op de hoogte, die zijn broer is. Mogen we in het jaar 2012 de kansen ontdekken om Jezus Christus te ontmoeten – en uitdrukkelijk daar ook tijd voor maken. Zo zullen we getuigen worden van Hem die ons leven leidt.

Met heel genegen groeten van jullie pastoors, diakens en medewerkers.

Bij het begin van het jaar

Wijs ons de weg, God.
Sta ons bij om de juiste richting
te vinden in ons leven;
voorkom dat we wegen gaan
die geen toekomst hebben.

Wijs ons uw weg, God;
dat we elkaar helpen
om op de been te blijven;
dat we van elkaar steun ondervinden
op onze tocht door het leven.

Wijs ons uw weg, God;
dat we in gesprek blijven met elkaar,
dat we ons laten corrigeren door elkaar;
dat onze kritiek voortkomt
uit echte betrokkenheid op elkaar.

God,
schepper van alles wat bestaat,
doe ons uw wegen ontdekken,
doe ons uw wegen banen,
naar het voorbeeld van Jezus,
onze weg, onze waarheid en ons leven.
Amen.

Seef Konijn